"Est" (Contén)

1. Relativo aos devanceiros.

2. Persoas que viviron nun tempo anterior con respecto á persoa que constitúe a referencia.

PERSOEIRO

Xeólogo escocés. Estudiou a dinámica das fallas, as intrusións ígneas, a alineación dos xistos e o vulcanismo; e deu unha primeira explicación das liñas de Becke, importante método da óptica mineral.

PERSOEIRO

Poeta valenciano. Caracterizouse por un estilo renovador dentro do seu ámbito. Extraordinariamente prolífica, a súa expresión poética presenta dúas constantes, a morte e o sexo, aludindo con frecuencia á realidade cotiá. Foi autor, entre outras obras, do Llibre de les meravelles (1971), L’hotel París (1973) e Festas llunyanes. Tamén publicou uns volumes de Memòries.

1. 1. Perda total ou parcial da sensibilidade acompañada ou non de perda de consciencia como consecuencia dunha enfermidade, dun traumatismo ou da administración dun anestésico.

   2. anestesia analxésica

      Utilización de analxésicos potentes (mórficos) en cantidades elevadas.

   3. anestesia combinada

      Administración de dous ou máis fármacos con cadansúa finalidade diferente co obxectivo de evitar os efectos tóxicos dun fármaco administrado en doses elevadas como, por exemplo, a asociación de barbitúrico, protóxido de nitróxeno e analxésico.

   4. anestesia disociativa

      Tipo de anestesia no que se produce a depresión cortical da consciencia e a excitación doutras áreas do sistema nervioso central. O fármaco máis empregado é a cetamina.

   5. anestesia endovenosa rexional

      Administración dunha solución de anestesia local inxectada endovenosamente previa isquemia e exsanguinación, segundo a técnica de Bier (1908), do membro superior ou inferior.

   6. anestesia local

      Anestesia practicada sobre unha zona superficial do corpo, ben aplicando o anestésico directamente sobre a pel ou a mucosa (anestesia superficial) ou ben realizando unha infiltración nos tecidos mediante unha agulla hipodérmica (anestesia por infiltración).

   7. anestesia locorrexional/de conducción

      Supresión da dor nunha zona determinada do corpo mediante a aplicación dunha solución anestésica en concentración adecuada na inmediata proximidade dun tronco nervioso ou dun nervio periférico. As drogas empregadas son os anestésicos locais. Dependendo do lugar onde teña lugar esta interrupción fálase de anestesia raquídea, epidural, paravertebral, intercostal, plexal, troncular e terminal ou por infiltración.

   8. anestesia potenciada

      Asociación de analxésicos e neurolépticos que consegue reducir notablemente as doses de anestésicos xerais necesarios para acadar unha profundidade anestésica adecuada.

   9. anestesia xeral

      Supresión da sensibilidade consciente con perda temporal e reversible da actividade funcional do sistema nervioso central, que se consegue mediante a administración dun anestésico. No ano 1846, Williams Thomas Morton anestesiou por primeira vez eficazmente a un paciente con éter sulfúrico. Dende aquela o procedemento anestésico ampliou considerablemente o seu campo e a súa eficacia. A anestesia pódese administrar por vía inhalatoria ou endovenosa. Por vía inhalatoria os anestésicos empregados son gases de estrutura química simple ou vapores de líquidos volátiles. A vía endovenosa ten a vantaxe de que proporciona unha indución rápida e un restablecemento con poucos trastornos. Actualmente a anestesia xeral xa non se concibe como a perda da sensibilidade dolorosa, senón que o termo se pode desglosar en catro compoñentes que son: hipnose ou sono anestésico, analxesia ou abolición da dor, protección neurovexetativa e relaxación neuromuscular. A tendencia a utilizar un fármaco...

2. ...

1. Relativo ou pertencente á anestesia ou aos anestésicos.

2. Fármaco que fai posible a anestesia ao producir narcose, analxesia xeral, relaxamento e perda da sensibilidade consciente.

3. Accidente provocado por un anestésico. Pode afectar o aparato circulatorio (fibrilación ventricular, hipotensión) ou o respiratorio (interrupción da respiración).

4. Fármaco utilizado para producir anestesia local. O máis empregado inicialmente foi a cocaína, que posteriormente foi substituída sobre todo polos seus derivados como a procaína ou a tetracaína.

REINOS

Reino anglosaxón, o máis oriental dos da Heptarquía, fundado polos ingleses no s VI. Comprendía os actuais Condados de Norfolk, de Suffolk e parte dos Condados de Cambridgeshire e Essex.

IGREXAS

Igrexa do concello de Cabana que aínda conserva algúns restos de orixe románica: o arco triunfal de medio punto, apoiado sobre columnas con capiteis vexetais, algúns con caras humanas. Polo exterior, atópanse varios canzorros no beiril. O edificio debeu ser construído cara ao final do s XII.

PERSOEIRO

Director de orquestra suízo. Dirixiu os concertos Kursaal de Montreux (1910-1914), os de Xenebra (1915) e diversas sesións dos ballets rusos de Diaghilev (1915-1923). Fundou e dirixiu a orquestra sinfónica da Suisse Romande (1918-1969).

1. Que evita a acumulación da cargas eléctricas estáticas.

2. Composto que lle proporciona condutividade suficiente a superficies normalmente non condutoras para evitar que se acumulen cargas eléctricas estáticas, producidas por frición. De natureza química moi diversa, os antiestáticos empréganse para produtos téxtiles, plásticos, resinas, papel, coiro, etc, e diminúen ou evitan as dificuldades no manexo de certos obxectos, a atracción e a adherencia de pos e incluso o perigo de incendios. Poden incorporarse aos materiais ou aplicarse directamente sobre o obxecto xa rematado.

3. Aplícase a aparellos destinados a converter o aire en condutor por ionización.