"Ons" (Contén)

Relativo ou pertencente ao cónsul ou ao consulado.

1. data consular

   Sistema oficial de datación dos documentos, cartas ou inscricións, empregado polos romanos e baseado no principio de que os cónsules, como cabezas visibles do Estado, lle daban o seu nome ao ano. Así a expresión Pompeio et Appuleio consulibus equivale ao ‘ano 14 d C’.

2. fastos consulares

   Lista dos cónsules romanos onde constaban os seus nomes por orde cronolóxica. Modernamente, establecíanse con precisión e reducíanse aos anos da era cristiá para facilitar o seu uso.

Acción de consultar ou consultarse.

1. Feito de recibir e examinar o médico o paciente. Na tradición oral recóllense ditos como: “A consulta do médico na rúa non vale nin cura”.

2. Local no que o médico examina os enfermos.

Ditame sobre un determinado asunto do que se pediu opinión. Na tradición oral recóllense ditos como: “A consulta do avogado hai que lela con coidado”.

1. Reunión de dous ou máis profesionais para resolver un asunto ou tomar unha decisión.

2. Reunión de médicos para diagnosticar e decidir o tratamento oportuno sobre un enfermo grave.

Ditame que os consellos, tribunais ou outros corpos daban por escrito ao rei e que trataba asuntos que requirían a resolución deste ou propoñía individuos para un oficio ou cargo.

Expor o parecer ou a opinión a alguén sobre un determinado asunto.

Pedir opinión a alguén sobre algo.

Buscar información nun texto.

Examinar un médico un paciente. (

Recibir o consello ou o parecer dunha ou máis persoas.

Ser examinado por un médico.

Relativo ou pertencente á consulta.

Aplícase ao organismo que ten como finalidade ser consultado.

Aplícase ás formas verbais usadas para indagar a opinión ou a vontade do interlocutor. OBS: Xeralmente, emprégase en forma interrogativa (

Actividade do consultor ou dunha entidade consultora.

Despacho do consultor.

Establecemento onde se informa sobre cuestións técnicas.

Local ou establecemento particular no que un ou varios médicos examinan enfermos.

Sección dun medio de comunicación ou dun programa televisivo ou radiofónico que dá resposta a preguntas do público sobre determinados asuntos.

de consumar.

Que chegou ao máis alto grao dunha arte ou dunha calidade.

1. Efectuar algunha cousa por completo ou levar ata o final algo que xa se planificara.

2. Realizar todos os actos necesarios para cometer un delito e levalo a cabo.

3. Ter lugar a primeira unión carnal realizada polos cónxuxes no matrimonio.

Dar cumprimento a un contrato ou a un acto xurídico xa perfeccionado.

Acción de consumir ou consumirse.

Cousa que alguén consome nun establecemento de hostalería.

1. Que ou quen consome.

2. Calquera persoa, dentro dun público obxectivo ou fóra del, susceptible de adquirir un produto ou facer uso dun servicio anunciado. Existen diferentes niveis dentro dese grupo obxectivo de consumidores, dende os que se lles cualifica como heavy users -aqueles que utilizan o produto de forma constante e en grandes cantidades-, ata os compradores ocasionais.

3. Axente económico que consome bens e servicios para satisfacer as súas necesidades. No libre mercado, o seu comportamento varía en función dos gustos persoais, os prezos e os niveis de renda.

4. asociación de consumidores

   Organización de asesoramento e defensa dos consumidores. En España, a Constitución de 1978, no seu artigo 51, aproba e fomenta a súa creación. As entidades máis destacadas son a Organización de Consumidores e Usuarios (OCU), creada en 1975, e a Unión de Consumidores de España (UCE). En Galicia constituíuse a Asociación de Consumidores Galegos (ACG).

Organismo que se alimenta de materia orgánica procedente dos produtores, xa sexa directamente ou mediante intermediarios próximos a eles. Distínguense os consumidores primarios, que son os que se alimentan da materia orgánica producida polos organismos autótrofos (como os herbívoros e os parasitos das plantas), e os consumidores secundarios, que se alimentan da materia orgánica acumulada polos produtores primarios (como os carnívoros e os parasitos dos herbívoros).

Empregar o que se indica, algunha cousa no seu funcionamento ou algunha persoa nalgunha actividade.

1. Inxerir alguén unha certa cantidade de comida ou de bebida.

2. Tomar algo nun establecemento de hostalería.

Facer máis reducido o volume dun corpo ou dunha substancia.

1. Facer que alguén se debilite ou adelgace.

2. Facer que alguén perda o seu vigor anímico quedando nunha situación de desacougo ou ansiedade.

Reducirse o volume dun corpo ou dunha substancia.

1. ...