"APT" (Contén)

1. 1. Acción e efecto de capturar.

   2. O que se captura, especialmente referido á caza e á pesca.

2. Satelización dun astro ao redor doutro meirande, causada pola atracción gravitacional, e que ten lugar ao pasar un moi preto do outro.

3. 1. Absorción dunha partícula polo núcleo sobre o que incidiu. Este fenómeno ten lugar cando a enerxía da partícula incidente é máis pequena ca a enerxía de enlace entre esta partícula e o núcleo.

   2. captura K

      Tipo de desintegración radioactiva dun átomo na que o núcleo absorbe un electrón cortical; en xeral, este electrón pertence á capa K, a máis próxima ao núcleo. A consecuencia da captura K, o núcleo emite raios X, por mor do arranxo dos outros electróns corticais, e un neutrino.

4. Fenómeno polo que un río de intensa actividade erosiva chega a denudar a outro captando na propia conca as augas do curso superior do río denudado.

5. Proceso polo que unha imaxe dixitalizada nun formato determinado, habitualmente incompatible cun programa de tratamento de fotografía, se garda noutro diferente que permita o seu uso nalgunha desas aplicacións.

1. Coller algo ou a alguén que se persegue e que normalmente ofrece resistencia.

2. Cazar ou pescar animais que están en liberdade.

PERSOEIRO

Pintor. Iniciou a súa preparación artística no obradoiro do pintor Cazes, que lle inculcou a afección aos flamengos e aos holandeses. En 1728 ingresou na Académie Royale de Peinture et Sculpture, institución da que foi tesoureiro. Realizou, fundamentalmente, naturezas mortas nas que presenta os obxectos máis humildes cheos de interese e fascinación, e escenas de xénero nas que reflicte a vida da pequena burguesía parisina. Cara ao 1770 comezou a pintar ao pastel, técnica na que realizou un retrato da súa dona e dous autorretratos. Entre as súas obras destaca La Raie ouverte (A raia aberta, 1728), Dame cachetant une lettre (Muller selando unha carta, 1733) ou Le Jeune dessinateu (O debuxante novo). O seu fillo Jean-Baptiste Pierre Chardin (París 18.11.1731 - Venecia 1768?), tamén pintor, recibiu en 1754 o Grand Prix de Rome.

PERSOEIRO

Escritor occitano. Cultivou o teatro (Tracasson e autras peçotas, 1936) e intentou renovar os xéneros tradicionais con Contes e nhòrlas de Joan-de-la-Luna (1932). Escribiu tamén poesía bucólica.

PERSOEIRO

Cantante e guitarrista. Influído por B. B. King, en 1966 fundou o grupo Cream. Posteriormente formou diversos grupos e conseguiu éxitos destacables. Entre a súa discografía destaca Eric Clapton and the Yardbirds (1964), 461 Ocean Boulevard (1974) e Unplugged (Premio Grammy, 1993).

1. Axuste entre dúas estruturas dun organismo para unha mesma función.

2. Proceso evolutivo polo que varios xenes, que interactúan de modo favorable, se acumulan no acervo xenético dunha poboación.

3. Adaptación evolutiva das especies que se relacionan entre si e que se traduce en cambios hereditarios favorables para ambas.

PERSOEIRO

Estadista francés, ministro de Luís XIV. Mazzarino recomendouno ao rei e, en oito anos (1661-1669), acumulou nas súas mans a administración central de Francia: foi nomeado intendente de Facenda (1661), controlador xeral (1665), ministro da Mariña (1668), secretario da Casa do Rei e ministro de Estado (1669). Iniciador dunha verdadeira política económica en Francia, favoreceu a reconstrución do comercio e da industria segundo os principios do mercantilismo, con tarifas proteccionistas e control gobernativo da industria e do comercio. Gracias á súa iniciativa, creáronse varias compañías comerciais monopolistas que lle deron un novo pulo á creación de bases coloniais francesas. Foi un mecenas das artes e das letras, e participou na creación das grandes institucións culturais da Francia moderna.

PERSOEIRO

Pintor. Recibiu leccións de Achille-Etna Michallon, quen o introduciu no naturalismo inxenuo. Ao morrer este, ingresou no obradoiro de Victor Bertin, que o instruíu na doutrina pictórica da paisaxe histórica. Esta mestura de idealismo e clasicismo recibiu unha corrente de liberdade cos ensaios do pintor ao aire libre, feito que fixo da súa pintura, especialmente das paisaxes, un preimpresionismo. A súa técnica, baixo unha aparencia tradicional, creou unha atmosfera de luz e claridade. Na súa primeira viaxe a Italia (1825-1828), sen negar a validez da paisaxe histórica, penetrou na paisaxe realista. Nesta primeira estancia realizou, entre outras obras, Le Pont de Narni (A ponte de Narni, 1827) e Forum (Foro, 1826). De regreso a Francia, durante os meses de primavera e verán debuxaba bosquexos ao óleo tomados do natural que logo pintaba no seu estudo no inverno. En 1834 realizou a segunda viaxe a Italia, a onde regresou en 1843. Percorreu Francia e viaxou a Suíza (1842),...

PERSOEIRO

Pianista, pedagogo e compositor. Discípulo de J. S. Schoeteri e M. Clementi, exerceu a docencia e foi editor musical. Da súa produción destacan diversas sonatas e concertos para piano, e o tratado musical Studio per el pianoforte (Estudio para o pianoforte, 1804 e 1810).

PERSOEIRO

Pintor. Membro da misión de artistas franceses que promoveu Xoán VI, durante a súa estancia en Rio de Janeiro (1815-1831) contribuíu á creación da Academia de Belas-Artes e promoveu a primeira exposición de arte en Brasil en 1829. As súas obras reflectiron a sociedade brasileira. Ao regresar a París editou o libro de gravados Voyage pittoresque et historique au Brésil, ou Séjour d’un artiste français au Brésil (Viaxe pintoresca e histórica a Brasil, ou estancia dun artista francés en Brasil, 1834-1939).

PERSOEIRO

Astrónomo francés. Foi secretario vitalicio da sección de matemáticas da Académie des Sciences. No ano 1781 elaborou as primeiras táboas de efemérides do planeta Urano, ás que lles seguiron as do Sol, Saturno, Xúpiter e outros astros. Participou na medición do arco de meridiano comprendido entre Dunkerque e Barcelona.

1. Relativo ou pertencente aos dendrocoláptidos.

2. Ave da familia dos dendrocoláptidos.

3. Familia de aves, da orde dos paseriformes, á que pertencen os picapaos e os gabeadores.

1. Relativo ou pertencente aos dermápteros.

2. Insecto pertencente á familia dos dermápteros.

3. Orde de insectos denominados popularmente cadelas de frade.