"Ava" (Contén)

1. Grupo de soldados que se adianta ao corpo principal para inspeccionar o terreo e observar de cerca o inimigo.

2. O que se adianta ou anticipa.

1. de avanzar.

2. Que chegou moi adiante nun movemento, nun proceso ou no decurso do tempo.

3. Que progresou moito nun aspecto.

4. Que é unha persoa progresista ou que ten ideas progresistas.

1. Que avanza ou serve para avanzar.

2. Dispositivo que serve para producir un avance nun mecanismo ou nun fenómeno.

1. Ir cara a adiante.

2. Experimentar desenvolvemento ou mellora unha acción, condición ou estado.

3. Mover ou colocar unha cousa máis adiante.

4. Facer o anuncio de algo que se vai expoñer exhaustivamente máis tarde.

PUNTA

Punta da beira N da ría de Ares, entre a Enseada de Areosa e a punta Promontorio, na parroquia de Cervás, concello de Ares.

1. Dano ou desperfecto incidental sufrido por un motor, unha máquina, un mecanismo ou calquera outro aparello, que dificulta ou impide o seu funcionamento correcto.

2. Calquera gasto extraordinario ou eventual causado durante a navegación coa finalidade de conservar o navío ou a carga. Tamén se inclúen os danos ou deterioros que sofren o barco e as mercadorías dende a saída do porto ou da carga ata a arribada ao porto de destino ou ao punto de descarga onde son consignadas. Chámase avaría simple a que non repercute nos interesados no buque ou na carga, sendo soportadas as consecuencias por cada un deles, e avaría común ou grave a que comporta evitar un maior dano para todos os interesados. Entón faise un prorrateo dos danos ou das perdas.

1. Causar avaría ou danos nalgunha cousa.

2. Padecer algunha avaría.

CIDADES

Cidade do Exipto faraónico situada, probablemente, na zona NL do delta do Nilo. Os hicsos fixeron dela a súa capital permanecendo alí uns cento cincuenta anos, ata que foi tomada polo Faraón Amosis (1567? a C). A partir de entón, Avaris desapareceu das fontes, aínda que nalgúns casos se identifica, como algúns investigadores defenden, con Tanis a moderna ( Palatino; Ṣ ān al-Hağar) ou con Qantir- Hattana; para outros estudiosos sería a residencia de Pi-Ramsés.

1. Relativo ou pertencente aos ávaros.

2. Individuo dun pobo nómade de Asia central, de orixe turca ou mongólica, que adoptou o nome de ávaro no s V. Empuxados cara a Occidente, dominaron as estepas do Volga ata a segunda metade do s VI. Someteron e incorporaron tribos de hunos e asentáronse no norte do Cáucaso, ofrecéndose ao servizo de Bizancio. O Emperador Xustiniano tomounos a soldo contra búlgaros e eslavos, e autorizounos a que se establecesen na Península Balcánica (561). Aliáronse cos lombardos contra os xépidos, que foron derrotados no 567. Como consecuencia, ocuparon a bacía do Danubio-Tisza, onde fixaron o centro do seu dominio que, baixo o Khan Baian (565?-602), estendíase dende o Volga ata o Elba e o mar Báltico. Atacaron repentinamente Turinxia (568 e 596) e constituíron unha ameaza para o Imperio Bizantino (580-626). No s VII iniciouse a decadencia dos ávaros. Os búlgaros establecidos en Dobrudja abandonaron os seus dominios. No 791 Carlomagno iniciou unha serie de campañas anuais contra os ávaros atacando, ao mesmo...

1. Relativo ou pertencente aos ávaros ou á súa lingua.

2. Individuo dun pobo do Cáucaso (unhas 400.000 persoas) que vive na súa maior parte no Daguestán e tamén ao NL do Acerbaixán.

3. Lingua da familia caucásica falada polos ávaros. É unha das linguas francas do Daguestán. Escrita inicialmente en caracteres árabes modificados, despois da Revolución Rusa pasou a escribirse en caracteres latinos modificados; actualmente faise en caracteres cirílicos.

CAPITAIS

Capital das illas Cook, Nova Celandia, situada na illa de Rarotonga.