"Chad" (Contén)

1. 1. Cara exterior da parede dun edificio. As construcións entre medianeiras teñen dúas fachadas, unha anterior e outra posterior, e nos edificios a catro ventos hai catro. Nalgunhas ocasións o termo fachada interior emprégase cando a construción presenta unha superficie grande nun patio ou xardín interior. Dende un punto de vista estrutural, existen fachadas resistentes, cando aguantan o peso dos teitumes, e fachadas que simplemente pechan o edificio amodo dun pano. Destas destacan os muros cortina, onde a fachada se reduciu a un paramento de vidro cos soportes metálicos necesarios e que forma unha unidade de arriba a abaixo da casa.

   2. Parte exterior e principal dun edificio.

2. Aparencia de algo ou alguén que non se corresponde coa realidade.

1. de fechar ou fecharse.

2. cerrado.

1. Acción de disparar unha frecha.

2. Ferida causada cunha frecha.

1. Conxunto de cousas unidas por un cordel ou vara co fin de colgalas.

2. Cantidade dalgunha cousa que se colle cunha gancha.

GALICIA

Escritor e xornalista. Colaborador de diversos periódicos en La Habana, como Diario de la Marina e Diario Español, en 1923 estableceuse en Madrid. Na capital escribiu diversos artigos para destacadas revistas, como Blanco y Negro. Das súas obras destacan os libros de poemas Confesión (1927), Antología poética (1940) e Canción de Martí (1953), a Biografía de Jacinto Benavente (1930) e os dramas El circo de la verbena (1933) e La casada sin marido (1936).

SEMANARIOS

Semanario anarquista publicado en Barcelona entre xaneiro de 1931 e agosto de 1933. Fundado por Federico Urales, foi o órgano de combate do grupo La Revista Blanca, que tiña un carácter maioritariamente teórico e ideolóxico. Deixou de publicarse cando se produciu a escisión dos Sindicatos de Oposición e se consolidou o dominio anarquista nos órganos directivos da CNT.

1. Fato de machos cabríos.

2. Acción propia dun macho, que se realiza xeralmete con intención fachendosa.

1. Ferramenta para cortar formada por unha folla larga e grosa en forma de trapecio, afiada por un só lado e con mango de madeira, semellante ao machado pero de menor tamaño, que se emprega para traballos menos fortes. OBS: O que nunhas zonas ou lugares de Galicia se designa coa forma masculina machado, noutras desígnase coa forma feminina machada, e viceversa.

2. Arma ofensiva cabaleiresca que foi moi usada nos ss XV e XVI tanto na guerra como en batallas singulares, e que era empregada na loita a pé. Na parte superior ten tres elementos: machada, ou folla perpendicular ao mango; martelo, no extremo oposto, e daga, que é o dardo agudo que vén a continuación do mango.

3. Machada con dúas follas ou ás.

4. Peixe con forma de machada e con numerosos fotóforos na súa pel, de ata 5 cm de loxitude. Habita entre os 500 e 1.000 m de profundidade e aliméntase de pequenos crustáceos e peixes.

SEMANARIOS

Semanario publicado en Vigo a partir de 1914, que cesou en 1915. Funcionou como órgano de expresión do “Club de la Machada”, e estivo dirixido por Nicolás de las Llanderas.