"Iria" (Contén)

Mostrando 16 resultados de 76.

    1. Nome xenérico de diversas enfermidades da pel, caracterizadas por unha escamadura furfurácea.

    2. Láminas untuosas separadas por escamadura do estrato córneo cutáneo, especialmente as do coiro cabeludo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Relativo ou pertencente á pitiriase.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Humanista, epigrafista e comerciante italiano. Coñecido como Ciriaco d’Ancona, percorreu diversos países do Mediterráneo coleccionando diversos obxectos de arte e manuscritos. É autor duns Comentarii.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Conxunto de enfermidades, xeralmente hereditarias, que son consecuencia de trastornos do metabolismo das porfirinas. Clinicamente, maniféstanse por sintomatoloxía cutánea, abdominal e neurolóxica.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Rei de Asiria (722-705 a C), irmán de Salmanasar V. Acabou a conquista de Samaria (721) e deportou a poboación, o que significou a fin do Reino de Israel. Someteu Siria e Palestina, agás o Reino de Xudá, e ocupou Chipre e Anatolia. En 710 reconquistou Babilonia e someteu as tribos arameas. Fixo de Khorsābād a capital de Asiria.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Esaxeración morbosa do impulso sexual no sexo masculino.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • REXIÓNS

    Rexión de Próximo Oriente antigo que comprendía, aproximadamente, Siria e Líbano. Desde o punto de vista físico estaba dividida nunha franxa costeira, a estepa e o deserto sirio, e desde o político en Siria meridional, con Damasco, Biblos, Sidón, Tiro e Kadeš como principais núcleos de poboación; Siria central, con reinos importantes (Neye, Nukhašše e Amurru) e con Ugarit, Hamath, Ṣ umura e Qatna como cidades estado máis características; e Siria setentrional onde estaban radicadas, entre outras, dúas cidades estado de primeira magnitude: Karkemiš e Alepo. Encrucillada e lugar de paso obrigado de tres mundos (mesopotámico, hitita e exipcio), foi unha zona receptora de inmigración (amoritas, hurritas e outros). A súa inveterada fragmentación política (predominando a fórmula da cidade estado), favoreceu a súa submisión ás potencias da época (Exipto, Mitanni, país dos hatti ou hititas e Asiria). A primeira referencia escrita data do reinado de Lugalzagissi (2371?-2347 a C), soberano sumerio...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ENTRADA LARGA

    Estado de Oriente Próximo situado entre Turquía ao N, Iraq ao L, Xordania ao S, Líbano e Israel ao SO e o Mar Mediterráneo ao NO (185.180 km2; 17.123.000 h [estim 2002]). A súa capital é Damasco.
    Xeografía

    Xeografía física
    De L a O o país pode dividirse en tres áreas xeográficas: o deserto, a zona montañosa e a costa. O relevo está dominado por antigos altiplanos, onde tan só as montañas do extremo occidental e do centro rompen a monotonía da paisaxe. No L ábrese un val pantanoso, polo que flúe o Orontes. O Antilíbano e o Hermōn, divididos entre Siria e Líbano, constitúen o extremo occidental do chairo e árido altiplano de Siria, que descende suavemente cara ao Éufrates ao N e cara a Iraq ao S. Esta rexión desértica está accidentada por pequenos outeiros e salpicada por unha gran cantidade de oasis. No extremo S álzase o grupo volcánico do Ǧ abal al-Durūz. A maior parte do país non ten...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • IGREXAS

    Igrexa formada arredor do patriarca de Antioquía. A parte que se atopaba nos límites do imperio persa e se separou xuridicamente en 424 formou a Igrexa Persa, Igrexa Asiria ou Igrexa Nestoriana. O resto, correspondente á parte occidental do patriarcado, rexeitou o Concilio de Calcedonia (451), manténdose sempre no monofisismo, fronte á facción que seguiu as directivas imperiais e aceptou Calcedonia, polo que foi chamada melquita. Outra comunidade eclesiástica pertencente ao tronco común da Igrexa Siria é a maronita. A Igrexa Siria ou siroantioquena chámase tamén xacobita, polo nome do seu reorganizador Xacobe Baradai (?-578). No s XVII diversos grupos da Igrexa Siria uníronse a Roma conservando o rito sirio e cun patriarcado propio, tamén titular de Antioquía. A Igrexa Siria renovouse nun sentido ecuménico: a xacobita procurando un achegamento ás outras monofisitas e unhas mellores relacións cos sirios católicos, e estes tomando máis conciencia do seu carácter oriental non latino.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • FILOSOFOS

    Filósofo neoplatónico grego. Discípulo de Plutarco, sucedeuno na dirección da escola de Atenas. Fixo un comentario crítico a catro libros da Metafísica de Aristóteles e un comentario sobre Hermóxenes.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cada unha das deusas da mitoloxía escandinava, virxes guerreiras ao servizo do seu pai, Odín, que acompañan os combatentes na batalla, levándoos despois da morte para o Valhalla. R. Wagner, na Valquiria, fixo a Brunilda protagonista da primeira xornada da Tetraloxía.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Dignidade ou cargo de vigairo.

    2. Casa ou despacho dun vigairo.

    3. Territorio da xurisdición dun vigario.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ENTRADA LARGA

    Ecuación de estado dos gases, a máis xeral delas. Consiste no desenvolvemento en serie do factor de compresibilidade (PV/RT) en función das potencias de 1/V:

    FORMULA

    sendo B, C,..., os denominados coeficientes do virial, funcións da temperatura con valores que poden ser calculados teoricamente.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Teorema segundo o que no movemento dun sistema nunha rexión limitada do espazo, e cunha enerxía potencial que é unha función homoxénea das coordenadas, é posible establecer unha relación sinxela entre os valores medios das enerxías potencial e cinética.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pastor e caudillo lusitano. Enfrontouse á dominación romana mediante a táctica de guerrillas e venceunos en varias ocasións. Malia ser derrotado polo cónsul Fabio Máximo Emiliano (145-144 a C), continuou a loita. Asinou un acordo de paz co cónsul Serviliano (140 a C) e foi proclamado amigo do pobo romano. O cónsul Cepión anulou o tratado e preparou un novo ataque. Foi asasinado por dous dos seus homes, subornados polos romanos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Termo do verbo dos daordes que corresponde á voz ‘rezar’.

    VER O DETALLE DO TERMO