"cc" (Contén)

1. Modificación da traxectoria dun raio ou da fronte dunha onda cando atravesa unha superficie que delimita dous medios diferentes. Para unha refracción determinada, defínese o coeficiente de transmisión T como T = I r /I i , onde I i , é a intensidade da onda incidente e I r é a da onda refractada. En determinadas condicións pode non haber refracción e aparecer o fenómeno da reflexión total. No caso das ondas luminosas, as leis da refracción, na aproximación da óptica xeométrica, resultan ser unha consecuencia do principio de Fermat, no caso máis xeral, ou do principio de Huygens.

2. 1. índice de refracción

      Número adimensional n=c/v para un medio material, onde c é a velocidade da luz no baleiro e v a velocidade da luz no medio material considerado. Cando o valor de n nun medio material A é máis grande ca o doutro medio B, dise que A é máis refrinxente ca B.

   2. refracción dobre

      birrefrinxencia.

3. Parámetro determinado co refractómetro de Abbé na análise de alimentos, que se emprega para a valoración da concentración de solucións de azucres (xaropes) e a identificación de graxas.

4. Fenómeno que consiste na variación da dirección de propagación dunha onda sonora, ao pasar dun medio a outro, debida á distinta velocidade de propagación do son nos dous medios.

5. Refracción que sofren os raios luminosos dos astros ao atravesar a atmosfera. Os raios luminosos atopan no seu camiño rexións de distintas densidades e por iso a posición que se ve dun astro no firmamento non é a real, senón lixeiramente desprazada, debido a que os raios luminosos son desviados polas refraccións sucesivas.

1. Acción e efecto de resucitar.

2. Dogma dalgunhas relixións polo que o corpo humano volverá da morte para unha vida nova e definitiva. Pode referirse á reanimación dun morto, ao acto final da historia en que Deus resucitará os mortos e o retorno á vida de Xesús Cristo ao terceiro día. A idea de rexurdir, erguerse de novo, alzarse, reanimar, aplicada a un cadáver, ten un sentido metafórico: se o cadáver é o signo visible da morte, a súa resurrección ou reanimación simboliza o retorno á vida. A partir do Novo Testamento o tema converteuse en núcleo fundamental da mensaxe cristiá: o anuncio da resurrección de Xesús Cristo, garantía para os crentes a propia resurrección. Trátase non só da reanimación dun cadáver nin do retorno á vida temporal, senón da superación definitiva da morte, do traspaso a unha vida de plenitude perpetua alén da morte. De aí vén a imposibilidade de definir con nocións precisas e de fundamentar criticamente dunha maneira segura a realidade da resurrección de Xesús Cristo. Equivalería a demostrar...

1. Acción e efecto de retraer ou retraerse.

2. Redución do volume dun tecido, en particular un músculo, e deformidade que resulta dela.

3. termorretracción.

1. Efecto retroactivo.

2. retroalimentación.

MONTAÑA

Montaña dos Alpes Graios, situada ao O de Turín. Acada unha altitude de 3.538 m.

GALICIA

Político e xurista. Letrado do Consello de Estado e militante de Alianza Popular e do PP, foi secretario xeral de Sanidade, director do Instituto de Estudios de la Administración Local, subsecretario da Presidencia do goberno e subsecretario do Ministerio da Gobernación. Foi deputado no Congreso de los Diputados (1982-1989) e no Parlamento galego (1993-1996), e presidiu a Deputación Provincial da Coruña. Foi vicepresidente da Xunta de Galicia (1982), conselleiro de Agricultura, Gandaría e Montes (1990-1993) e de Sanidade e Servizos Sociais (1993-1996). Foi ministro de Sanidade e Consumo (1996-2000) e presidiu o Consello de Estado (2003-2004). Escribiu Lecturas para estos tiempos: sociedad abierta, globalización, inmigración, multiculturalismo (2002) e El artículo 107 en el marco de la constitución española de 1978 (2003).

PERSOEIRO

Compositor italiano. Dedicado ao teatro, debutou coa farsa La cambiale di matrimonio (1810). En 1813 consolidou a súa fama con Tancredi, unha ópera seria, e as bufas Il signor Bruschino e L’italiana in Algeri. Posteriormente, compuxo Il barbiere di Siviglia (1816) e La Cenerentola (1817). En Viena (1823) coñeceu a Beethoven, e en París e Londres, reuniu unha fortuna. Asimilou o mundo romántico en Guillaume Tell (1829), pero a falta de saúde afastouno da composición. Posteriormente compuxo un Stabat Mater (1832) e a Petite messe solennelle (1864).

1. Cor vermella da pel producida por algún proceso inflamatorio ou por unha mala circulación do sangue.

2. Proceso de formación dos solos vermellos, que consiste fundamentalmente nun enriquecemento en óxidos de ferro e ten lugar en rexións de clima mediterráneo cálido e sobre rocha nai calcaria.

PERSOEIRO

Matemático italiano. Foi o primeiro en analizar e discutir o quinto postulado de Euclides e propuxo unha xeometría non euclidiana. Recolleu as súas comprobacións en Euclides ab omni naevo vindicatus.

PERSOEIRO

Escritor italiano. A súa vida coincidiu coa época de decadencia da literatura en lingua vulgar. Escribiu poemas, como La battaglia delle donne (1350) e Sposizione dei Vangeli (1378-1381), ademais da colección de contos Trecentonovelle (1385-1392).