"ovi" (Contén)

PERSOEIRO

Matemático. Realizou investigacións en topoloxía, teoría de grupos conmutativos e descubriu unha lei xeral de dualidade. Publicou numerosas obras sobre topoloxía.

PERSOEIRO

Físico ruso. Estudou as ondas electromagnéticas para a transmisión de sinais a distancia. Perfeccionou o aparello de Branly e ideou a antena. Construíu un aparello para rexistrar as descargas atmosféricas, denominado indicador de tempestades.

PERSOEIRO

Escritor serbio. Escribiu narracións e poesía, pero o máis destacado da súa obra está nos dramas histórico-patrióticos de inspiración romántica, como Nevinost (A inocencia, 1827). Tamén cómpre salientar as súas comedias e farsas, en que estableceu a base do moderno teatro serbio.

PERSOEIRO

Militar. Loitou na Guerra dos Sete Anos no exército de Carlos III. Capitán de dragóns, destinárono a México e en 1767 enviárono a Baixa California como primeiro gobernador daquel territorio, coa misión de expulsar aos xesuítas e de organizar unha expedición cara ao norte.

CAPITAIS

Capital da provincia de Manabí, Ecuador, situada na ribeira dereita do río Portoviejo (170.326 h [2001]).

PERSOEIRO

Político e militar ruso. Participou na Primeira Guerra Ruso-turca (1768-1774). Foi o favorito de Catarina II de Rusia (1774-1776), sobre a que tivo unha grande influencia política. Impulsou a anexión do Khanato de Crimea ao Imperio Ruso (1783) e a fundación de Sebastopol (1784). Organizou a Segunda Guerra Ruso-turca (1789-1791), pero non tivo éxito e perdeu a influencia política sobre Catarina II.

PERSOEIRO

Poeta croata. Comezou a escribir en alemán, pero a partir de 1844 tomou consciencia da súa lingua e o seu país, e converteuse nun dos máis eminentes poetas croatas, coa súa poesía lírica, que reflectiu en Prvijenci (Primicias, 1864) e épica, en Pvrvri ljudi (Os primeiros homes), e coas súas obras dramáticas, como Marko Kraljević (1851).

PERSOEIRO

Político ucraíno. Membro do PCUS desde 1959, durante o goberno de L. I. Brežnev (1964-1982), encargouse das cuestións relacionadas co Oriente Próximo, e tras a disolución da URSS pasou a ser director do Servizo de Espionaxe Exterior da Federación Rusa. Foi ministro de Asuntos Exteriores (1996) e primeiro ministro (1998-1999).

PERSOEIRO

Escritor ruso. Militante comunista, dedicouse á recompilación do folclore literario, sen introducirse nos temas da revolución e a guerra civil rusas. Nos seus contos e relatos mestúranse a fábula e a realidade, o mito e a lenda, expresados coa linguaxe máxica da tradición oral rusa, que reflectiu en V kraju nepuganykh ptic (No país dos paxaros non espantados, 1907).

PERSOEIRO

Físico. A partir de 1923 residiu en Rusia, onde se formou na Universidade de Leningrado. Naturalizado ruso, en Moscova estudou a propagación das ondas electromagnéticas, a radiofísica cuántica e sobre todo os xeradores e amplificadores moleculares; o desenvolvemento destes deu lugar ao máser. En 1959 recibiu o Premio Lenin e en 1964 o Premio Nobel de Física, xunto a N. G. Basov e C. H. Townes.

PERSOEIRO

Teólogo e escritor ucraíno. Ortodoxo, foi nomeado bispo (1708) e converteuse no brazo dereito da reforma de Pedro I de Rusia. Elaborou o Regulamento eclesiástico (1721), polo que o patriarcado foi substituído polo sínodo, como órgano de administración suxeito ao tsar. Escribiu tamén un curso de Poética.

CAPITAIS

Capital do estado de Rhode Island, EE UU, situada na costa atlántica e na badía de Narragansett (173.618 h [2000]). O seu porto rexistra un tráfico notable de petróleo e conta con industrias téxtiles e mecánicas. Foi fundada en 1636 por Roger Williams.

1. Disposición ou medida tomada por adiantado en vista dunha necesidade futura ou posible ou para evitar algo.

2. 1. Previsión e coidado que Deus ten do proceso do mundo e, particularmente, da existencia dos homes, incluída a súa liberdade, en virtude da súa sabedoría e da súa vontade amorosa, que omnipotentemente o soporta e condiciona todo. O concepto relaciónase co problema da predestinación, cuxas interpretacións fatalistas non son senón reflexo da que pode ser interpretación incorrecta do providencialismo.

   2. Deus mesmo, como providente.

1. Relativo ou pertencente á providencia divina.

2. Que acontece no momento máis necesario ou oportuno.

1. Relativo ou pertencente ao providencialismo.

2. Partidario do providencialismo.

1. Que é dilixente para prover.

2. Que parece emanado da providencia ou inspirado por ela.

1. de prover ou proverse.

2. Que prové a tempo.