"eo" (Contén)

1. Relativo ou pertencente a Canaán ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Canaán.

3. Poboación autóctona de Palestina anterior á invasión dun grupo de pobos semitas nómades no III milenio a C; nos ss XIX-XVIII a C constituíron a base da poboación do país durante a dominación dos hiksos. Os cananeos habitaban en núcleos urbanos e a súa base económica era a agricultura e o comercio. Os cananeos foron progresivamente substituídos polos hebreos cara ao s XII a C, despois de numerosos enfrontamentos.

4. 1. Grupo de linguas semíticas occidentais que comprende o cananeo antigo, o moabita, o fenicio e o hebreo; é discutible a inclusión do ugarítico neste mesmo grupo.

   2. cananeo antigo

      Lingua falada polos cananeos antes da conquista de Canaán polos hebreos. Consérvase en determinados topónimos e, especialmente, nas glosas das cartas de Tell Al-Amārna (ss XV-XIV a C). Estes documentos, descubertos no 1887 no Alto Exipto, están escritos en caracteres cuneiformes e redactados en acádico, e representan a correspondencia enviada entre, aproximadamente, o 1411 e o 1350 a C polos príncipes de Asia occidental aos faraóns Amenofis III e Amenofis IV. O texto destas cartas contén numerosas glosas que ofrecen os equivalentes cananeos dos termos babilónicos empregados e, grazas á utilización dunha escritura cuneiforme, aparecen as notacións tanto das consoantes como das vocais. O estudo destas glosas permitiu ademais determinar a gramática dun protohebreo.

1. BOT Inflorescencia pendurante e pouco vistosa de plantas de polinización principalmente anemófila, como o castiñeiro ou o millo

2. Res vacúa ou cabalar grande, fraca e mal formada.

PERSOEIRO

Arquitecto e enxeñeiro grego. Formado en Atenas, entre 1945 e 1951, foi colaborador de Le Corbusier. Preocupado polas cuestións do urbanismo e polas vivendas sociais, realizou importantes obras en Marrocos, amais doutros proxectos en Francia. A súa obra máis importante é a Universidade Libre de Berlín, realizada con J. Prouvé e P. Dony.

1. Relativo ou pertencente ás caneláceas.

2. Planta da familia das caneláceas.

3. Familia da orde das laurais constituída por árbores tropicais, sobre todo de América. A especie máis importante é a caneleira branca.

1. Relativo ou pertencente ás cannabáceas.

2. Herbácea da familia das cannabáceas.

3. Familia de orde das urticais constituída por plantas dioicas propias do holártico, aínda que se atopan tamén cultivadas en áreas mornas de Australia e de América do Sur. Pertencen a esta familia o cánabo e o lúpulo.

1. Relativo ou pertencente ás cannáceas.

2. Planta da familia das cannáceas.

3. Familia da orde das zinxiberais, constituída por un único xénero, Canna, cunhas 50 especies de plantas herbáceas á que pertence a cana da India.

PERSOEIRO

Político. En 1793 foi elixido deputado tory. Foi ministro de Asuntos Exteriores (1807-1809 e 1822-1827), desde onde propugnou a intervención inglesa na Península Ibérica contra Napoleón. Opúxose ao intervencionismo antiliberal da Santa Alianza e evitou tamén a intervención española contra os constitucionalistas de Portugal. En 1827 nomeárono primeiro ministro co apoio dos whigs, e favoreceu os católicos de Irlanda e a independencia de Grecia. O seu fillo, Charles John Cannig (Londres 1812-1862), foi gobernador xeral e primeiro vicerrei da India.

PERSOEIRO

Matemático. Estudiou en Zúric, Göttingen e Frankfurt. A súa obra abrangue os campos da análise, a topoloxía e a lóxica matemática. Creador da teoría de conxuntos, definiu o concepto de cardinal para conxuntos finitos e infinitos. Así mesmo, desenvolveu a teoría dos números irracionais, introduciu os números transfinitos e definiu, ao mesmo tempo que Julius Wilhelm Dedeking, Augustin-Louis Cauchy e outros, o número real. Entre as súas obras destacan Grundlagen einer Mannifgaltigkeitslehre (Fundamento dunha teoría xeral da pluralidade, 1883) e Beiträge zur Begründung der transfiniten Mengenlehre (Contribucións para a fundamentación dunha teoría de conxuntos transfinitos, 1895-1897).

1. Relativo ou pertencente ás caparáceas.

2. Planta da familia das caparáceas.

3. Familia de herbas e arbustos da orde das caparais que comprende uns 50 xéneros e 800 especies, de distribución principalmente tropical e subtropical, especialmente no continente africano. Presentan as follas alternas e as flores tetrámeras. Na rexión mediterránea están presentes os xéneros Capparis e Cleome.

PERSOEIRO

Escritor latino. Foi o autor de De nuptiis Mercurii et Philologiae (Sobre as nupcias de Mercurio e Filoloxía), obra enciclopédica onde expón a materia das sete artes liberais; expoñente das diversas correntes culturais do helenismo, tivo gran difusión como libro de texto durante a Idade Media.

PERSOEIRO

Pintor, escultor e caricaturista italiano. Establecido en París en 1898, colaborou en Le Rire, e dedicouse á realización de estatuas caricaturescas, á proxección de cartóns para tapices e ao cartelismo. Entre os seus carteis destacan os do Folies-Bergère (1900) e de Cinzano (1910).

1. Relativo ou pertencente ás caprifoliáceas.

2. Planta da familia das caprifoliáceas.

3. Familia da orde das dipsacais constituída por uns 15 xéneros que reúnen unhas 400 especies de arbustos e lianas, propias do reino holártico, especialmente nas rexións mediterránea e eurosiberiana. En Galicia está representada polas madreselvas e os sabugueiros.