"ISM" (Contén)

Busca, investigación ou evocación do pracer que enriquece as posibilidades do desexo sexual. Implica unha disposición e un conxunto de recursos da imaxinación para mobilizar a sensualidade baixo a presión daquel desexo. É unha canle vital de comunicación, porque se vale de toda clase de xestos que lle dan á sensualidade unha dimensión subxectiva e persoal que comporta unha liberación sexual. As culturas orientais e outras fixeron do erotismo unha relixión, unha arte ou unha ciencia; pola contra, a civilización xudeocristiá negoulle toda dimensión espiritual e converteuno en algo vergonzoso e pecaminoso. O erotismo é un concepto ambiguo que foi empregado segundo as ideoloxías e as mentalidades. Esta ambigüidade reflectiuse nas lexislacións occidentais, que crearon unha dicotomía, puramente subxectiva, entre erotismo considerado arte e pornografía considerada pura artesanía comercial ou groseira.

Calidade ou condición de erótico.

1. Doutrina filosófica que consiste no exercicio da dúbida como método. É unha teoría do coñecemento que expón que non hai ningún saber firme, nin que nunca se pode atopar unha opinión absolutamente segura. Nunha vertente práctica, trátase dunha actitude de dúbida constante diante do considerado como verdade. Os escépticos mantiñan que, de haber un coñecemento seguro, non habería cambios nos contidos do coñecemento, como aconteceu ao longo dos séculos. Para eles a verdade absoluta non existe. Iniciada polos sofistas no s V a C, Gorxias mantivo que nada existe, e no caso de existir, non se pode coñecer, e de poderse coñecer, non se pode comunicar. Posteriormente, a partir do s III a C, o escepticismo desenvolveuse nas doutrinas de Pirrón de Élide. No s XVI, M. E. Montaigne defendeu un certo escepticismo, e no XVII, R. Descartes adoptou unha posición escéptica desde un punto de vista metodolóxico para, a partir da dúbida metódica, atopar a primeira verdade do seu sistema filosófico. O escepticismo...

2. escepticismo epistemolóxico

   Doutrina que dubida da posibilidade dun coñecemento verdadeiro.

Actitude que amosa a persoa que dubida de todo.

escolástica.

Calidade de escolástico.

Exclusivismo e hermetismo dunha escola, doutrina ou tecnicismo científico.

Doutrina que defende a escravitude.

Práctica do comercio de escravos e utilización no traballo dos mesmos.

Estudio da cultura, das linguas e das literaturas eslavas.

Afección ao eslavo.

Palabra ou xiro propios dunha lingua eslava ou procedentes dela.

paneslavismo.

1. Doutrina ou prácticas ocultas relacionadas co mundo espiritual, dirixidas a un círculo restrinxido de iniciados.

2. Calidade de esotérico.

1. Parte da filosofía pitagórica, cabalística ou análoga que non era coñecida polos profanos. O esoterismo foi practicado polas comunidades filosóficas de Grecia e tamén polas relixións primitivas; como exemplo, nos primeiros séculos do cristianismo, aplícase á disciplina do arcano.

2. Doutrina que require certo grao de iniciación.

Carácter ou calidade de español.

Amor ou apego ás cousas características de España.

Fenómeno óptico causado pola refracción dos raios de luz a través de capas de aire a diferente temperatura. A máis corrente ten lugar cando as capas de aire máis próximas ao Sol están máis quentes e, polo tanto, son menos densas e de menor índice de refracción que as capas superiores. Un observador pode recibir de cada un dos puntos dun obxecto afastado dous raios de luz: un que percorre un traxecto rectilíneo e outro que percorre un traxecto curvilíneo. Así, o observador ve simultaneamente dúas imaxes do obxecto: unha que corresponde ao obxecto e outra, invertida respecto da primeira, que semella dada por unha superficie reflectora horizontal e que fai imaxinar ao observador a existencia dun lago ou dunha charca. É un fenómeno moi corrente en certas rexións do deserto.

Sensación de ver ou oír algo que non é real.

Ilusión sedutora.

Conxunto de imaxes correspondentes a un único obxecto celeste, que se producen polo fenómeno denominado lente gravitacional.