"Eza" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor occitano. Cultivou o teatro (Tracasson e autras peçotas, 1936) e intentou renovar os xéneros tradicionais con Contes e nhòrlas de Joan-de-la-Luna (1932). Escribiu tamén poesía bucólica.

MUNICIPIOS

Municipio da comarca de la Vega Alta del Segura, na Comunidad Autónoma de la Región de Murcia, preto do río Segura (31.680 h [1996]). A súa economía baséase na agricultura, é o primeiro produtor mundial de melocotón. Outros cultivos importantes son as hortalizas e as oliveiras. Especial relevancia ten o sector da construción e dos servicios, centrado principalmente no pequeno comercio. Destacan o xacemento árabe de Medina Siyasa, a ermida do Santo Cristo del Consuelo e no centro urbano a basílica da Asunción do s XVIII, o edificio modernista do Mercado e o conxunto histórico do Balcón del Muro.

PERSOEIRO

Cronista e historiador. Marchou ás Indias en 1535, viviu primeiramente nas rexións colombianas (1538-1547) e despois percorreu o Perú ata Potosí (1547-1550). Publicou Parte primera de la Crónica del Perú (1553) e, postumamente, Segunda parte de la crónica del Perú, que trata del señorío de los Incas y de sus grandes hechos de gobernación (1871) e Tercer libro de las guerras civiles del Perú (1949), obras onde achegou información sobre a cultura, a flora e a fauna andina e amazónica e os feitos dos conquistadores.

1. Dar comezo a algo ou pasar a facer algunha cousa que se indica. Na tradición oral recóllense ditos como: “Comezar, case que é acabar. Comezar mal e acabar ben, poucos ollos o ven. Aínda non comezamos e xa acabamos. O que non se comeza nunca se acaba”.

2. Ter comezo algunha cousa.

3. Parte dunha acción na que se inicia algunha cousa ou primeiro momento dunha cousa que se desenvolve no tempo.

4. Parte dunha cousa máis próxima no espazo con respecto a outras.

1. Dar comezo a algo ou pasar a facer algunha cousa que se indica. Na tradición oral recóllense ditos como: “Comezar, case que é acabar. Comezar mal e acabar ben, poucos ollos o ven. Aínda non comezamos e xa acabamos. O que non se comeza nunca se acaba”.

2. Ter comezo algunha cousa.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Portomarín baixo a advocación de santa María.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Portomarín. Pertenceu á encomenda de San Xoán de Portomarín. Da primitiva igrexa románica de finais do s XII só se conserva a porta principal con dúas arquivoltas de medio punto peraltadas, a maior apoiada sobre un par de columnas acobadadas e rodeada dunha chambrana de billetes en axadrezado. Os capiteis substituíronse nunha reforma posterior e non se conserva o tímpano.

1. Calquera cousa que é difícil de entender ou de resolver.

2. Adiviña ou calquera pasatempo que require da intelixencia e do enxeño para resolvelo.

3. Xogo que consiste en colocar pezas nunha orde e nunha posición determinadas para formar un debuxo ou unha figura.

1. Calidade de cru, aplicado especialmente ás cousas difíciles de asumir ou de soportar por seren duras, violentas ou desagradables.

2. Sensación de ardor localizada no exófago do tubo dixestivo que vai dende o estómago ata a gorxa.

1. Calidade de delicado.

2. Comportamento dunha persoa delicada.

3. Acción delicada que demostra atención ou amabilidade con alguén.

4. Cousa que destaca pola súa calidade ou perfección.

1. Facer perder costumes ou hábitos a unha persoa ou a un animal.

2. Perder os hábitos ou costumes adquiridos.

1. de descabezar.

2. Que ten falta de tino ou xuízo.

3. Aplícase a calquera figura coa parte superior seccionada, como unha árbore coa copa plana ou unha cabria co vértice cortado.