"Teira" (Contén)

PUNTA

Punta do litoral atlántico, situada na parroquia Muxía, no concello homónimo.

PUNTA

Punta situada entre as puntas do Salto e Antas, na parroquia de Pastoriza (Arteixo).

PRAIAS

Praia situada na parroquia de San Martiño de Duio, preto da enseada do Sardiñeiro (Fisterra).

PUNTA

Punta situada na parroquia de San Martiño de Duio, preto da enseada do Sardiñeiro (Fisterra).

1. Recipiente en que se transporta o leite.

2. Recipiente que serve para conter ou servir o leite.

1. ehículo que consiste nunha especie de caixa de coche con dous paos horizontais diante e dous detrás para que se poida transportar cos brazos ou cun animal. Na antigüidade foi unha especie de cama portátil, cuberta por veces cun baldaquino para o transporte de persoas enfermas ou ricas. Xa existían no antigo Exipto e en Grecia, en Roma eran símbolo de distinción e riqueza, pero caeron en desuso a partir do s XVIII. O nome tamén se aplica na arte relixiosa ao conxunto dun cadaleito que soporta unha imaxe xacente, cuberto por un baldaquino.

2. Cama fixa sobreposta unha por riba doutra que teñen algúns medios de transporte, como o barco ou o tren.

3. 1. Moble formado por dúas camas superpostas.

   2. Cada unha das dúas camas do moble.

MONTES

Monte situado na parroquia de Santo André de Boimente (Viveiro). O seu cumio acada os 640 m de altitude.

1. Peza do traxe tradicional masculino que cobre a cabeza e que se realiza en pano ou la. Presenta gran variedade de formas e feituras dependendo da zona. Polo xeral adoitan ter forma mitral, aínda que nalgunhas zonas semellan puchos cunha especie de viseira. A cor máis usual é a negra ou as cores escuras, con adornos de cores bordados e o número e a disposición dos picos varía, xa que cada zona confeccionaba a súa monteira de forma persoal. En moitos casos os distintos picos estaban adornados cunhas borlas de fío ou uns pompóns de cores. Nas monteiras de gala poñíanse plumas de ave, como as de pavo real, para darlle maior vistosidade. Dependendo das zonas, empregábase un pano atado á cabeza por debaixo da monteira, que no traxe de gala era de seda de cores moi variadas.

2. Termo da xerga dos telleiros que corresponde á voz ‘pucha’.

SEMANARIOS

Semanario publicado en Lugo a partir do 5 de outubro de 1889. Cesou o 27 de decembro de 1890 (nº65). Saíu baixo o subtítulo “Somanario de intreses rexionales e literatura”. Fundado por Manuel Pardo Becerra e Amador Montenegro Saavedra, estivo dirixido por este último. Foi unha das revistas culturais máis importantes da súa época, continuadora do xornalismo iniciado por O tío Marcos d’a Portela. Definida como rexionalista, foi a primeira en defender a cultura de Galicia mediante o uso do galego. A propaganda política, as campañas rexionalistas, a defensa da lingua e das letras galegas, a literatura e a recompilación etnográfica da literatura popular foron os seus principais contidos. Por outra banda, cómpre subliñar o interese pola cultura portuguesa e polas iniciativas sociais, como a Academia Galega ou a Asociación Rexional de Escritores e Artistas Galegos. Ademais, desde as súas páxinas criticáronse os textos da literatura castelá que ofrecían unha imaxe irreal dos galegos. A poesía foi...

MONTES

Monte situado no extremo SO da parroquia de Casoio (Carballeda de Valdeorras). O seu cumio acada os 1.633 m de altitude.

MONTES

Monte que forma un dos contrafortes da serra da Mina, situado no S da parroquia de Casoio (Carballeda de Valdeorras). O seu cumio acada os 1.631 m de altitude.