"ILi" (Contén)

PERSOEIRO

Físico norteamericano. Traballou, especialmente, na física do estado sólido e estudiou a relación entre supercondutividade, superfluencia e láser, o efecto Josephson e os semicondutores amorfos. No 1977 recibiu o Premio Nobel de Física, xunto cos seus compañeiros J. H. Van Vleck e sir N. F. Mott, concedido polas súas contribucións ao estudo do comportamento dos electróns nos sólidos magnéticos non cristalinos.

1. Que pertence á orde dos anguílidos.

2. Peixe da familia dos anguílidos.

3. Familia de peixes da orde dos angüiliformes á que pertence a anguía.

1. Dunha forma semellante á da anguía.

2. Peixe da orde dos angüiliformes.

3. Orde de peixes osteitios, que comprende individuos de corpo moi alongado, serpentiforme, coas aletas de consistencia branda e pel moi viscosa. Fáltanlles as escamas ou, se as teñen, están moi pouco desenvoltas. Carecen de aletas pelvianas e algunhas especies, coma as moreas, non teñen aletas pectorais (por iso aos angüiliformes tamén se lles denomina ápodos). As aletas dorsal e anal están unidas coa caudal, e forman unha aleta única. Nadan mediante ondulacións do corpo. Son propios especialmente dos mares cálidos. Soamente algunhas especies, como as anguías, pasan períodos, ás veces moi longos, en augas doces.

1. Amina primaria, a máis simple das aromáticas. Líquido oleaxinoso, incoloro e de cheiro característico, de carácter básico feble, que se ennegrece por efecto do aire e da luz. Antigamente preparábase a partir do anil, de onde provén o seu nome. Actualmente obtense principalmente da redución catalítica do nitrobenceno con hidróxeno, da amonólise do clorobenceno con amoníaco acuoso a presión, e da amonólise do fenol por paso dunha mestura de fenol e amoníaco sobre alumina a 450-480°C e a presión. Está presente en pequenas cantidades no alcatrán de hulla e obtense en grandes toneladas por síntese. A anilina é tóxica por inhalación, inxestión ou absorción cutánea e pode dar lugar a intoxicacións graves (anilismo). As propiedades químicas da anilina son fundamentalmente as das aminas primarias e as dos compostos aromáticos. Pola acción dos oxidantes dá, por orde de oxidación crecente, azobenceno, nitrobenceno, quinona e negro de anilina. En tanto que composto aromático é susceptible...

2. Designación xenérica elíptica dos colorantes sintéticos derivados da anilina.

3. Composto obtido a partir de anilina e ácido clorhídrico. Emprégase na síntese de colorantes e para a tintura e o estampado ao negro de anilina.

4. Dise da pel que, eliminado o pelo ou a la, estivo adobada, tinguida e acabada polo costado da flor, de xeito que conserve perfectamente o debuxo ou grao natural da mesma pel. O cualificativo de ‘anilina’ exclúe o uso de toda clase de pigmento ou recubrimento opaco que tape a superficie natural da pel. O nome provén dos colorantes chamados de anilina que son o elemento máis importante da tintura e o acabado destas peles.

5. flexografía.

6. Temperatura á que unha gasolina é miscible cun volume igual de anilina. Utilízase para calcular o contido de substancias aromáticas dos hidrocarburos.

1. Que prevén ou combate a hemofilia.

2. Proteína do plasma sanguíneo que favorece a formación de tromboplastina no proceso da coagulación. A carencia deste factor determina a hemofilia do tipo A.

1. Relativo ou pertencente ao antimilitarismo.

2. Partidario do antimilitarismo.

1. Que evita ou combate a sífilis.

2. Medicamento ou axente que combate a sífilis.