"ALE" (Contén)

PERSOEIRO

Historiador de arte. Especialista en Arte Contemporánea, realiza as súas investigacións dende unha perspectiva sociolóxica. Entre as súas publicacións destacan: El realismo plástico en España de 1900 a 1936 (1967), Historia del Arte en España (1972), El arte del siglo XX. La construción de la vanguardia (1978), La ilustración gráfica del XX en España (1979), Sátira y tragedia: las imágenes de Castelao (1987), Arte y ciudad en Galicia, s XIX (1990) e Arte del siglo XX en España (1995).

PERSOEIRO

Novelista e avogado romanés. É autor de Intuneric şi lumina (Tebras e luces, 1912) e do drama Sorana (1915).

PERSOEIRO

Botánico alemán. Profesor de botánica nas universidades de Friburgo, Giessen e Berlín. Moi influído polas concepcións idealistas da filosofía alemá do seu tempo, escribiu obras teóricas sobre as relacións do individuo coa súa especie e coa sucesión das xeracións. En 1864 estableceu por primeira vez un sistema botánico que tiña relacións filoxenéticas.

1. Aro que se emprega arredor do pulso, do antebrazo ou do brazo como enfeite.

2. Faixa que rodea o brazo e que sinala algunha cousa.

3. brazal de arqueiro.

PERSOEIRO

Astrónomo ucraíno. Fixo estudios sobre a orixe dos meteoros e describiu a súa estrutura. Perfeccionou os estudios de Bessel sobre as colas dos cometas e estableceu tres tipos distintos segundo a curvatura e a composición.

1. Cristal higroscópico de sabor amargo.

2. Proba, case en desuso, destinada a explorar a función excretora do fígado. Consiste na inxección intravenosa de bromosulfoftaleína e na determinación do tempo que esta tarda en desaparecer do sangue circulante.

PERSOEIRO

Mineraloxista e xeólogo. Foi director da Manufacture de Sèvres (Manufactura de Sèvres, 1800) e profesor de mineraloxía na Sorbonne (1808). É autor dun Traité élémentaire de minéralogie (Tratado elemental de mineraloxía, 1807) e, con Cuvier, dunha Description géologique des environs de Paris (Descrición xeolóxica dos arredores de París, 1822).

PERSOEIRO

Arquitecto neoclásico. Foi discípulo e colaborador de Ange-Jacques Gabriel. Construíu o convento da Chaussée de Antin (actual Lycée Condorcet) en 1783, e o novo cemiterio de Père-Lachaise de París (1804). Deseñou os planos da bolsa de París, iniciada en 1807.

PERSOEIRO

Atleta ruso, especialista do salto de altura. En 1964 foi campión olímpico en Toquio.

PERSOEIRO

Xeneral do exército ruso. Participou na campaña dos Balcáns (1877-1878) ao mando dunha división de cabalería. En 1914 participou na Batalla de Galitzia, encabezando ao ano seguinte unha ofensiva contra as forzas alemanas en Mackensen. En 1916 comandou a ofensiva contra o exército dos imperios centrais en Bucovina. Foi nomeado comandante supremo do exército en maio de 1917, despois do cesamento de Nicolao II, pero logo o substituíu Kornilov ante a súa incapacidade para dominar as tropas. Colaborou co goberno soviético, que o nomeou membro do consello consultivo militar en 1920.

GALICIA

Mestre. É especialista en medios audiovisuais. Amais de impartir numerosos cursos de formación desta materia, foi o responsable de Medios Audiovisuais dentro do gabinete de reforma da Consellería de Educación. Participou no deseño da Escola de Imaxe e Son. Entre os seus traballos en vídeo destacan: Macana de dote, che (Obra de Miguel Castelo na que fixo de auxiliar de cámara); Hardo (Obra de Manolo Abad na que fixo traballos de making off); Evolución da lingua; Alcoholismo; Corazón Rojo, cruz latiente; Wenceslao Fernández Flórez e Entropía (Obra gañadora do premio Casa das Ciencias) .

PERSOEIRO

Político soviético. Membro do partido comunista dende 1917, foi presidente do soviet urbano de Moscova de 1931 a 1937. En 1937 converteuse en primeiro ministro da República rusa, cargo que ocupou ata o 1939, cando chegou á presidencia do Banco Estatal Soviético e formou parte do comité central do partido. Durante a Segunda Guerra Mundial foi comisario político do exército, acadando en 1947 os cargos de ministro das forzas armadas e mariscal da URSS. Membro do politburó do partido dende 1948, á morte de Stalin (1953) chegou a ser vicepresidente do consello de ministros e, en 1955, presidente, en substitución de Malenkov. Ao ser nomeado Khruščov primeiro secretario do partido, foi separado do seu cargo en 1958 e viuse obrigado a dimitir dos cargos que ostentaba no praesidium do partido. No 1961 abandonou o comité central e retirouse de toda actividade política.

PERSOEIRO

Escritor ruso. En 1889 publicou os seus primeiros poemas e, posteriormente, cultivou o conto e a novela, fiel ao realismo ruso do s XIX. Contrario ao réxime soviético, exiliouse en París en 1920. Galardoado co Premio Puškin polo seu labor como poeta e como tradutor, foi membro honorario da Academia Rusa (1909) e recibiu tamén o Premio Nobel de Literatura (1933). Entre as súas obras destacan Khram solnca (O templo do sol, 1907-1911) e Gospodin iz San Francisco (O señor de San Francisco, 1915).

PERSOEIRO

Arquitecto, pintor e escultor. De estilo manierista, estivo activo en Florencia. Traballou no Palazzo Vecchio e no Palazzo degli Uffizi en 1574, e edificou as vilas de Pratolino en 1581 e de Artiminio en 1594. Foi organizador e escenógrafo de festas dos Medici.

1. Relativo ou pertencente a Burgos ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Burgos.

XACEMENTOS

Xacemento fosilífero descuberto en 1907 por Charles D. Walcott nas Montañas Rochosas da Columbia Británica (Canadá) preto do paso de Burgess. Dos xistos de Burgess Shale proceden un conxunto de animais pertencentes á fila, xurdidos hai 550 Ma, totalmente descoñecidos hoxe na Terra; entre eles atópanse os xéneros Hallucigenia, Nectocaris, Opabiana e Pikaia, que habitaron os mares durante a era Precámbrica. Ademais, atopáronse anélidos relacionados coas actuais miñocas, priapúlidos, un tipo arcaico de verme de mar, e cordados primitivos. Os fósiles de Burgess Shale foron examinados por Harry Whittington e Conway Morris a partir dos anos sesenta e constitúen un dos feitos que sustentan a teoría continxente da historia da vida do paleontólogo Stephen Jay Gould.