"mita" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 106.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Libro da espiritualidade cristiá. Obra mestra da literatura espiritual da Idade Media (XIII-XIV), tense atribuído a diferentes autores -Joan Gerson e Geert Groote-, aínda que a autoría de Tomé de Kempis é a mellor fundamentada. Despois da Biblia, foi o libro máis divulgado en toda a cristiandade. Divídese en catro libros, que en realidade son catro tratados diferentes, segundo se desprende do estudo da tradición manuscrita, da falta dun título orixinal común e das diferencias de vocabulario, estilo e contido. Nacida no ambiente da Devotio Moderna dos Países Baixos, caracterízase por un antiespeculativismo e por unha gran propensión para a vida interior. Vén marcada por un certo pesimismo e unha ascética da fuga e do desprezo do mundo, típicos de finais da Idade Media, cunha revalorización da razón humana, do estudo e da especulación. A profundidade da doutrina, a unción con que é exposta, a simplicidade da linguaxe e a beleza de estilo -conciso, sentencioso e a miúdo rítmico- son...
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que ou quen imita.
-
-
Reproducir unha persoa a forma de ser ou de actuar de alguén.
-
Reproducir algo máis ou menos fielmente.
-
Presentar unha cousa características semellantes a outra.
-
Parecerse unha persoa a outra, tanto no aspecto físico coma no moral.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Relativo ou pertencente á imitación.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que non pode ser imitado.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que ou quen segue os preceptos do islamismo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
(Toquio 1925 - 1970) Novelista e dramaturgo. Coñecido como Yukio Mishima, durante a Segunda Guerra Mundial publicou unha recompilación de narracións breves, Hanazakari no mori (O bosque en flor, 1944). Trala guerra consolidouse como escritor de grande éxito con Kamen no kokuhaku (Confesión dunha máscara, 1949), á que seguiron outras novelas, nunha evolución do esteticismo ao equilibrio clásico. Inclinado ideoloxicamente cara á dereita, tamén publicou Yukoku (O país mellor, 1960), Eirei no koe (A voz dos heroes caídos, 1966), Taiyo no tetsu (O sol e o ferro, 1965-1968) e os catro volumes de Hojo no umi (O mar fértil, 1965-1970).
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que se pode limitar.
-
-
Acción e efecto de limitar ou limitarse.
-
Aquilo que limita ou impide o desenvolvemento de algo ou de alguén.
-
-
-
de limitar ou limitarse.
-
Que ten límites.
-
Que é escaso ou reducido.
-
Que é pouco intelixente.
-
-
-
Que limita.
-
Aparato ou dispositivo que limita unha magnitude variable, de xeito que non poida sobrepasar un valor máximo fixado. Poden ser de corrente ou de tensión e adoitan estar constituídos por un interruptor automático que abre o circuíto ao chegar ao valor límite prefixado.
-
Dispositivo ou circuíto electrónico que serve para evitar que un sinal, correspondente a un son ou a unha imaxe de televisión, sobrepase un nivel determinado, o que provocaría un funcionamento incorrecto dos circuítos ou aparatos das etapas posteriores. Baséase no mesmo principio de funcionamento ca o compresor, pero o limitador actúa bruscamente cando o nivel de sinal é moi alto.
-
Dispositivo que se coloca en certas máquinas para protexelas de valores excesivamente altos de velocidade ou tensión, entre outros, ou ben para controlar o movemento dalgún órgano.
-
-
-
Que limita.
-
Aplícase ao factor ambiental que inflúe no crecemento, distribución ou calquera outra resposta dun determinado organismo.
-
-
-
Que serve para limitar.
-
Fixar ou poñer os límites a algo.
-
Servir de límite a un territorio ou lugar.
-
Ter un territorio, terreo ou propiedades límites comúns con outro.
-
Non pasar ou manterse dentro duns límites.
-
-
-
Fixar ou poñer os límites a algo.
-
Servir de límite a un territorio ou lugar.
-
Ter un territorio, terreo ou propiedades límites comúns con outro.
-
Non pasar ou manterse dentro duns límites.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que serve para limitar.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Personaxe feminino do Entroido, propio da zona da Ulla.
-
-
Ola de metal con asas e tapadeira axustada.
-
Cavidade formada no leito dos ríos ou torrentes polas rochas, que erosionan ao seren arrastradas pola corrente do río.
-
-
-
Sistema de repartición do traballo, establecido polos incas e reintroducido polos españois tras a colonización, que organizaba os indios en quendas para o traballo forzoso.
-
Tributo que pagaban os indios de Perú.
-
-
-
Cada unha das dúas partes iguais en que se divide un todo. Na tradición oral recóllense ditos como: “Con arte e con engano vívese a metade do ano; e con engano e arte, vívese a outra parte. Cando a Candeloira chora, metade do inverno vai fóra”.
-
Punto de algo ou dalgunha cousa que equidista dos seus extremos.
-
-
CIDADES
Cidade do ken de Toquio, situada na illa de Honshū, Xapón (167.268 h [1997]). Situada a 20 km da cidade de Toquio, forma parte da aglomeración urbana desta cidade.
VER O DETALLE DO TERMO