desavezar

(< des- + avezar)

v t
Facer perder costumes ou hábitos a unha persoa ou a un animal.

Ex: Desavezaron o neno de andar co chupete.
Sinónimos: desacostumar, desafacer, deshabituar. Antónimos: avezar.
v pron
Perder os hábitos ou costumes adquiridos.

Ex: Desavezouse do tabaco.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO desavezar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desavezo
desavezas
desaveza
desavezamos
desavezades
desavezan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desavezaba
desavezabas
desavezaba
desavezabamos
desavezabades
desavezaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desavecei
desavezaches
desavezou
desavezamos
desavezastes
desavezaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desavezara
desavezaras
desavezara
desavezaramos
desavezarades
desavezaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desavezarei
desavezarás
desavezará
desavezaremos
desavezaredes
desavezarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desavezaría
desavezarías
desavezaría
desavezariamos
desavezariades
desavezarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desavece
desaveces
desavece
desavecemos
desavecedes
desavecen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desavezase
desavezases
desavezase
desavezasemos
desavezasedes
desavezasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desavezar
desavezares
desavezar
desavezarmos
desavezardes
desavezaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desaveza
-
-
desavezade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desavezar
desavezares
desavezar
desavezarmos
desavezardes
desavezaren

Xerundio desavezando

Participio desavezado
desavezada
desavezados
desavezadas