"AN" (Contén)

PERSOEIRO

Político e xornalista alemán. O seu nome de nacemento era Karl-Herbert Frahm. Militou nas mocidades socialistas e, cando Hitler accedeu á Chancelería en 1933, foi perseguido e desposuído da nacionalidade alemana. Exiliouse en Noruega, onde se naturalizou co nome de Willy Brandt. Colaborou na organización das Brigadas Internacionais que interviñeron en España durante a Guerra Civil (1936-1939). Durante a Segunda Guerra Mundial refuxiouse en Suecia. En 1945, trala caída do nazismo, retornou a Alemaña, retomando o contacto co Sozialdemokratische Partei Deutschlands (SPD) en 1947. Recuperou a súa nacionalidade orixinaria en 1948. De 1949 a 1957 foi delegado por Berlín para o Bundestag, de 1955 a 1966 foi membro do Parlamento da cidade de Berlín e, en 1957, burgomestre (alcalde) de Berlín. Era alcalde de Berlín (1957-1966) cando se construíu o muro (13.8.1961). Ese acontecemento foi determinante na modificación da súa estratexia política, que procurou un profundo cambio nas relacións internacionais...

1. Calidade daquilo que é brando.

2. Dozura ou afabilidade no trato.

3. Condescendencia ou falta de carácter.

PERSOEIRO

Escritor polaco. As súas novelas de tema político tratan da guerra como Miasto nierpokonane (A cidade invita, 1946) e da creación do estado socialista na tetraloxía Miedzy wojnami (Entre guerras, 1948-1951). Tamén ten obras en contra do Stalinismo e a opresión ideolóxica como Matka Królów (A nai dos reis, 1957). En posteriores publicacións analizou os cambios psicolóxicos e morais que se foron producindo en Polonia.

1. Pertencente ou relativo ás brañas ou aos propios brañegos.

2. Campesiño montañés que vive onde abundan as brañas. OBS: Este substantivo emprégase na comarca de Mondoñedo.

1. Sitio ou terreo no que abundan as brañas.

2. Aplícase ao terreo onde hai auga constantemente ou do que está sempre convertido en braña por ter moita humidade.

PERSOEIRO

Pintor e gravador inglés. Influído por Jean-François Millet e William Morris, do que foi aprendiz entre 1882 e 1884. Pintou temas exóticos como O mercado na praia. Realizou tamén augafortes.

PERSOEIRO

Feudatario serbio, señor de Pristina. Segundo a tradición, traizoou ao seu país na batalla de Kosovo Polje en 1389. O seu nome perdura como símbolo da ignominia no folclore serbio. Foi cabeza da dinastía implantada en Serbia na persoa do seu fillo Xurxo.

PERSOEIRO

Físico e médico francés. Interesado nas transmisións dos impulsos nerviosos na sinapse, dedicouse ao estudo dos contactos eléctricos imperfectos. Inventou o cohesor (1890), que Lodge (1894) e Marconi (1899) usaron nas primeiras transmisións radiotelegráficas. Intuíu a base física das antenas.

PERSOEIRO

Poeta salvadoreña. Empregou nalgunhas obras o pseudónimo de Claudia Lars. Foi directora da revista Cultura. Destacan, entre as súas obras, Romances de norte y sur (1946), Donde llegan los pasos (1953) e Girasol (1962). En 1975 publicouse postumamente Poesía última.

1. Que branquea.

2. Substancia co poder de branquear que actúa oxidando ou reducindo os materiais tratados con formas incoloras, formen ou non compostos solubles, e que son eliminados por lavado. Algúns deles, os branqueadores ópticos, branquean directamente por un efecto óptico. Xa na Antigüidade se coñecían as propiedades branqueadoras de certas substancias. Na Idade Media, o proceso de branqueo consistía en sucesivas inmersións dos tecidos en lixivias feitas con cinsas de diversas plantas e posterior exposición ao sol sobre a herba. Este procedemento perdurou ata o s XIX. Tralo descubrimento do cloro no s XVIII, este converteuse na base de moitos branqueadores industriais. Cara ao 1920 introduciuse como branqueador o peróxido de hidróxeno. Actualmente o branqueador máis usado é o hipoclorito de sodio (NaClO), que é a base das lixivias modernas. Outros branqueadores oxidantes son o clorito de sodio, empregado para o algodón e o papel; o cloro, usado para o papel, para a fariña e para os tecidos de orixe...

3. Substancia incolora dotada de intensa fluorescencia que absorbe radiación na rexión ultravioleta e visible do espectro e que é fluorescente principalmente na rexión correspondente á cor azul. Aumenta a sensación de brancura nos obxectos amarelecidos aos que se aplica. Actualmente se utiliza para case todos os materiais téxtiles e os papeis brancos.

1. olver de cor branca ou máis branca algunha cousa.

2. Aplicar xeso ou cal a unha superficie para deixala branca.

3. Limpar algunha cousa para que mostre a súa brancura. Úsase xeralmente referido aos metais.

4. Someter un produto hortícola á operación do branqueo.

5. Dar un lixeiro fervor a determinados alimentos, co fin de suprimir o forte cheiro e sabor de artigos como a coliflor, o repolo ou os riles, entre outros. Emprégase tamén este procedemento para suprimir impurezas, pór máis brancas algunhas carnes, avivar a cor dalgúns vexetais, diminuír o tempo de cocción de hortalizas que se rematan no forno ou facilitar o pelado dalgunhas froitas e verduras.

6. Converter en diñeiro legal o que se obtivo ilegalmente.

7. olverse algunha cousa branca ou clara.

8. Amosar algunha cousa a súa brancura.

1. Acción e efecto de branquear.

2. Práctica agrícola encamiñada a acadar que os órganos (follas, talos, etc) de certas especies hortícolas (leituga, escarola, apio, etc) queden tenros e sen pigmentación. Con este fin protéxense da luz as partes destinadas ao branqueo.

3. Tratamento con auga quente, vapor a presión ou presión atmosférica ao que se someten os alimentos, polo xeral produtos vexetais, antes da deshidratación, da conxelación ou do envasado. Axuda a preservar as vitaminas e a apariencia externa do alimento, incrementa a velocidade de secado e axuda a unha rápida reconstitución do produto seco. Presenta algunhas desvantaxes, como a perda de sabor picante e de sólidos solubles, azucres, sales e proteínas, ou dunha certa cantidade de vitaminas.

4. Baño químico empregado para eliminar a totalidade ou unha parte dunha imaxe. Emprégase no revelado de películas e na preparación de copias para darlles tons axeitados.

5. Operación de branquear a moeda de billón, unha vez fabricada, para darlle mellor aspecto.

6. Baño químico no que se combinan branqueador e fixador. Emprégase no procesado en cor e coñéceselle tamén co nome de blix.

7. Acción de branquear diñeiro. Trátase, normalmente, dunha entrada clandestina de diñeiro negro no circuíto monetario, sobre todo procedente do tráfico de drogas e doutras actividades ilícitas, para legalizalo.

1. Comezar a volverse branca algunha cousa.

2. Mostrar algunha cousa a súa brancura.