"sin" (Contén)

PERSOEIRO

Erudito e militar. Foi cofundador, en Ceuta, do xornal La Opinión, actual Faro de Ceuta. Durante a Guerra Civil Española (1936-1939) foi suboficial. Colaborou na revista Unión Mercantil de Málaga, e nos folletos de festas do Baixo Miño, e foi correspondente de Faro de Vigo na Vila da Guarda. Estudoso e guía turístico do Conxunto Histórico do Monte de Santa Trega, publicou Cumbres del Monte de Santa Tecla-Rutas turísticas. Recibiu a Cruz Roja del Mérito Militar.

GALICIA

Médico. Especialista en anatomía, dedicouse á pediatría e exerceu un amplo labor docente ademais de patentar diversos inventos, como un biberón ou un xabón especial. Publicou Apuntes de terapéutica (1912), Investigaciones sobre los ligamentos interóseo y de Weitbrecht del antebrazo en el hombre y en los animales (1916) ou Historia de la medicina (1945). Recibiu a cruz da Orden Civil de Afonso XII (1920).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Ramirás baixo a advocación de santo André.

PERSOEIRO

Director cinematográfico e teatral. Debutou con A Kind of Loving (Oso de Ouro no Festival de Berlín en 1962). Destacan os seus filmes Terminus (León de Ouro no Festival de Venecia en 1962), Billy Liar (1963), Darling (1965), Midnight Cowboy (Oscar ao mellor director e ao mellor filme en 1969), Sunday, Bloody Sunday (1970), Yanks (1978), Pacific Heights (1990), The Innocent (1994) e The Next Best Thing (2000).

FILOSOFOS

Filósofo e médico iraniano. Coñecido como Avicena, a súa obra filosófica é moi ampla. O Kitāb al-šifā’ (Libro da curación) constitúe unha recompilación de todos os coñecementos do seu tempo, o Kitāb al-na ǧ āt (Libro da salvación) é un compendio do anterior. Na Epístola de Ḥ ayy ibn Yaq ẓ ā, obra alegórica escrita durante o encarceramento a que lle condena Tağ al-Dawla, Avicena é conducido a través do universo por Ḥ ayy ibn Yaq ẓ ā, quen lle amosa as rexións orientais -o mundo da forma-, cun certo parentesco estratigráfico coa Divina Comedia, ata chegar preto do Creador. Inclinouse polo aristotelismo, pero conservou moitos elementos neoplatónicos. A súa concepción do mundo é emanantista. Destaca a súa formulación filosófica sobre a diferenza entre ser creado e ser increado, mediante a teoría da distinción entre esencia e existencia...

1. Termo do barallete que corresponde á voz ‘señor’.

2. Termo da xerga dos cesteiros de Mondariz que corresponde á voz ‘cabaleiro’.

1. Relativo ou pertencente aos sinafobránquidos.

2. Peixe da familia dos sinafobránquidos.

3. Familia de peixes, da orde dos angüiliformes, á que pertence a especie Synaphobranchus kaupi (anguía abisal).

1. Lugar de reunión para o culto xudeu (bet ha-keneset). Nun principio estaba destinada unicamente á lectura pública e ao estudo da Lei, e non á pregaria ou ao culto propiamente dito. No Libro de Nehemías atópase un esquema da futura liturxia sinagogal, que consiste na lectura dunha perícope do Pentateuco e outra dos profetas, precedidas pola recitación do texto Escoita, Israel (Semá’) e as Dezaoito Bendicións (Semoné ‘esré), e seguidas dunha homilía por parte do presidente ou dun membro da asemblea invitado por el. As sinagogas non sempre foron edificios especiais. As dos ss III ao VII, construídas ordinariamente en forma basilical de tripla nave, tiñan bancos de pedra arredor para os homes, e moitas veces galerías superiores para as mulleres, aspecto que continúa sendo norma entre os xudeus ortodoxos. Nas modernas sinagogas reformadas, nas que non hai separación de sexos e onde se empregan o órgano e outros instrumentos, a disposición...

2. Asemblea de culto dos fieis xudeus.