"To" (Contén)

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na composición de palabras co significado de ‘planta’, ‘vexetal’.

Nome xenérico dun grupo de antibióticos inespecíficos vexetais que son producidos en gran cantidade polas plantas superiores, en resposta a unha infección por organismos patóxenos, como fungos, ou a factores ambientais adversos, como pode ser a polución química.

botánica.

Botánico especializado en fitocenoloxía.

Parte da xeobotánica que estudia as comunidades vexetais que se tipifican en asociacións, e as súas relacións co ambiente.

Relativo ou pertencente á fitocenoloxía.

Comunidade vexetal.

Pigmento proteínico vexetal, presente en pequenas cantidades en moitos órganos, que estimula o crecemento e o desenvolvemento en resposta á presenza ou ausencia de luz, á súa calidade e ao fotoperíodo. É unha proteína propia do grupo das cromoproteínas, que existe en dúas formas, unha activa, que se forma durante o día, e unha inactiva, que se forma durante a noite.

Aplícase ao animal que se alimenta de vexetais.

Ciencia que estudia os produtos e os preparados que se empregan para a protección dos vexetais contra as súas enfermidades e parasitos.

Conxunto de produtos que se empregan para combater as enfermidades e pragas das plantas ou das substancias que se usan na súa profilaxe. Inclúe os insecticidas, acaricidas, bactericidas, funxicidas, herbicidas, reguladores do crecemento, aceites adxuvantes, disolventes, antioxidantes e conservadores.

Rama da fitopatoloxía que trata da química, a formulación e a aplicación dos produtos e as materias que se empregan no control das pragas e enfermidades das plantas, e tamén dos correctores que se utilizan habitualmente para regular algúns procesos fisiolóxicos.

fisioloxía vexetal.

Aplícase ás algas unicelulares que presentan flaxelo.

Mucilaxe que envolve o talo de moitas algas.

Parte da botánica que ten por obxecto a descrición das plantas. Denomínase tamén botánica descritiva.

Hormona vexetal. As fitohormonas realizan a súa acción nun lugar diferente de onde se sintetizan e actúan controlando o desenvolvemento dos vexetais. Existen dous grandes grupos de fitohormonas: as promotoras do desenvolvemento (auxinas, citoquininas e xiberelinas) e as inhibidoras (ácido abscísico e etileno).