"Bra" (Contén)

Colocar as cimbras para construír unha bóveda ou un arco.

2cifra.

Substancia empregada como hipolipemianto, de consistencia oleosa. Ten unha boa absorción por vía oral e no tubo dixestivo hidrolízase a ácido clofíbrico, que é o metabolito activo. Diminúe os triglicéridos séricos e o nivel de colesterol.

1. cobra de Esculapio [port: cobra-de-Esculápio; cast: culebra de Esculapio; ingl: Aesculapian snake] [Elaphe longissima, Fam dos colúbridos]

   Cobra de ata 190 cm de lonxitude, co dorso e cos laterais do corpo de cor acastañada, parda verdosa ou cinsenta, finamente salferido de amarelo, sobre todo na zona central. Aliméntase principalmente de micromamíferos, aínda que tamén captura aves e depreda os seus niños. Está distribuída polo oeste, centro e sueste de Europa, dende Irán ao centro de Alemaña e Grecia. Na Península Ibérica distribúese por unha estreita franxa na rexión cantábrica e pirenaica, en bosques e matogueiras.

2. cobra de ferradura [port: cobra-de-ferradura; cast: culebra de herradura; ingl: horseshoe] [Coluber hippocrepis, Fam dos colúbridos]

   Cobra de ata 180 cm de lonxitude, co ventre alaranxado ou amarelo e co dorso claro con grandes manchas negras, redondas ou romboidais, que nos costados son de menor tamaño. Na cabeza presenta unha mancha negra en forma de U. Está presente en matogueiras do contorno mediterráneo occidental, na costa norteafricana e na Península Ibérica, onde ocupa a metade sur, a costa mediterránea e a depresión do Ebro.

3. cobra lagarteira [port: cobra-lisa; cast: culebra lisa; ingl: smooth snake]

   Cobra do xénero Coronella, da familia dos colúbridos, de tamaño moderado, que se caracteriza por presentar unha liña escura dende o ollo ata o pescozo. Aliméntase principalmente de réptiles que captura dunha trabada e constrinxe, enrolándose arredor do corpo da presa ata que morre. En Europa están presentes dúas especies: a cobra lagarteira común (C. austriaca), que acada os 85 cm de lonxitude, de dorso gris arxénteo ou pardo, cun deseño escuro en dúas ringleiras paralelas que forman, as máis das veces, un barrado transversal. Habita en matogueiras e tamén en fragas abertas, piñeirais, silveiras e brañas. Presenta unha distribución eurosiberiana e na Península Ibérica ocupa a metade norte, certas cadeas montañosas do centro e, de forma relita, as serras de Cazorla, Alcaraz e Sierra Nevada. En Galicia é común no norte, mentres que no sur presenta unha distribución irregular asociada a altitudes elevadas; e a cobra lagarteira meridional...

4. cobra rateira [port: cobra-rateira; cast: culebra bastarda; ingl: Montpellier snake] [Malpolon monspessulanus, Fam dos colúbridos]

   Cobra de ata 255 cm de lonxitude, posúe cabeza grande, estreita e bastante alta, coas escamas supraoculares moi anchas e prominentes que semellan cellas. O dorso é de cor verde oliva ou cinsento, coa cabeza e o pescozo máis claros e o ventre de cor clara con manchas negras. O iris é de cor dourada cos bordos negros. Aliméntase principalmente de réptiles, aves e mamíferos, que paraliza cun sistema inoculador de veleno opistoglifo. Habita en bosques, devesas e matogueiras con valados ou pedregais do norte de África, noroeste de Italia, sur dos Balcáns, Turquía, Irán e a Península Ibérica, agás na costa cantábrica. En Galicia non aparece na maior parte da metade norte e cando está presente ocupa vales e ladeiras orientadas ao sur.

5. cobra riscada [port: cobra-de-escada, riscadinha, cobra riscada; cast: culebra de escalera; ingl: ladder snake] [Elaphe scalaris, Fam dos colúbridos]

   Cobra de ata 198 cm de lonxitude, de fociño agudo e corpo groso e longo. O dorso dos adultos é de cor amarelada ou parda, con dúas liñas escuras paralelas e lonxitudinais, e o dos animais novos, que non sobrepasan os 30 cm, presenta dúas liñas lonxitudinais escuras conectadas por liñas transversais. Aliméntase principalmente de mamíferos, e habita sobre todo en zonas de monte baixo con pedregais. Distribúese polo litoral mediterráneo francés e pola Península Ibérica, agás a franxa norte eurosiberiana. En Galicia, o seu límite norte está constituído polo monte Pindo na franxa costeira e polas serras orientais no leste. Tamén está presente nas illas de Ons e de Arousa.

6. cobra verdeamarela [cast: culebra verdiamarilla; ingl: western whip snake] [Coluber viridiflavus, Fam dos colúbridos]

   Cobra de ata 200 cm de lonxitude, de cor amarela verdosa con barras ou liñas negras transversais. Habita en ambientes abertos con matogueiras na área mediterránea noroccidental dende os Pireneos, sur de Francia, Suíza e noroeste dos Balcáns ata Sicilia e Malta.

7. cobra viperina [port: cobra-d’água-viperina; cast: culebra viperina; ingl: viperine snake] [Natrix maura, Fam dos colúbridos]

   Cobra de ata 100 cm, co dorso pardo cinsento e cun deseño en zigzag máis escuro, ventre reticulado e iris amarelo ou alaranxado. Caza á espreita, mergullada nos medios acuáticos onde vive, para capturar por sorpresa anfibios, peixes e invertebrados. Distribúese polo sur de Francia, sudoeste de Suíza, noroeste de Italia, noroeste de África e da Península Ibérica, onde está ausente dalgunhas áreas da franxa litoral cantábrica. En Galicia é común no sur e falta no extremo norte; está presente nas Illas Cíes e nas Ons.

8. Serpe da familia dos colúbridos coa cabeza cuberta de grandes escamas, a pupila habitualmente redonda, a cola proporcionalmente longa e o dorso e os costados con pequenas escamas, mentres que o ventre está protexido por grandes escamas transversais. A maior parte delas non teñen dentes ocos que inoculen veleno, pero nalgúns casos presentan dentes acanalados que cumpren esta función. Case todas son ovíparas e, as máis delas, diúrnas e terrestres. Existen uns 250 xéneros que abranguen arredor de dúas mil especies, feito que supón os dous tercios das serpes.

9. cobra de auga

   Cobra do xénero Natrix que vive asociada a medios acuáticos, tamén coñecida como cobra de colar e cobra viperina.

10. ...

Cada unha das unidades rítmicas e melódicas (estrofas) que compoñen a cantiga. As cobras están formadas por versos -tamén chamados palavras na Arte de Trobar- que, debido á marcada tendencia da lírica galego-portuguesa á isometría e ao isosilabismo, adoitan ter a mesma medida, aínda que pode haber exemplos de hipometría e hipermetría. A Arte de Trobar dedícalle o primeiro capítulo do apartado IV ao estudo das estrofas. Non obstante , as conclusións do autor anónimo desta Arte en canto á extensión das cobras e aos tipos de rimas difiren en parte da realidade textual, pois as máis numerosas non son, como explica neste tratado, as estrofas de cinco versos (“cinco palavras”) e, por outro lado, a tipoloxía non se reduce, en función da rima, tan só ás cobras singulares (as que teñen “senhas rimas”) e ás unisonantes (as que se caracterizan por “seer em ũa rima”). De feito, as máis abondosas son, para as cantigas de refrán, as estrofas formadas por seis versos (dos que dous...

Grupo de pintores expresionistas xurdido en París en 1948. Tomou o seu nome das letras iniciais das cidades das que eran orixinarios os seus membros: Copenhaguen, Bruxelas e Amsterdam. Christian Drotemont redactou o manifesto A causa estaba clara, que asinaron os pintores Jorn, Corneille, Constant, Appel e Noiret. A súa pintura, expresionista e informal, de gran colorido e de factura relacionada coa arte xestual e co action painting estadounidense, manifestou unha nova concepción artística ante o dilema abstracción-figuración e defendeu a arte primitiva e infantil. As exposicións colectivas no Stedelijk Museum de Amsterdam (1949) e no Palais des Beaux-Arts de Liexa (1951) representaron un dos feitos máis renovadores da arte internacional de posguerra. Os seus membros realizaron obras en común como os debuxos-palabras e publicaron Cobra reveu internationale d’art expérimental. Disolveuse en 1951.

Que se pode cobrar. Ex: Asinoume un pagaré cobrable a quince días.

Que ou quen se encarga de cobrar. Ex: A primeiros de mes vén o cobrador do seguro pola casa. Os recibos da contribución pódense recoller na oficina cobradora.

Acción e efecto de cobrar.

Acción e efecto de cobrar, especialmente impostos.

Campo plantado de cogombros.