"Ea" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 3634.
-
GALICIA
Concello da comarca dos Ancares, situado na provincia de Lugo ao L da Comunidade Autónoma de Galicia (42° 51’ de latitude N e 7° 09’ de lonxitude O). Limita ao N cos concellos de Navia de Suarna e Baleira (Os Ancares), ao O cos de Baralla (Os Ancares) e Láncara (Sarria), ao S cos de Triacastela (Sarria) e As Nogais (Os Ancares) e ao L co de Cervantes (Os Ancares). Abrangue unha superficie de 172,1 km 2 cunha poboación de 3.264 h (2007), distribuídos nas parroquias de Agüeira, Armesto, Becerreá, Cadoalla, Cascallá, O Cereixal, Cruzul, Ferreirós de Balboa, Fontarón, Furco, Guilfrei, Guillén, Liber, Morcelle, Ouselle, Ousón, Pando, Penamaior, Quintá de Cancelada, Sevane, Tortes, Veiga, Vilachá, Vilaíz, Vilamane e Vilouta. A capital municipal é a vila de Becerreá. Situado a 148 km de Santiago de Compostela e a 42 km de Lugo, é cabeza de partido xudicial e está adscrito á diocese de Lugo.
VER O DETALLE DO TERMO
Xeografía física
O territorio municipal de Becerreá está baixo o... -
VER O DETALLE DO TERMO
Demarcación administrativa que abrangue os concellos de Baralla, Becerreá, Cervantes, As Nogais e Pedrafita do Cebreiro.
-
PERSOEIRO
Realizador cinematográfico francés. Traballou primeiramente como asistente na dirección do seu pai Jacques Becker. Dirixiu filmes policiais, cómicos e outros cheos de sensualidade, axudado pola interpretación de Belmondo ou de Isabelle Adjani. Dirixiu: Un nommé la rocca (Alguén chamado a roca, 1961), Pas de caviar pour tante Olga (Nada de caviar para a tía Olga, 1964), L’été meurtrier (O verán mortífero, 1983) e Elisa (1995).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Condesa du Barry, favorita de Luís XV de Francia. Introduciuse nos ambientes artísticos e literarios parisinos co título de Condesa du Barry co que foi coñecida. Entrou en relación con Luís XV no ano 1768 e trala súa morte trasladouse a Louveciennes (1774). En 1793 foi xulgada e guillotinada.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Realizador cinematográfico francés. Co seu primeiro filme, Diva (1980), conseguiu o recoñecemento dos críticos e do público, unha obra coa que gañou varios César da academia francesa de cine. O seu segundo filme La lune dans le caniveau (A lúa no arroio, 1983), baseado na novela de David Goodis, lonxe de confirmalo como bo director, repercutiu negativamente na súa produción. Dirixiu tamén Roselyne et les lions (Rosalinda e os leóns, 1989) e I P 5 (1993), interpretada por Yves Montand no ano da súa morte.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Termo da xerga dos telleiros que corresponde á voz ‘montar a cabalo’.
-
PERSOEIRO
Realizador cinematográfico norteamericano. Traballou máis na televisión ca no cine, no que dirixiu algúns westerns e algunha película de terror. Realizou, entre outras, Seminole uprising (A sublevación seminola, 1955), Toughest gun in Tombstone (A forte pistola en Tombstone, 1958), Gunpoint (A punta de pistola, 1966), Munster, go home (Monstro, marcha para casa, 1966), Seven alone (Só sete, 1975), Speed trap (Trampa rápida, 1978) e Magnum thrust (O empurre da botella, 1981).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Poeta francés, membro de La Pléiade. Cultivou a poesía científica en Amours et nouveaux échanges de pierres précieuses (Amores e novos cambios de pedras preciosas, 1576). Cultivou tamén a poesía pastoril.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor francés. Coñecido como Le maître des couleurs (O mestre das cores), considérase o representante da pintura francesa ao xeito flamengo, tendencia amosada no Tríptico da Trindade (1509-1515). A súa obra máis importante é o políptico de nove táboas Baño místico das ánimas no sangue do Salvador (1511-1520), realizado para a abadía de Anchin.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Actor cinematográfico francés. Estudiou en París e traballou con cineastas prestixiosos do talle de Godard, Chabrol, Verneuil e Melville. Inicialmente inscrito no movemento Nouvelle Vague, participou, posteriormente, nun tipo de cine máis comercial, con comedias de acción feitas á súa medida. Traballou nos filmes: À pied, à cheval et en voiture (A pé, a cabalo e no coche, 1957), À double tour (Unha vida doble, 1959), À bout de souffle (Ó final da escapada, 1959), Cent mille dollars au soleil (Cen mil dólares ao sol, 1963), Pierrot le fou (Pierrot o tolo, 1965), La sirène du Mississippi (A serea do Mississippi, 1969), Peur sur la ville (Pánico na cidade, 1974), L´animal (O animal, 1977), Le Professionel (O profesional, 1981), Le solitaire (O solitario, 1986), Les cent et une nuits (As cen e unha noites, 1994) e Une chance sur 2 (Unha sorte para dous, 1998).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Método utilizado para a análise cuantitativa e cualitativa de azucres redutores, especialmente a glucosa, presentes en diferentes tipos de mostras, por exemplo en líquidos orgánicos. Baséase na precipitación do óxido de cobre.
-
PERSOEIRO
Deseñador, pintor e gravador francés. Traballou para a corte de Luís XIV. É autor de escenarios, vestidos e composicións para festas e celebracións. Foi o creador do estilo Berain, de grande influencia sobre os decoradores do s XVIII.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Poeta romántico. As súas Chansons, cheas de axilidade, pero a miúdo demasiado fáciles, derivaron cara a unha sátira política contraria á monarquía da Restauración. Influíu na revolución de 1830. Obtivo unha gran popularidade coas súas composicións anticlericais, o que lle levou, entre outras cousas, a ser o representante da pequena burguesía liberal.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de León, Castela e León, situado no Camiño Francés de Peregrinación a Santiago (242 h [1996]).
VER O DETALLE DO TERMO -
DISTRITOS
Distrito de Lesotho (2.222 km2; 206.200 h [estim 1995]). A capital é Teyateyaneng (14.251 h [1986]).
VER O DETALLE DO TERMO -
-
ariante do apelido Brea.
-
Verea.
-
-
GALICIA
Violinista, compositor e editor. Foi promotor e fundador de orfeóns, do mesmo xeito que fixeron Xoán Montes, Pascual Veiga e Chané nesa época, co fin de defender e divulgar o noso folclore musical. En 1854 fundou o primeiro establecemento musical de Galicia. Foi o primeiro e segundo director do Teatro Principal da Coruña (1861-1862), e a partir de 1863 converteuse en protector dos músicos galegos, dedicándose á edición das súas obras; así, editou os Cantares viejos y nuevos de Marcial del Adalid, e obras de Pedrell e Montes. Na faceta de compositor podemos citar a muiñeira Alfonsina, a zarzuela nun acto La luna de hiel, a canción Un sospiro, inspirada nun texto poético de Manuel Martínez González, a peza O día en que saín da patria miña e numerosas melodías e himnos. Foi alcalde da Coruña, membro correspondente da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando (1879) e presidente da Academia Provincial de Bellas Artes da Coruña.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Carlos XIVde Suecia.
-
PERSOEIRO
Escritor dramático francés. Cultivou o drama sentimental en Le feu qui reprend mal (O lume que se reaviva mal, 1921). Escribiu tamén algunhas narracións.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
ariable aleatoria x susceptible de tomar dous únicos valores, 0 e 1, con probabilidades p e q = p-1, respectivamente.