"To" (Contén)

taxonomía vexetal.

herbario.

Auga de chuvia retida en concavidades caulinares ou sobre as follas, na que se desenvolven organismos de auga doce.

Rama da medicina que emprega as plantas con propiedades terapéuticas para curar determinadas afeccións. Desde a Antigüidade grega coñécense as propiedades de numerosas drogas vexetais. Non obstante , o período verdadeiramente científico foi o s XIX co illamento dos principios activos dos vexetais, como a morfina, a estricnina, a quinina, a cafeína e a cocaína, entre outros. O desenvolvemento da química fixo posible o nacemento da quimioterapia e da farmacoloxía a comezos do s XX. O descubrimento de alcaloides, como a reserpina, a ergocristina, a vincamina e a vinblastina amosou a riqueza de recursos, aínda inexplorados, do reino vexetal. Unha das novas correntes da fitoterapia consiste en extraer das plantas substancias fisioloxicamente pouco activas, que actúan como precursores.

Parte da xeobotánica que estudia a paisaxe vexetal, entendida esta como o conxunto de comunidades veciñas relacionadas espacial e temporalmente.

Relativo ou pertencente á fitotopografía.

Capacidade dunha substancia de producir danos a un vexetal.

Calquera das substancias fitotóxicas producidas por axentes parasitos, que inducen algún dos síntomas que usualmente causan os patóxenos vivos. Non son específicas para o hospedeiro e non existe relación entre a produción de toxinas e o poder patóxeno do axente causante da enfermidade. O ácido alternárico é un exemplo típico de fitotoxina.

Instalación que se dedica á investigación da influencia dos factores ambientais, como a cantidade e calidade da luz, a temperatura, a humidade e os elementos nutritivos, sobre o crecemento das plantas.

Parte da bioxeografía que estudia a distribución territorial dos vexetais.

Persoa versada en fitoxeografía.

zoófito.

Acumulación de gases no estómago ou nos intestinos que produce unha sensación moi molesta.