"Rei" (Contén)

GALICIA

Compositor, músico e director. Emigrado a Montevideo, exerceu a docencia e dirixiu a Banda Municipal de Montevideo, a Orquestra Sinfónica do SODRE (Servicio Oficial de Difusión Radio Eléctrica) e foi promotor da Orquestra Sinfónica Municipal de Montevideo. Da súa produción destaca Intermezzo sinfónico, Platense e Canción del sauce llorón.

GALICIA

Compositor e violinista. Realizou estudios musicais en Lugo, posteriormente en Madrid e ingresou como violinista na Orquesta Sinfónica Nacional. Profesor de violín e solfexo no Círculo de las Artes de Lugo, estudiou a música popular galega e foi autor de Colección de cantos gallegos. Da súa produción, composta por muiñeiras, valses, tangos e cancións, destaca a zarzuela Non chores, Sabeliña (1943), con letra de Xosé Trapero Pardo, e as composicións Airiños, aires, Alalá dos lugueses, Festa na Tolda, Añorando, Cortegada, Miña nai, Minueto estilo antiguo e Himno a Galicia republicana.

GALICIA

Pintor. Residiu en Madrid e Barcelona ata que se instalou definitivamente en Galicia en 1960. Comezou a expoñer en 1955 e dende entón mostrou a súa obra en diversas cidades galegas e españolas. En 1974 recibiu o terceiro premio nacional de cadros de pequeno formato en Málaga. A súa obra está no Museo Municipal Quiñones de León de Vigo e en coleccións privadas de Galicia, Sudamérica, Francia e Inglaterra.

GALICIA

Químico. A súa actividade investigadora céntrase no estudo da estrutura, da biosíntese e da función da hormona timosina. Publicou numerosos artigos en revistas especializadas e os libros El cáncer. Prevención y futuro (1993), Biotecnología y clonación (1997), Biotecnología y sociedad (1998) e La bioquímica al final del milenio. Un siglo de historia (2000).

GALICIA

Músico. Formou parte do grupo Fuxan os Ventos dende 1974 (voz, guitarra, baixo e acordeón) co que gravou seis discos: Fuxan os Ventos (1976), O Tequeletéquele (1977), Galicia canta ao neno (1978), Sementeira (1979), Quen a soubera cantar (1981), Noutrora (1984) e Sempre a mais despois (1999). Durante dous anos (1981-1983) foi xefe de promoción de Ruada SA, primeira editorial discográfica galega, e en 1983 incorporouse como técnico de son a Radio Nacional de España na Coruña. Dende 1985 forma parte da Radio Autonómica Galega, inicialmente como xefe de emisións e posteriormente como realizador e director musical. Impartiu cursos e conferencias sobre realización e técnicas de comunicación radiofónica. Coautor do libro Galicia canta ao neno, unha recompilación de cantos do Nadal en Galicia no que se ocupou da transcrición musical e ilustracións. Afeccionado á pintura e ao debuxo, realizou algúns traballos de ilustración...

GALICIA

Escritor. Normalmente asina como Xe Freyre e é autor da novela Cando o gato mira de esguello (1987) e da guía Mondoñedo (1990).

PERSOEIRO

Militar e político. Participou na loita pola independencia de España e derrotou os realistas en Talcahuano (28.5.1813) e en Cumpeo (4.2.1817). En novembro de 1822 sublevouse en Concepción contra o goberno de B. O’Higgins Riquelme e fíxose elixir director e xefe supremo suplente do Estado. Durante o seu goberno promulgouse unha Constitución (1823), decretouse a liberdade de prensa, aboliuse a escravitude e iniciouse a desamortización dos ben eclesiásticos. Durante a Guerra Civil chilena (1829-1830) dirixiu as forzas liberais derrotadas en Lircay (1830), polo que se tivo que refuxiarse en Perú. En 1836 dirixiuse novamente a Chile ao mando dun pequeno exército pero foi derrotado e desterrado a Australia.

GALICIA

Empresario. Dedicado ao sector armador de buques pesqueiros, foi presidente e vicepresidente da Asociación de Armadores de Pesca da Coruña (ARPESCO). Ocupou ademais os cargos de presidente da Confederación de Empresarios da Coruña (1984-2000) e vicepresidente da Confederación de Empresarios de Galicia.

PERSOEIRO

Historiador, arqueólogo e político. Nomeado par do reino (1887), adheriuse posteriormente ao Partido Republicano (1907) e foi presidente da Câmara Municipal de Lisboa (1908-1910). Trala proclamación da República Portuguesa foi elixido senador (1911). Foi presidente e director da Academia de Ciências de Lisboa e fundou o Arquivo Histórico Português, a primeira revista de investigación histórica de Portugal (1903). Das súas obras destacan Vida e Obras de Gil Vicente e As sepulturas do Espinheiro (1901).

PERSOEIRO

Preceptista portugués. Foi o teórico do neoclasicismo portugués e preceptista gramatical en Reflexões sobre a língua portuguesa e no Dicionário poético. Foi o autor dunha Arte poética asinada baixo o pseudónimo de Cândido Lusitano onde teorizou sobre os xéneros poéticos de acordo coa tradición clásica.

PERSOEIRO

Pedagogo brasileiro. En 1947 dirixiu o Departamento de Educação e Cultura de Pernambuco e cara ao 1961 fundou o Movimento de Cultura Popular de Recife. Traballou a prol da alfabetización dos brasileiros, e dirixiu as campañas de alfabetización no N do país desde 1961 ata 1964, ano en que foi destituído polo golpe militar do xeneral Humberto de Allencar Castelo Branco. Entón viaxou a Chile onde traballou para diversas organizacións internacionais e participou nas reformas do goberno de Eduardo Frei. As súas formulacións de filosofía educativa, construídas a través do diálogo entre humanismo cristián, singularmente desde a óptica da teoloxía da liberación, e o marxismo, a través dalgunha das perspectivas críticas abertas pola escola de Frankfurt, chegaron a ter certa influencia, durante os anos setenta do s XX, nos países europeos de tradición católica. En Galicia a súa obra foi examinada e acollida desde os Coloquios de Parroquias e posteriormente desde Irimia, e foi estudada polo pedagogo...

PARROQUIA

Parroquia do concello de Ortigueira baixo a advocación de san Paulo.

1. Corremento de terra provocado pola chuvia ou por outra causa.

2. Corte ou depresión do terreo.

3. Canal secundario dun prado.

4. Caída de auga dende certa altura a causa dun corte ou depresión do terreo.

5. Papas de avea.

PUBLICACIÓNS

Publicación semestral aparecida en marzo de 1992 e subtitulada “Revista da Mesa prá defensa del galego de Asturias e da cultura da comarca”. Cesou en decembro de 1995. Dirixiuna Benigno F. Braña. Nas seccións “Escritores na nosa lingua”, “Libros”, “Recanto da fala” e “Os nosos poetas” reproducíronse numerosos textos e poemas de autores galegos, ademais dalgunhas biografías de autores.

PERSOEIRO

Pintor e ensaísta portugués. Estudiou arquitectura na Escola de Superior de Belas-Artes de Lisboa, pero dende 1947 dedicouse á pintura. Ocupou, entre outros cargos, os de director do Instituto de Arte e Design (IADE) e o do Teatro Nacional D. Maria II. A súa obra, de raíz neorrealista, caracterizouse polo grafismo e pola actitude crítica. Escribiu, entre outros ensaios, Pintura incómoda (1965) e As imagens da imagem (1977).