"An" (Contén)

PERSOEIRO

Papa (678-681). Condenou o monotelismo e durante o seu pontificado espallouse a liturxia romana por Inglaterra. A súa festa celébrase o 10 de xaneiro.

PERSOEIRO

Escritor romanés. Nas súas novelas costumistas, como Arhanghelii (1914), a máis célebre, Popa Man (1920) ou Legea minţii (A lei espiritual, 1927) describiu o ambiente campesiño da Transilvania.

1. Que serve para aglomerar.

2. Aglutinante utilizado para aglomerar.

3. Linguas aglutinantes.

1. Que aglutina.

2. Material capaz de unir fragmentos dunha ou varias substancias e de dar cohesión ao conxunto por efecto exclusivamente físico.

3. Material que serve para trabar os morteiros. Tamén pode facer referencia ao material que nun muro serve como elemento de unión entre as pezas que o forman como argamasa, terra ou barro.

4. Na fundición, substancia empregada para evitar que a area que compón os moldes se disgregue. Empréganse como aglutinantes a arxila, a fariña, a dextrina, o aceite de liñaza, a melaza, o vidro soluble e, cada vez máis, as resinas fenólicas e de furfural.

5. Substancias líquidas (viscosas) que solidifican co paso do tempo e nas que se dilúen os pigmentos pitóricos unindo e amalgamando as súas partículas.

6. Substancia adhesiva ou que, por reacción con outra, pode desenvolver propiedades adhesivas e actuar como tal.

7. Por oposición ás linguas monosilábicas (chinés) e ás linguas flexivas (latín), termo da lingüística do s XIX co que adoitaban caracterizar certo tipo de linguas. É pouco usado porque se basea nunha teoría xenética indemostrable segundo a cal toda forma flexiva xurdiu pola aglutinación de dúas palabras, sendo a segunda reducida a un elemento formal (desinencia ou similar). As linguas aglutinantes serían as que se atopan nun primeiro período deste proceso, as palabras fórmanse ao xuntar a unha raíz afixos dotados dunha soa función gramatical, aínda discernible (éuscaro, xaponés, finés).

8. Característica que mide a calidade da hulla para a obtención do coque empregado na siderurxia.

PERSOEIRO

Industrial e financeiro italiano. Fundou en 1899 a Fabbrica Italiana Automobili Torino (FIAT) da que foi presidente dende o ano 1920 ata a súa morte. O seu neto Giovanni Agnelli (Turín 1921) é presidente do grupo FIAT dende 1966, e membro do consello executivo da Trilateral. Foi nomeado senador vitalicio en 1981.

PERSOEIRO

Emperatriz da Alemaña, casada co Emperador Enrique III (1043). Asumiu a rexencia do Imperio durante a minoría de idade do seu fillo Enrique IV (1056-1062), sendo deposta pola nobreza.

PERSOEIRO

Rapaza duns 12 anos que morreu mártir, degolada. Os testemuños do seu martirio datan do s IV e a lenda posterior fíxoa irmá de santa Emerenciana. Represéntase cun año nos brazos. A súa festa celébrase o 21 de xaneiro.

PERSOEIRO

Matemática italiana. Sobresaíu pola súa precocidade. Publicou moitas obras, das que a máis importante é Istituzioni Analitiche ad uso della gioventù italiana (1748), na que trata a chamada cúbica de Agnesi.

PERSOEIRO

Arcebispo visigodo de Lión (816). Probablemente orixinario de Catalunya. Implicado na política de Luís o Piadoso, foi deposto polo Emperador (835-838). A súa festa celébrase o 6 de xuño.

1. Que agoniza.

2. Relixioso que ten por misión auxiliar os moribundos. Ao comezo do s XIII apareceron en Austria, Hungría e Polonia diversas institucións con esta finalidade, das que a máis antiga parece ser a dos Irmáns da Morte. Contra o final dese mesmo século adoptaron a regra agostiña e comezaron a espallarse por toda Europa. O conxunto de Irmáns da Morte debeu inspirar a fundación da Congregación dos Pais Agonizantes, instituída por Camilo de Lelis en Roma no ano 1586; na actualidade son coñecidos tamén co nome de camilos.