deshabituar

(

v t
Facer perder un hábito ou un costume.

Ex: Deshabituou o rapaz a comer as unllas.
Sinónimos: desacostumar, desafacer, desavezar. Antónimos: habituar.
v pron
Perder un hábito ou costume.

Ex: Despois de moitas terapias deshabituouse do vicio do tabaco.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO deshabituar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deshabitúo
deshabitúas
deshabitúa
deshabituamos
deshabituades
deshabitúan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deshabituaba
deshabituabas
deshabituaba
deshabituabamos
deshabituabades
deshabituaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deshabituei
deshabituaches
deshabituou
deshabituamos
deshabituastes
deshabituaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deshabituara
deshabituaras
deshabituara
deshabituaramos
deshabituarades
deshabituaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deshabituarei
deshabituarás
deshabituará
deshabituaremos
deshabituaredes
deshabituarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deshabituaría
deshabituarías
deshabituaría
deshabituariamos
deshabituariades
deshabituarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deshabitúe
deshabitúes
deshabitúe
deshabituemos
deshabituedes
deshabitúen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deshabituase
deshabituases
deshabituase
deshabituasemos
deshabituasedes
deshabituasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deshabituar
deshabituares
deshabituar
deshabituarmos
deshabituardes
deshabituaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
deshabitúa
-
-
deshabituade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deshabituar
deshabituares
deshabituar
deshabituarmos
deshabituardes
deshabituaren

Xerundio deshabituando

Participio deshabituado
deshabituada
deshabituados
deshabituadas