"ICE" (Contén)

PERSOEIRO

Compositor francés. Discípulo de G. Fauré, integrou a linguaxe musical de Mozart, Chopin, Borodin e Stravinskij, e incorporou elementos de música exótica en Schéhérazade (1903). Nas súas obras pianísticas evolucionou da complexidade de Jeux d’eaux (1901) á simplicidade de Sonatine (1905) e da suite Ma mère l’oye (1905). Escribiu dúas obras para escena, a ópera L’heure espagnole (1907) e a lírica fantástica L’enfant et les sortilèges (1925). En música de concerto amosou a súa vinculación ao neoclasicismo, en especial no Concerto en sol majeur (1931), para piano e orquestra. O seu talento de orquestrador púxose de manifesto na Rhapsodie espagnole (1907), no ballet Daphnis et Chloé (1909), nos célebres La Valse (1920) e Bolero (1927), e na transcrición orquestral dos Cadros dunha exposición, de Mussorgskij.

PERSOEIRO

Médico. Profesor en París, experimentou sobre as transfusións de sangue, estudou a circulación das extremidades e describiu a enfermidade que leva o seu nome.

PERSOEIRO

Escritor polaco. Foi o primeiro autor en lingua vernácula e está considerado o pai da literatura polaca. Satírico, con finalidade moralizadora, da súa obra destacan Postylla (1577), Zwierzyniec (O bestiario, 1568) e Zwiercialdlo (O espello, 1568), ademais dun tratado filosófico-moral en prosa.

1. 1. Omisión dunha cousa que se podería dicir e non se di, ou non se di claramente.

   2. Figura retórica que consiste en deixar incompleta unha frase para dar a entender máis do que parece que se quere silenciar.

2. Actitude prudente ou reservada que se adopta con respecto a algo.

3. 1. Delito, equivalente ao falso testemuño, que consiste en testemuñar parcialmente ou con reserva sobre feitos fundamentais dun caso ou para evitar prexuízos.

   2. Delito que consiste en omitir nun contrato cousas que determinarían condicións diferentes do mesmo contrato. No caso dun contrato de seguros, a reticencia do asegurado sobre o alcance e a natureza do risco comporta a súa anulación.

1. Que ten reticencia.

2. Que implica reticencia.

PERSOEIRO

Relixioso dominicano. De orixe galega, ingresou na orde en 1754 no convento da Coruña. Foi profesor de filosofía no convento de Gasteiz, mestre de estudantes en Lugo, e profesor de teoloxía en Tábara, Lugo e Ávila. Graduado en Teoloxía en 1781, foi durante tres trienios prior do convento da Coruña.

PERSOEIRO

Política estadounidense. En 2001 converteuse en conselleira de seguridade nacional do presidente G.W. Bush, que a nomeou secretaria de estado en 2005.

PERSOEIRO

Político, fillo de Xosé Riestra López. Militou no Partido Liberal e, unha vez rematados os seus estudos, sucedeu ao seu irmán como deputado no distrito da Estrada entre 1916 e 1923.

PERSOEIRO

Novelista. Cultivador de múltiples xéneros literarios, destacou como autor de novelas de folletín, e considérase, xunto con Roa Bárcena, o creador do conto mexicano. Os seus relatos foron reunidos postumamente en Los cuentos del general (1896). Escribiu tamén Tradiciones y leyendas mexicanas, en colaboración con Juan de Dios Peza, e a novela histórica e de costumes Calvario y Tabor (1923).

PERSOEIRO

Xurista e político. Ingresou na Unión Liberal en 1858 foi deputado polo distrito de Ortigueira (1858-1863), pola sección da Coruña (1865-1871) e senador pola Coruña (1871-1872).

PUNTA

Punta do litoral atlántico, situada entre as de Tiñosa e Candieira, na parroquia de Landoi (Cariño).

1. Relativo ou pertencente ás rodofíceas.

2. Alga da clase das rodofíceas.

3. Clase de rodófitas integrada por algas pluricelulares de talo filamentoso ou laminar, moitas veces de estrutura complexa e xeralmente avermelladas. Teñen plastidios vermellos (rodoplastos) que conteñen, ademais de clorofila e carotenos, ficoeritrina e ficocianina. As súas paredes celulares están recubertas de mucilaxes a base de galactosa (ágar-ágar), algunhas delas con aplicacións industriais. Algunhas especies teñen incrustacións de carbonato cálcico e teñen importancia na formación de arrecifes coralinos. As súas células reprodutoras nunca son móbiles. Esta clase comprende unhas 4.000 especies de algas bentónicas, a maioría delas mariñas e especialmente abundantes nos mares cálidos e consta das subclases das banxiofícidas e das florideofícidas. Dalgúns dos seus xéneros obtéñense aditivos alimentarios texturizantes, como o ágar-ágar (a partir de especies dos xéneros Gracilaria e Gelidium) ou o carragheen (a partir de especies dos xéneros Chondrus,...