"Pol" (Contén)

1. Unión ou matrimonio dunha persoa con dúas ou máis ao mesmo tempo. Ademais da bigamia, inclúe a poliandria e a polixinia.

2. Aparellamento dun animal con máis dun individuo do sexo oposto.

3. Condición pola que un vexetal presenta flores hermafroditas, femininas e masculinas nun mesmo pé.

1. poligámico.

2. Que ou quen está casado ou unido con dúas ou máis persoas á vez.

3. Aplícase ao macho que se aparea con diferentes femias.

4. 1. Que presenta flores unixesuais e flores hermafroditas.

   2. Aplícase ás flores dunha planta polígama.

1. Que está escrito en diferentes linguas. Refírese sobre todo ás edicións da Biblia impresa en diferentes linguas (Biblia políglota), que presenta en forma paralela os textos orixinais e os dalgunhas versións antigas autorizadas. A primeira foi a Biblia Políglota Complutense.

2. Que ou quen fala diferentes linguas.

PERSOEIRO

Pintor grego, fillo e discípulo de Aglaofonte o Vello e irmán de Aristofonte. Non se conserva nada da súa obra, pero sábese que en Atenas traballou no templo dos Dióscuros, no Teseion, no Pórtico e na Pinacoteca dos Propileos da Acrópole e, en Delfos, representou a Caída de Troia e a Nekyia ou Descenso aos Infernos.

1. Relativo ou pertencente ás poligonáceas.

2. Planta da familia das poligonáceas.

3. Familia de poligonais integrada por plantas case sempre herbáceas, de follas simples, enteiras, alternas, tipicamente provistas dunha vaíña de orixe estipular chamada ócrea; de flores pouco vistosas, hermafroditas ou unisexuais, de xineceo súpero, polo xeral anemófilas e frecuentemente agrupadas, e con froitos en núcula. A maioría das súas especies son propias das rexións temperadas do hemisferio norte.

1. 1. Relativo ou pertencente aos polígonos.

   2. Aplícase á figura que é un polígono ou ao poliedro que ten como sección transversal un polígono.

   3. alzamento poligonal

      Alzamento efectuado polos topógrafos seguindo no terreo unha liña poligonal.

2. Aplícase á conexión en serie dos circuítos dun sistema polifásico, de xeito que forme un circuíto pechado en forma de polígono cos vértices sendo diversas fases ou estando conectadas a eles.

3. Itinerario en que os puntos inicial e final non coinciden.

1. Relativo ou pertencente ás poligonais.

2. Planta da orde das poligonais.

3. Orde de dicotiledóneas monoclamídeas que unicamente comprende a familia das poligonáceas.

1. 1. Figura plana e pechada formada polos segmentos rectos P 1 P 2 , P 2 P 3 ,..., P n-1 P n e P n P 1 , que se chaman lados do polígono, sendo os puntos P 1 , P 2 ,..., P n , con n ≥ 3, os vértices do polígono. Unha diagonal do polígono é o segmento recto que une dous vértices non correlativos. Un polígono é equiangular se ten iguais os seus ángulos interiores, é equilátero se ten iguais os seus lados, e é regular se ten os ángulos e os lados iguais. Un polígono está circunscrito nunha circunferencia se os seus lados son tanxentes á circunferencia, e está inscrito nunha circunferencia se os seus vértices pertencen á circunferencia. Segundo o seu número de lados, algúns polígonos reciben as seguintes denominacións especiais: triángulo (3 lados), cuadrilátero, paralelogramo, rombo, romboide, rectángulo, cadrado, trapecio (4), pentágono (5),...

   2. polígono alabeado

      Figura pechada limitada por segmentos de recta que están en planos diferentes.

   3. polígono esférico

      Porción da superficie dunha esfera que está limitada por arcos de círculos máximos.

2. 1. polígono de forzas

      Construción gráfica que serve para atopar a resultante dun sistema de forzas calquera. Se F 1 , F 2 e F 3 son as forzas, a resultante R obtense debuxando vectores fixos representantes de F 1 , F 2 e F 3, de xeito que o extremo de cada un sexa a orixe do seguinte.

   2. polígono de sustentación

      Polígono convexo, o menor que cobre ou envolve o conxunto de puntos en que un corpo descansa nun plano.

   3. polígono funicular

      Construción gráfica usada en estática para atopar a recta de aplicación da resultante dun sistema de forzas.

3. 1. Terreo delimitado para un fin específico.

   2. ...

1. 1. Arte de escribir de forma secreta e en clave.

   2. Arte de descifrar os escritos desta clase.

2. Obra ou colección de obras de varios autores sobre materias diversas.

1. Especialista en poligrafía.

2. Autor que escribe sobre materias ou temas diversos.

3. detector de mentiras.