"ERS" (Contén)

1. Relativo ou pertencente á superstición.

2. Que ou quen ten supersticións.

1. Que ou quen sobrevive.

2. Cónxuxe que queda vivo e adquire os dereitos sucesorios.

PERSOEIRO

Pintor. Ocupouse da representación pictórica ao aire libre, da luz solar e da figura humana colocada na paisaxe. Destacaron Majális e Lilaruhás no”.

1. Que destaca pola súa limpeza e brillo.

2. Que está liso ou que non ten engurras.

3. Aplícase ao estilo ou á linguaxe coidada, elegante e fluída.

PERSOEIRO

Político. Contribuíu ao acceso ao trono de Luís Filipe de Orléans. Elixido deputado en 1830, dirixiu o partido moderado. Como ministro do Interior (1832 e 1834-1836) reprimiu a conspiración lexitimista da duquesa de Berry de 1832 e as revoltas republicanas de París e Lyon de 1834. Presidiu o Consello de Ministros en 1836 e en 1840, pero en ambas as dúas ocasións dimitiu por diferenzas de criterio co Rei Luís Filipe I. Chamado outra vez para dirixir o goberno en 1848, non puido salvar a monarquía. Despois da derrota francesa na Guerra Franco-prusiana, foi nomeado xefe do poder executivo da república, pero desa­migouse cos monárquicos e, en 1873, dimitiu.

1. 1. Que vai nunha dirección oblicua ou contraria a outra.

   2. Que cruza ou atravesa algo no sentido oposto e dun lado ao outro.

2. Que se desvía da dirección principal.

3. Aplícase á recta que atravesa ou corta un sistema de rectas ou curvas.

PERSOEIRO

Novelista. Coñecido como Truman Capote, tivo un grande éxito coa súa primeira novela Other Voices, Other Rooms (1948), onde presentou un mundo adolescente entre a realidade e a fantasía. Tamén destacan The Grass Harp (1951), Breakfast at Tiffa-ny’s (1958), levado ao cine en 1961 e In Cool Blood (1966), coa que iniciou a modalidade narrativa da non-fition, baseada na reconstrución novelística de feitos documentados.

1. Que fai referencia a unha persoa.

2. impersoal.

1. Relativo ou pertencente ao universo.

2. 1. Que se estende a todo o mundo e a todos os homes.

   2. Aplícase ao xuízo ou proposición en que o suxeito comprende a totalidade dos obxectos dunha mesma clase (todos os S son P). Pode adoptar a forma singular ao referirse a un xénero ou a unha especie (xuízo xenérico singular). A partir de Kant, aplicouse ao xuízo que ten as calidades de validez e necesidade admitidas por todos sen limitacións de espazo e de tempo, e a súa negación conduce ao escepticismo ou ao relativismo.

   3. concepto universal

      Concepto que non se refire a un só ente concreto, senón a un conxunto de individuos ou a calquera abstracto. Obxecto de polémica ao longo da historia da filosofía, a denominada cuestión dos universais determinou unha tripla posición ontolóxico-gnoseolóxica ante o problema: a do realismo esaxerado, a do nominalismo e, no punto medio, o realismo moderado, que acolle o realismo agustiniano, próximo ao realismo esaxerado, e o conceptualismo, máis próximo ao nominalismo. A lóxica contemporánea reformulou o problema dos universais a propósito do estudo e a determinación do status existencial das clases.

   4. universal concreto

      Modalidade do universal en que este, en contraposición á espontánea identificación entre o universal e o abstracto, inclúe a realidade concreta na mesma con toda a súa riqueza, segundo Hegel. Equivale a unha síntese do xeral abstracto e do particular concreto.

3. 1. Que se estende a todo o mundo e a todos os homes.

   2. Aplícase á Igrexa por estar estendida por todo o mundo, por riba das igrexas locais e onde continuou a tradición cristiá primitiva. O concepto equivale a católico, a causa da connotación confesional que ten o termo aplicado á Igrexa románica.

   3. dioivo universal

      Dioivo co que, durante corenta días e corenta noites, Deus castigou os homes en tempos de Noé.

4. ...

1. Calidade de universal.

2. 1. Doutrina oposta ao particularismo, en virtude do que se considera unha relixión como radicalmente aberta a todos os homes, pobos e razas. Está tipicamente representada polo cristianismo.

   2. Actitude, referida primordialmente á política, tendente á unificación de todos os pobos e estados do mundo e, consecuentemente, á eliminación dos obstáculos que impiden a súa mutua relación.

1. Relativo ou pertencente ao universalismo.

2. Partidario do universalismo.

1. Acción de universalizar.

2. Cousa universalizada.