"BAL" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 1242.
-
PERSOEIRO
Comediógrafo e novelista coñecido como Elpidon. Ridiculizou os costumes burgueses, mesturando sátira e humor, nas novelas e nos contos. As súas comedias máis coñecidas son: Os consellos do Señor Conselleiro (1871), Teatro de aficionados (1879), A familia Drylek (1833); e das súas novelas destacan: Os mozos e os vellos (1867), Sabina (1872), Libro de recordos (1878) e En mans xudías (1895).
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Bóla feita con unto de porco ou manteiga. SIN: 2pela.
-
Calquera masa que lembra pola súa forma unha bóla de manteiga. SIN: 2pela.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Caída de popa das velas triangulares, especialmente dunha vela de coitelo. Vai dende o puño do grátil ata o puño de escota, onde se colocan os sabres.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Maleza empregada como fertilizante natural SIN: estrume.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Liñaxe oriúnda de Ferrol. Relaciónanse tamén con esta caste os apelidos Balumen, Balumio e Balumada. As súas armas levan, en campo de azul, un feixe de balume, entre ondas de azul e prata.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Dispositivo de adaptación que se utiliza para axustar un sistema simétrico respecto da terra a outro asimétrico cun dos bornes conectados á terra.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Parafuso de gran tamaño que terma da pedra no lagar de aceite, onde se espremen as olivas.
-
CIDADES
Cidade do estado de Bengala Occidental, na India, preto da fronteira con Bangladesh (104.648 h [1991]).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Feiticeiro que antano exercía de médico, sacerdote, milagreiro e profeta; practicaba as artes do engano e a maxia, e por iso estaba mal visto. Considerábase un adorador do deus Baal e normalmente tiña a súa morada nos arredores da lagoa de Santa Cristina, en Cospeito. Ás veces exercía as competencias do crego e enfrontábase con el ata tal punto que algúns bispos galegos decretaron excomuñóns que o obrigaron a fuxir e a dispersarse celebrando logo as súas xuntanzas na clandestinidade.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Sen proveito ou utilidade. OBS: Esta locución tamén se utiliza coas preposicións en e de.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘criba’.
-
-
de balutrar.
-
Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘cribado’.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘cribador’.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘cribar’.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘cribo’.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Liñaxe orixinaria de Monforte de Lemos. Relaciónase tamén con esta caste o apelido Balme. As súas armas levan, en campo de azul e entre ondas de azul e prata, pebidas de ouro do río Sil.
-
PERSOEIRO
Historiador, foi secretario do arcebispo de París, Pèire de Marca. Cando este último morreu, Baluze sacou á luz a obra do seu protector Marca Hispanica sive limes hispanicus (1688). Luís XIV desterrouno polo feito de editar unha obra que non ensalzaba a casa dos Borbóns. Publicou diversas obras, entre as que salientan Capitularia regum Francorum (1677), Epistolae Innocentii papae III (1682) e Vitae paparum Avinonensitum (1693).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
ariante do apelido Belvís.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Estandarte ou bandeira que usaban os templarios, que se representa cunha cruz no centro.
-
PERSOEIRO
Escritor. Entre os anos 1820-1825 publicou diferentes novelas, a maioría en colaboración e baixo pseudónimos (Lord R´hoone, Horace de Saint-Aubin), seguindo a moda da novela negra de orixe inglesa, entre as que destacan L´heritière de Birague (A herdeira de Birague, 1822) e Annette et le criminel (Annette e o criminal, 1823). Despois de fracasar no mundo dos negocios, volveu á literatura cunha novela histórica inspirada na sublevación regalista en Bretaña: Les chouans (Os chouans, 1829). Datan dos primeiros anos da monarquía numerosos contos e algunhas narracións extensas de grande importancia, como La peau de chagrin (A pel do triste, 1831) e Eugénie Grandet (1833). No ano 1834 concibiu a idea do que sería La comédie humaine (A comedia humana), un vasto conxunto de novelas relacionadas entre elas pola relación dos propios personaxes: Le père Goriot (O pai Goriot, 1835), seguida por Séraphita...
VER O DETALLE DO TERMO