"llo" (Contén)

1. Cría do porco que aínda mama ou que vén de deixar de mamar hai pouco tempo.

2. Mazaroca de millo que aínda está verde e bota un líquido abrancazado semellante á cor do leite.

1. Mamífero de ata 77 cm de lonxitude e 2 kg de peso, de ollos grandes, redondos e negros, orellas longas de coloración uniforme, cola curta e patas traseiras máis grandes, adecuadas para desprazarse con saltos. A pelaxe é curta e de cor gris acastañada, agás o ventre que é branco. O extremo das patas presenta uns pelos longos que axudan a obter unha marcha silandeira. Son animais gregarios e sedentarios que comparten os tobos; preto deles están as latrinas, dispostas en sitios conspicuos nos que os excrementos sinalan os territorios familiares. Aliméntanse, principalmente, de plantas herbáceas, as máis das veces das familias das poáceas e das asteráceas, aínda que tamén se poden alimentar de poliñas, gromos, sementes e froitos. Durante a dixestión dos alimentos ten lugar a cecotrofia. Cada animal consome diariamente ata 500 g de plantas. Teñen ciclos de actividade curtos ao longo de todo o día, pero os desprazamentos máis longos teñen lugar durante o solpor, e non lles gusta o vento nin a...

2. Lagomorfo de pelame amarelo cinsento, cunha mancha rubia na parte superior do pescozo. Vive en bosques e claros da selva sudafricana e da rexión dos Grandes Lagos.

3. cobaia.

PERSOEIRO

Militar e xeógrafo. Ingresou na Academia militar de Guadalajara, onde obtivo o grao de tenente de enxeñeiros en 1839. Serviu ás ordes do xeneral Espartero na guerra contra os carlistas; ao seu remate recibiu a cruz da orde de San Fernando e o ascenso a capitán. En 1844 destinárono como agregado ao exército francés que desenvolvía a campaña de conquista de Alxeria. En 1846 incorporouse á dirección xeral de Enxeñeiros, dende a que comezou os traballos do Atlas de España a escala 1:200.000 (46 follas publicadas a partir de 1847). En 1866, un ano despois de acadar o ascenso a coronel, pediu o retiro do exército para dedicarse á investigación. Entre as súas obras destaca Reseña Geográfica de España y de sus provincias de Ultramar (1858).

PERSOEIRO

Pintor. Fillo dun broncista portugués establecido en Madrid, foi discípulo de Francisco Rizi. Converteuse no representante máis importante da escola madrileña do s XVII. En 1683 foi nomeado pintor do rei e en 1686 pintor de cámara. Decorou o teito da sancristía da catedral de Toledo (1671) e realizou os frescos da igrexa dos Agustinos de Zaragoza (1683). Elaborou un gran número de retratos entre os que sobresaen os de Carlos II. A súa obra máis importante foi La Sagrada Forma (1685), conservada na sancristía do mosteiro de San Lorenzo de El Escorial.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Granada, Andalucía, situado nas abas de Sierra Arana e drenado polo río Cubillas e polos seus afluentes (2.035 h [1996]). A principal actividade económica é a agricultura, na que destacan o cultivo de cereais.

1. Obxecto ou anaco de mal aspecto que queda colgando de algo. Ex: Levaba a roupa chea de colgallos.

2. Porción de pel ou doutro tecido que se emprega para facer un transplante ou cubrir unha ferida.

1. Conxunto formado pola gónada masculina dalgúns mamíferos e o escroto que a envolve.

2. Denominación que reciben as orquídeas, debido á presenza dun ou varios tubérculos. A mesma voz orquídea procede do grego ὅρχις que significa testículo; isto fixo que as orquídeas adquirisen connotacións sexuais para a medicina popular ou para as relacións sociais.

3. ariedade de uva ou de cereixa autóctonas galegas que se caracterizan por ser de gran tamaño.

PERSOEIRO

Político. Foi membro da Convención, da que foi elixido presidente en 1793, e do Comité de Salvación Pública. Trala toma de Lyon (1793), que se levantara en contra da Convención, foi enviado por Robespierre para executar as decisións que adoptara a Convención, feito que provocou unha durísima represión. Participou no golpe de estado de Termidor (27.7.1794), en oposición á política de Robespierre; sen embargo, non evitou a acusación de complicidade con Robespierre, feito polo que foi expulsado á Guyana.

PERSOEIRO

Escultora. Discípula de Étienne-Maurice Falconet, realizou os bustos de Falconet, Voltaire, Diderot e Catarina II.

PERSOEIRO

Dramaturgo e empresario teatral. Entre as súas obras destaca The Jealous Wife (A esposa celosa, 1761) e The Clandestine Marriage (A voda clandestina, 1764).

1. Entidade local básica da organización territorial do Estado. Posúe personalidade xurídica e plena capacidade para o cumprimento dos seus fins e conta cun territorio sobre o que exerce a súa xurisdición. En Galicia defínese como a agrupación das parroquias. Unha das súas entidades de poboación ostenta a condición de capital do concello, onde se localiza a casa do concello, sede das oficinas e da corporación municipal.
   Funcións dos concellos
   Os concellos posúen unha serie de competencias para a xestión dos seus intereses, entre as que se inclúen a prestación de servicios públicos (recollida de lixo e saneamento, abastecemento de auga, apertura e conservación de vías, etc), a ordenación económica e territorial (contan con competencias de ordenación urbanística e deles depende a concesión de licencias de apertura de establecementos destinados a calquera tipo de actividade económica), de orde pública (posúen en moitos casos policía local, principalmente destinada a garantir...

2. Conxunto de persoas que ten ao seu cargo o goberno municipal formado polo alcalde e os concelleiros.

3. Antiga organización institucional de parroquias rurais que contaban con autonomía fronte á administración municipal, integrada polos cabezas de familia. En Asturias e nalgunhas comarcas adscritas á provincia de León perviven como corporación das entidades locais menores, e coinciden basicamente coas circunscricións parroquiais.

4. Edificio que acolle as dependencias municipais.