"dis" (Contén)

Produción cinematográfica italiana de 1989, dirixida por Giuseppe Tornatore e protagonizada por Jacques Perrin e Philippe Noiret. Dividida en tres partes, narra ao longo de 40 anos as relacións entre Salvatore de Vitta, un famoso director de cine que vive en Roma, e Alfredo, o proxectista do cine da súa vila, Giancaldo (Sicilia). Recibiu o gran premio do xurado no Festival de Cannes (1989) e o Oscar á mellor película estranxeira (1990).

Poema grego de vinte e catro cantos, hexamétrico, que se atribúe a Homero (ss IX-VIII a C). Conta, alternando a primeira e a terceira persoa narrativas, as aventuras de Odiseo (Ulises na tradición latina), un dos heroes que asediaran Troia, no seu retorno por mar a Ítaca, a súa terra de partida. A acción transcorre durante os dez anos de peregrinación desde que sae de Troia ata que definitivamente chega ao seu reino. Dividida en tres partes ou elementos, amodo de terceto, a primeira conta a viaxe de Telémaco, fillo de Ulises (Telemaquia); a segunda narra as fantásticas aventuras no regreso do heroe á súa patria (O exilio de Odiseo); e na terceira cóntase como Ulises chega á súa casa e vence os pretendentes da súa muller, Penélope (A toma de Ítaca). Os trazos literarios que o poema reflicte son máis modernos ca os da Ilíada, e ás veces moi próximos aos de Os traballos e os días de Hesíodo e aos dos poemas do ciclo épico que se perderon. A diferenza da Ilíada, na Odisea establécese unha complexa...

Relativo ou pertencente á odisea.

Persoa especialista en ortopedia.

malaria.

Actividade que consiste en lanzarse en paracaídas con finalidade bélica ou deportiva. Como actividade deportiva apareceu tras a Segunda Guerra Mundial. Hai dous tipos de probas: a de precisión na aterraxe, en que o paracaidista demostra a súa destreza e precisión; e a de estilo, en que se efectúan diversas figuras durante o descenso.

Persoa adestrada no descenso en paracaídas, especialmente o militar instruído para lanzarse dun avión e combater ao chegar a terra.

Poema épico de John Milton, publicado en dous cantos en 1667 e en doce en 1674. Seguindo as formas da épica clásica e modelo da poesía cristiá heroica, o autor presenta como tema principal a caída dos anxos rebeldes e a fuxida de Adán e Eva do Paraíso.

Xénero de plantas, da familia das liliáceas, que presentan rizomas curtos, follas lineares, con flores en forma de campá e pedunculadas agrupadas en acio. En Galicia atópase a especie P. lusitanica.

Relativo ou pertencente ao paraíso.

Persoa que fai parodias.