"baró" (Contén)

1. Relativo ou pertencente á barotropía.

2. Atmosfera na que as superficies de presión constante son tamén superficies de densidade (ou temperatura) constante.

1. Cousa feita a correr e sen coidado.

2. Conxunto de cousas sucias revoltas.

PERSOEIRO

Etnólogo, sociólogo e historiador. Entre os anos 1944 e 1954 ocupou a dirección do Museo del Pueblo Español de Madrid. Escribiu numerosos estudios sobre etnoloxía, historia, lingüística e, especialmente, sobre os costumes e folclore vascos. No campo da historia antiga destacan Los pueblos del norte de la Península Ibérica (1943), Los pueblos de España (1946) e Historia de la España antigua (1974). Tamén investigou os problemas da escritura e das linguas ibéricas dentro da Historia de España dirixida por Menéndez Pidal, e mostrouse prudente diante da teoría vasco-iberista. Nos seus estudios de etnoloxía popular peninsular sistematizou moitos aspectos do antigo folclore tradicional, como nas obras Los vascos (1949), Las brujas y su mundo (1961) ou Sobre historia y etnografía vasca (1983), entre outras. No campo da socioloxía histórica ocupouse especialmente das minorías, a miúdo perseguidas: Los judíos en la España moderna...

GALICIA

Pintora. Coñecida como María Corredoyra, iniciou a súa formación na Coruña con Félix Castro e Enrique Saborit. Participou en concursos e exposicións colectivas como a Exposición Rexional Galega de Santiago de Compostela (1909), na que recibiu a Medalla de Ouro polo conxunto da obra presentada, entre a que destaca A neta; nunha exposición en México (1910), en Bos Aires (1911) e na Exposición de Arte Galega celebrada no Centro Galego de Madrid (1912). En 1914 trasladouse a Madrid para ampliar a súa formación con Eduardo Chicharro (1914-1915) e con José María López Mezquita (1915-1916), ao tempo que recibiu clases teóricas de Joaquim Sorolla. Regresou a Galicia en 1916 e, ao ano seguinte, participou na Segunda Exposición de Arte Galega celebrada na Coruña con cadros figurativos entre os que destaca A galega dos cacharros. En 1922 realizou o seu primeiro cadro de interiores, Interior da igrexa das Capuchinas, presentado á Exposición de Arte Galega de Ferrol....

PERSOEIRO

Pedagogo e aristócrata francés. Introduciu a educación física nas escolas como método para a formación integral do individuo. Afeccionado á práctica deportiva, foi o impulsor, en 1894, do movemento olímpico moderno. Presidiu o Comité Olímpico Internacional entre 1896 e 1925. Durante o seu mandato celebráronse as primeiras edicións dos Xogos Olímpicos da Era Moderna.

PERSOEIRO

Escritora e dramaturga. Encádrase na tradición antinaturalista, moi vinculada coa estética do absurdo, pero tamén coa denuncia das inxustizas, amais de presentar unha visión sumamente crítica da condición humana, moitas veces moi próxima á obra de Camus, Ionesco, Beckett ou Pinter. Entre as súas obras máis coñecidas hai que sinalar El desatino (1965), Los siameses (1967), El Campo (1968), Ganarse la muerte (1976), Decir sí (1981), El despojamiento (1981) o La Malasangre (1984). Un dos seus primeiros textos, Las paredes (1965), foi o punto de partida dun espectáculo de Teatro da MariGaila, Ensaio festivo para unha marcha fúnebre, estreado en 1981 con dirección de Xulio Lago.

1. Que denota a mesma presión.

2. Aplícase aos núcleos atómicos que teñen o mesmo número total de nucleóns.

3. Aplícase ao proceso durante o que a presión permanece constante.

PERSOEIRO

Arquitecto estadounidense. Traballou en Chicago, onde fixo un dos primeiros edificios con estrutura metálica de EE UU, o Home Insurance Building (1883-1885), no que empregou columnas de aceiro para soster trabes de aceiro.

CAPITAIS

Capital do kraj homónimo, Rusia (615.000 h [1997]). É un porto fluvial e conta con industrias de construcións mecánicas e petroquímicas.