"Rin" (Contén)

adrenalina.

Instrumento metálico en forma de gancho que se emprega en cirurxía ou en disección para separar os tecidos.

Xénero de arbustos, da familia das fabáceas, ao que pertence a especie E. anthyllis, de pólas transformadas en espiñas e follas pequenas e trifoliadas con folíolos de ata 7 mm, e flores, de cálice de corola azul de ata 18 mm de longo, dispostas en grupos de tres. Constitúe un elemento fundamental das matogueiras da montaña calcaria, por riba dos 1.200 m, da rexión mediterránea da Península Ibérica.

Xénero de mamíferos insectívoros, da familia dos erinaceidos, ao que pertencen algúns ourizos.

Antigas divindades gregas que os romanos identificaron coas Furias polo seu carácter violento. Co fin de as gabar e non espertar a súa cólera, asignáronlles o sobrenome de Euménides ‘bondadosas’. Naceron a partir das pingas de sangue que deitou Urano sobre a terra cando o mutilaron. Son forzas primitivas que non están supeditadas á autoridade da xeración nova dos deuses. Aínda que o seu número é indeterminado, xeralmente coñécense tres: Alecto, Tisífone e Mexera. Habitan na Tebra dos Infernos: o Érebo. A partir dos poemas homéricos, como protectoras da orde social, dedícanse fundamentalmente a vingar os crimes. Co tempo, sobre todo coa Eneida, configúranse como as divindades encargadas dos castigos infernais. Represéntase como xenio alados, con serpes entre o seu cabelo e con fachos ou látegos na man.

Arsenio de cobre natural, de fórmula Cu5(AsO4[OH]2)2. É aparentemente amorfo, de cor verde esmeralda, cunha estrutura en forma de ril, superficie áspera e fractura concoidal. Ten dureza 4,5-5 e un peso específico de 4-4,1.

Enfermidade das vides producida polas picadas de ácaros da especie Eriophyes vitis. Estas picadas inflaman os pámpanos en forma de rugosidades. O seu tratamento realízase sobre todo con xofre soluble.

Xénero de herbáceas cespitosas, da familia das escrofulariáceas, algo leñosas na base, de ata 20 cm de altura, con follas de entre 5 e 23 mm de lonxitude, de forma elíptica ou ovada, crenadas, as inferiores pecioladas e dispostas en mouta basal, e as superiores dispostas de xeito elicoidal; posúe flores dispostas en inflorescencias corimbiformes laxas con pedicelos de ata 5 mm, cálice con 5 divisións moi profundas, corola nun tubo cilíndrico con lóbulos relativamente longos e de cor rosada purpurescente de entre 6 e 11 mm. Os froitos son cápsulas con 4 valvas. En Galicia aparece a especie E. alpinus, en ambientes pedregosos das montañas, especialmente das de natureza calcaria.

Arseniato de cobalto e níquel hidratado, de fórmula (CoNi)3 (AsO4)2·8H2O. Cristaliza no sistema monoclínico. Os cristais son de hábito prismático. A súa dureza é 1,5-2,5 e a densidade 3,06. É de cor vermella, máis pálida a medida que aumenta o contido en níquel, se esta cantidade supera a do cobalto pode acadar unha cor grisácea ou branca. OBS: Tamén se denomina eritrita.

Xénero de árbores, arbustos e herbáceas, da familia das fabáceas, de pólas espiñentas, con follas caducas trifoliadas con pequenas estípulas, e flores de cor vermella dispostas en acios terminais. O froito é un legume longo con constrición entre as sementes, que presentan manchas negras. Existen unhas 100 especies de distribución pantropical, especialmente abundantes en Sudáfrica. Emprégase como árbore ornamental por mor da súa floración espectacular. Na Península Ibérica o seu cultivo está restrinxido ao litoral pola súa pouca resistencia ás xeadas.

Mestura de glicósidos con propiedades cardiotónicas e diuréticas que se extrae dos bulbos da especie Urginea maritima.

Empregado dos arquivos da chancelería imperial. Durante o Baixo Imperio Romano transformouse no principal funcionario á fronte dos catro negociados principais en que se xuntaban as funcións de escribas e contadores. Durante o Imperio Bizantino, Xustiniano estableceu na provincia de África unha oficina con escriñeiros para os asuntos xerais e a Administración.

Que escudriña.