"Francisco" (Contén)

PERSOEIRO

Xurista. Doutor en Dereito, foi profesor nas universidades de València, Madrid e La Laguna. Foi maxistrado, desde 1979, e presidente (1986-1992) do Tribunal Constitucional. Morreu asasinado por ETA. É autor de El derecho penal de la monarquía absoluta (1969) e La tortura en España. Estudios históricos (1973).

PERSOEIRO

Poeta. As súas poesías foron publicadas en tres libros por Quevedo (1631). Foi un dos primeiros cultivadores do soneto. Destacan as cancións e as oito églogas de La bucólica del Tajo.

PERSOEIRO

Empresario. Instalado desde 1955 en Vigo, fundou diversas empresas dedicadas á fabricación de pezas metálicas e cableados eléctricos para o automóbil, de pezas plásticas técnicas e en 1973 Produtos Koala SA, dedicada á comercialización de produtos de consumo doméstico. En 1997 creou unha fundación benéfico-docente que leva o seu nome. Recibiu en 1997 a Medalla de Bronce de Galicia.

PERSOEIRO

Arquitecto mexicano. Iniciouse no campo da pintura, que abandonou cedo para dedicarse á arquitectura. É o autor da igrexa do Carmen e da ponte de Celaya, do teatro de San Luis Potosí, e das igrexas de Santa Clara e Santa Rosa de Viterbo de Querétaro.

GALICIA

Arquitecto técnico e político. Pertence ao Colectivo Socialista, integrado no BNG. Foi membro do Consello Nacional do BNG e deputado no Parlamento Galego (1990-2005).

GALICIA

Poeta. Foi un dos cultivadores da poesía barroca e nalgunha das súas obras aparece a vertente erótica e satírica. Da súa produción destacan Neopolisea, Poema heroico el gran capitán (1651) e Poesías varias, heroicas, satíricas y amorosas (1652).

PERSOEIRO

Político e historiador. Participou na campaña de África (1859-1869) e residiu moito tempo en Sevilla, onde foi un dos precursores do federalismo. Viviu en Madrid e, retirado da política, dedicouse á investigación artística e literaria. Publicou, entre outras obras, Murillo, su época, su vida, sus cuadros (1864), Pablo de Céspedes (1868), El arte y los artistas contemporáneos en la Península (1871), Cervantes y el Quijote (1872) e Estudios sobre el arte en España (1886).

PERSOEIRO

Escritor e xornalista. De nome Alejandro Francisco Pérez Martínez, cultivou a narrativa, a poesía e o ensaio. Das súas obras destacan Travesía de Madrid (1966), Lorca, poeta maldito (1968), Valle-Inclán (1968), Las ninfas (1976, Premio Nadal), La noche que llegué al café Gijón (1977), Ramón y las vanguardias (1978), El fulgor de África (1989), Leyenda del César visionario (1991, Premio de la Crítica), Madrid 1940 (1993). Dicionario de la literatura española contemporánea (1995), El socialista sentimental (2000), Los alucinados (2001) e Cela: un cadáver exquisito (2002). Recibiu o Premio Príncipe de Asturias de las Letras (1996), o Premio Nacional de las Letras (1997) e o Premio Cervantes (2000).

PERSOEIRO

Político e diplomático colombiano. Ministro de Asuntos Exteriores (1909-1913 e 1914), asinou o Tratado Urrutia-Thompson (1914) con EE UU, que acordou a separación de Panamá. Foi ministro plenipotenciario en Bolivia, España e Suíza.

PERSOEIRO

Relixioso. Foi racioneiro en Santiago de Compostela (1481) e cóengo en Salamanca (1491), onde se encargou de contabilizar os milagres que se realizaban por intercensión do Apóstolo Santiago.

PERSOEIRO

Relixioso. Foi vigairo xeral de Madrid (1899) e xuíz auditor do Tribunal da Rota. Escribiu Emigración. Sus causas, efectos y remedios (1901), El autor de la Salve San Pedro de Mezonzo (1907) e Disolución del matrimonio rato (1921). Foi correspondente da Real Academia de la Historia e vicepresidente da Real Academia de Jurisprudencia y Legislación.

GALICIA

Mestre e historiador. Fundou a Irmandade da Fala de Betanzos (1917), o Museo Pedagóxico Rexional na Coruña (1926) e dirixiu as Colonias Escolares Coruñesas e o Anuario Brigantino. Fundou a revista pedagóxica El Normalista (1913). Cronista de Betanzos desde 1940, das suas obras destacan El blasón de Betanzos de los Caballeros (1968), Los enterramientos de la iglesia de San Francisco (1931) e Las antiguas rutas jacobeas del territorio brigantino: 4º itinerario (1975). As súas poesías recompiláronse en Obra poética de Francisco Vales Villamarín (2000). Secretario perpetuo da Real Academia Galega, foi membro da Real Academia de Bellas Artes de Nuestra Señora del Rosario e do Instituto José Cornide de Estudios Coruñeses. Recibiu, entre outros galardóns, o premio vitalicio da Fundación Pedro Barrié de la Maza e a encomenda da orde de Alfonso X el Sabio.

PERSOEIRO

Cien­tífico. Creou unha editorial en Ferrol para publicar as súas obras científicas. Escribiu En los umbrales de la era atómica: vulgarización científica, sobre la energía atómica y sus posibilidades industriales (1949) e Tratado práctico de Física elemental con orientación marítima (1943).

GALICIA

Bibliófilo e escritor. Foi o fundador do primeiro xornal de Galicia, El Catón Compostelano (1880), e promotor-fundador da primeira Biblioteca Pública da Universidade de Santiago de Compostela. Escribiu Instrución para el establecimiento de la Biblioteca Pública de la Universidad de Santiago.

PERSOEIRO

Conquistador. En 1535 viaxou a Nueva España e tres anos despois foi nomeado gobernador de Nueva Galicia. Descubriu o Gran Canón do Colorado e a súa desembocadura, explorou o val do Río Grande, e as chairas do O do Mississippi ata as Montañas Rochosas.

GALICIA

Escultor. Coñecido como Compostela, formouse como ebanista en varios obradoiros e asistiu á escola da Sociedad de Amigos del País e á Escola de Artes e Oficios. En 1918 trasladouse a Madrid. Especializouse na talla de animais e, o 1 de xaneiro de 1927, deuse a coñecer cando colocou unha chea de esculturas na escalinata do Congreso de los Diputados, o que lle permitiu días despois realizar a súa primeira exposición. En 1930 recibiu unha bolsa de viaxe da Deputación da Coruña e marchou a París. Durante a Guerra Civil uniuse ao Batallón de Milicias Populares de Galicia e foi escultor oficial da 11ª División de Líster. Realizou entón obras de contido político e diversos retratos como os de Líster ou Rafael Alberti, obras que se poden enmarcar no realismo socialista. Estivo en diversos campos de concentración de Francia e a finais de 1939 marchou á República Dominicana. En 1940 trasladouse a Puerto Rico onde dirixiu desde 1955 o taller de escultura do Instituto de Cultura Puertorriqueña....

GALICIA

Filósofo. Doutor en Filosofía e catedrático na Universidad Complutense de Madrid, realizou estudos sobre metafísica, ética, socioloxía e criminoloxía. Publicou La dialéctica, método de la filosofía (1966), Tres éticas del siglo XX (1970), Fundamentos de ética informativa (1986) e Ética y deontología de la información (1991).

GALICIA

Relixioso. Doutor en Filosofía e Teoloxía e licenciado en Dereito Canónico, foi reitor do Seminario de Lugo (1937-1962). Realizou numerosos estudos sobre a arquitectura lucense e colaborou na Comisión Provincial de Monumentos. Destacan Un mártir lucense: esbozo biográfico del V. Díaz Sanjurjo (1951), La catedral de Lugo (1953) e Los escudos de Sarria (1953)