fito -ta
(< lat fictu, p p de fīgĕre ‘cravar’)
-
adx
Que está cravado nalgún lugar, especialmente no chan.
Ex: Puxeron dous pasos fitos no chan.
-
adx
Que non se move.
Ex: Quedou cos ollos fitos mirando para nós. Atou a barca ben fita.
Confrontacións: firme, firme. -
adx
Que está amplo ou ten pouca distancia entre as súas partes.
Ex: Usaron unha rede moi fita para coller as bolboretas.
-
-
s
m
Pedra cravada no chan que se emprega para marcar os lindes dun terreo, os límites dun territorio ou as direccións e as distancias nunha estrada.
Sinónimos: marco. -
fito de protección
Cada un dos postes, normalmente de pedra e con forma cilíndrica, que serven para evitar que os vehículos vaian parar fóra dunha vía ou que rocen as esquinas dunha construción.
-
s
m
-
s
m
Punto cara ao que se dirixe ou avista un proxectil.
-
s
m
Xogo que consiste en lanzar pedras, peletres ou pezas metálicas a un ferro ou a un pau chantado no chan, para ver quen queda máis preto del.
Frases feitas
-
A fito/Fito a fito. Mirar algo ou a alguén fixamente.