"INH" (Contén)

1. Relativo ou pertencente á inhibición.

2. Que causa inhibición.

3. Despacho, decreto ou cartas que inhiben a un xuíz.

1. Aplícase ao lugar pouco seguro ou cómodo para habitar.

2. Que non é agradable ou acolledor.

1. Que non é digno ou propio para un ser humano.

2. Que non ten humanidade.

CIDADES

Cidade do sheng de Zhejiang, China, situada na confluencia dos ríos Jinhua e Wuyi (144.280 h [1990]).

PERSOEIRO

Trobador. Pertenceu probablemente á pequena nobreza galega. Estivo activo no terceiro cuarto do s XIII e inicios do XIV. O Cancioneiro da Biblioteca Nacional de Lisboa e o Cancioneiro da Biblioteca Vaticana atribúenlle dúas cantigas de amigo, que van precedidas por unha rúbrica atributiva que o define como “sobriño de Nun’Eanes”. Ambas as dúas composicións, estruturadas segundo o esquema da rima tradicional abbaCC en octosílabos e decasílabos masculinos, están presididas polo motivo da ausencia do amado, matizado cunha sutil ironía que as afasta dos moldes convencionais propios das cantigas tradicionais de amigo.

PERSOEIRO

Teólogo. Franciscano conventual, viviu en Salamanca e en París onde estivo vinculado á Sorbona. Entre 1514 e 1517 editou obras de Pedro Daguí e opúsculos apócrifos. A súa obra máis importante foi Explanatio compendiosaque applicatio artis Raymundi Lullii (1523).

PERSOEIRO

Autor dramático e escritor alemán. Foi un dos promotores do movemento “strurm und drang”. É autor do traballo Anmerkungen übers Theater (Anotacións arredor do teatro, 1774) que contén moitas das claves ideolóxicas e estéticas daquel movemento. Das súas obras máis significativas destacan Der Hofmeister (O preceptor, 1774), Die Soldaten (Os soldados, 1776) e Die Freunde machen den Philosophen (Os amigos fan a filosofía, 1776).

PERSOEIRO

Escritor portugués. Foi membro da Nova Arcádia e mantivo moitas polémicas con Bocage e Almeida Garrett. Influído pola Ilustración, contra a que reacciona a partir da invasión napoleónica, é coñecido sobre todo pola súa prosa xornalística, como Motim literário em forma de solilóquios (1811) e A besta esfolada (1828).

GALICIA

Poeta e dramaturgo. Foi membro das Irmandades da Fala e o iniciador do teatro social en Galicia co volume A revolta e outras farsas (1965), en que se inclúen A revolta (Premio Castelao de Teatro Galego, 1965), A obriga e un conxunto de obras curtas baixo a denominación de Monifates, diálogos improvisados. O elemento distintivo da súa obra é a conciencia tráxica da existencia. Así, por unha banda están os dramas de carácter simbólico e pola outra pezas dunha vertente máis social. Publicou as pezas Pequena farsa dos amantes desencontrados (1968), Dúas pezas de teatro inerte: Os ausentes (1974), O bosque (1977), Acurrados (1981), Ramo Cativo (1990), o monólogo Home frouxo (1990) e A gaiola (1995). Tamén hai que considerar as farsas, entre as que destacan A serpe e a Pequena farsa..., e os textos máis experimentais e vangardistas como O triángulo ateo ou as Dúas pezas de teatro inerte. Membro da Real Academia Galega, publicou o estudo Importancia do público na revelación teatral (1978).

PERSOEIRO

Trobador, probablemente de orixe portuguesa. Puido pertencer á liñaxe galega dos Mariño e foi medio irmán doutros dous trobadores, Per’Eanes Marinho e Osoir’Anes. Activo no segundo terzo do s XIII, formou parte do círculo cortesán de Sancho IV. No Cancioneiro da Biblioteca Nacional e no Cancioneiro da Biblioteca Vaticana aparece como autor dunha soa cantiga (“Ena primeira rua que cheguemos”), un escarnio persoal dirixido a un fidalgo, que está moi danado pola transcrición.

CIDADES

Cidade do distrito de Porto, Portugal, situada ao N da aglomeración de Porto (152.067 h [1991]). É o principal porto pesqueiro de Portugal.

PERSOEIRO

Revolucionaria alemana. Destacou como activista nas revoltas de Maio do 68 e como colaboradora en publicacións de extrema esquerda. En 1968 creou, xunto con Andreas Baader, a Rote Armee Fraktion, tamén coñecida como Banda Baader-Meinhof. Despois de participar en varios atentados terroristas, foi detida e levada ao cárcere en 1972, onde apareceu aforcada catro anos máis tarde.

PERSOEIRO

Xograr galego, orixinario de Vigo. O Cancioneiro da Biblioteca Nacional e o Cancioneiro da Biblioteca Vaticana atribúenlle unha cantiga de amigo de refrán, a mariña “Sedia-m’eu na ermida de San Simón”, considerada a máxima representación deste xénero e unha das cantigas máis citadas da lírica medieval galego-portuguesa. Nesta composición paralelística o autor reflicte a súa habilidade técnica en canto á construción métrico-estrófica.

PERSOEIRO

Alpinista italiano. Abriu numerosos itinerarios no Mont Blanc, nos Dolomiti e nos Andes, pero destacou polas súas ascensións ao Himalaia, onde conseguiu catorce cimas de máis de 8.000 m, en solitario e sen osíxeno. Escribiu, entre outros, os libros Alleingang Nanga Parbat (1979), Überlebt-Alle 14 Achttausander (1999) e Annapurna (2000).