"ICE" (Contén)

1. Termo da xerga dos canteiros que corresponde á voz ‘baúl’.

2. Termo da xerga dos telleiros ou daordes que corresponde á voz ‘baúl’.

1. Quen realiza unha actividade manual que require unha habilidade especial.

2. Autor dalgunha cousa.

CAPITAIS

Capital da provincia de Áscoli Piceno, nas Marcas, Italia, situada na confluencia dos ríos Trento e Castellano (52.415 h [1997]). É o centro comercial dunha ampla área agrícola. Foi a antiga Asculum, capital dos piceni, populus conquistado polos romanos no 286 a C. Participou activamente na guerra entre Roma e os seus antigos aliados (91 a C). Despois de ser ocupada polos godos (contra o 544) e polos lombardos, que a incorporan ao ducado de Spoleto, a cidade foi gobernada sucesivamente polos bispos locais ata que se constituíu en comuna libre no 1185. Durante os ss XIV e XV foi gobernada por señores feudais leigos, ata que no 1504 se estableceu nela o dominio pontificio, que durou deica 1860. Durante o período napoleónico a cidade formou parte do Reino de Italia.

1. Relativo ou pertencente aos ascomicetos.

2. Clase de fungos, caracterizada pola formación de ascosporas, actualmente substituída por catro clases: acarpoascomicetos, himenoascomicetos, laboulbeniomicetos e plectomicetos, englobadas baixo a subdivisión ascomicotina.

3. Fungo ascomiceto do que se descoñece a reprodución sexual e por tanto a produción de ascosporas. Viven principalmente saprofiticamente sobre follas e talos mortos ou parasitan plantas vivas. Moitos deles teñen un grande interese en fitopatoloxía.

1. Que pertence ou está relacionado co territorio chamado Astúrica.

2. Habitante da Astúrica.

PERSOEIRO

Diplomático e historiador. Foi gobernador de Cagliari e da Gallura. Partidario activo dos dereitos de Filipe V sobre Sardeña (1708-1709), obtivo como recompensa o título de marqués de San Filipe (1709). Destacou como ministro en Xénova (1714) e contribuíu a organizar a ocupación de Sardeña (1717) e Sicilia (1718). En 1725 foi nomeado embaixador español na Haia. Como escritor cultivou a poesía en Los Tobías (1709), poema autobiográfico en oitavas, pero sobre todo é coñecido polas súas obras teórico-políticas e históricas: Palacio de Momo (1714), Monarquía hebrea (1787), Comentarios de la guerra de España desde el principio del reinado del rey Felipe V hasta la paz general del año 1725 (1725?). Tamén se lle atribúe unha Description géographique, historique et politique du royaume de Sardaigne (Descrición xeográfica, histórica e política do reino de Sardeña, 1725).

PERSOEIRO

Economista. Licenciado en Dereito pola Universidad CEU San Pablo (Madrid), centrou inicialmente a súa actividade nos investimentos en metais e outras materias primas, para logo dedicarse a sociedades de valores no Banco Hispano Americano nos anos 80 e no Grupo Banco Popular Español nos 90. Ademais da súa actividade financeira, publicou dúas novelas (Bucoleón e Traficantes, soñadores y náufragos) participou no programa Visión Global de Radio Intereconomía.

MUNICIPIOS

Municipio da comunidade autónoma de Cantabria, situado na beira da ría de Santoña, na comarca da Trasmiera (2.213 h [1996]). As principais actividades económicas son as agropecuarias, destacando as explotacións gandeiras especializadas en bovino de orientación láctea. Outro importante recurso son as canteiras e as fábricas de cemento e formigón.