"To" (Contén)

Mesón emitido nunha fotodesintegración.

Procedemento fotomecánico que utiliza unha prancha de cinc ou de aluminio na cal a imaxe que se pode tinguir non presenta ocos nin relevos.

Relativo ou pertencente á fotomicrografía.

Fotografía composta obtida recortando diversas fotografías e pegándoas xuntas co fin de conseguir un efecto determinado.

Dispositivo electrónico que se emprega para detectar e medir un pequeno fluxo de fotóns. Baseado no efecto fotoeléctrico, ideouno W. Zworykin en 1936. Consta dun fotocátodo e dun multiplicador de electróns, composto de diversos dinodos e dun ánodo. Traballa no baleiro para evitar as perdas de electróns por colisións cos átomos. Os electróns que inicialmente emite o fotocátodo aceléranse polo campo eléctrico que existe entre aquel e o primeiro dinodo, sobre o que inciden, o que provoca a emisión dun número máis elevado de electróns. Estes aceléranse sucesivamente baixo a acción do campo eléctrico que existe entre dinodo e dinodo, de tal maneira que se reparte en cada dinodo do mencionado proceso multiplicador. Finalmente, os electróns recóllense polo ánodo e dan lugar a unha corrente no circuíto exterior. A ganancia que se obtén polo efecto multiplicador é superior a 106. Emprégase para medir niveis moi baixos de radiacións de infravermellos próximo, do visible e do ultravioleta.

Cuanto de enerxía en forma de radiación electromagnética, emitido ou absorbido pola materia. Introduciuno A. Einstein, no ano 1905, para dar unha explicación satisfactoria do efecto fotoeléctrico. Coa realización de experiencias de choque entre electróns e radiación luminosa (efecto Compton), púidose constatar o carácter de partícula que presenta ás veces o fotón, o que permite asociarlle un momento hv/c e unha enerxía hv, onde v é a frecuencia da radiación, h a constante de Planck e c a velocidade da luz. O fotón ten spin igual a 1, e, por tanto, é un bosón. Represéntase polo símbolo γ.

Nastia provocada pola variación na intensidade da luz.

Neutrón que se libera dun núcleo atómico por fotodesintegración.

Técnica da xeración, da amplificación, da detección e do tratamento de radiacións ópticas coherentes. Equivale á electrónica dos fotóns. A fotónica naceu, de feito, coa invención do láser e practicamente non existen contornos fotónicos en que non exista láser.

Relativo ou pertencente á fotónica.

Novela ou conto ilustrados que constan dunha serie de fotografías xustapostas cos textos dos diálogos e os comentarios correspondentes.

Aplícase á reacción que ten lugar cando unha radiación γ incide sobre un núcleo atómico.

Tipo de heterotrofia dos organismos que sintetizan o material celular por redución de materia orgánica procedente do medio mediante electróns que obteñen desta materia, e que empregan a luz como fonte de enerxía.

Relativo ou pertencente á fotoorganotrofia ou aos fotoorganótrofos.

Aplícase ao organismo que presenta fotoorganotrofia.

Conxunto de respostas dos organismos ao fotoperíodo.