branquear

Escoitar
branquear

(< branco)

  1. v t

    olver de cor branca ou máis branca algunha cousa.

    Ex: O sol excesivo branquea as roupas de cor.

     Sinónimos: albear.
  2. v t

    Aplicar xeso ou cal a unha superficie para deixala branca.

    Ex: Despois de limpar o galiñeiro ímolo branquear.

     Sinónimos: albear, encalar.
  3. v t

    Limpar algunha cousa para que mostre a súa brancura. Úsase xeralmente referido aos metais.

    Ex: Hai que branquear a prata para librala de impurezas.

     Sinónimos: albear.
  4. v t [AGR]

    Someter un produto hortícola á operación do branqueo.

    Ex: Os talos do apio branquéanse para tirarlle o amargor.
  5. v t [ALIM]

    Dar un lixeiro fervor a determinados alimentos, co fin de suprimir o forte cheiro e sabor de artigos como a coliflor, o repolo ou os riles, entre outros. Emprégase tamén este procedemento para suprimir impurezas, pór máis brancas algunhas carnes, avivar a cor dalgúns vexetais, diminuír o tempo de cocción de hortalizas que se rematan no forno ou facilitar o pelado dalgunhas froitas e verduras.

    Ex: Vou branquear os riles para que non cheiren tanto ó cociñalos.
  6. v t [ECON]

    Converter en diñeiro legal o que se obtivo ilegalmente.

    Ex: Esa empresa era unha tapadeira para branquear diñeiro da droga.
  7. v i

    olverse algunha cousa branca ou clara.

    Ex: Era novo pero xa lle branqueaba o pelo. Este campo branquea na primavera cando comezan a saír as flores.

     Sinónimos: albear, embranquecer, encanecer.
  8. v i

    Amosar algunha cousa a súa brancura.

    Ex: Na marisma branquean as salinas co brillo do sol. Estes montes branquean no inverno.

     Sinónimos: albear, branquexar.

Palabras veciñas

Brannon, Carmen | branqueable | branqueador -ra | branquear | branqueo | branquexar | branqui(o)-
Conxugar
VERBO branquear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles branqueo
branqueas
branquea
branqueamos
branqueades
branquean
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles branqueaba
branqueabas
branqueaba
branqueabamos
branqueabades
branqueaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles branqueei
branqueaches
branqueou
branqueamos
branqueastes
branquearon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles branqueara
branquearas
branqueara
branquearamos
branquearades
branquearan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles branquearei
branquearás
branqueará
branquearemos
branquearedes
branquearán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles branquearía
branquearías
branquearía
branqueariamos
branqueariades
branquearían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles branquee
branquees
branquee
branqueemos
branqueedes
branqueen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles branquease
branqueases
branquease
branqueasemos
branqueasedes
branqueasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles branquear
branqueares
branquear
branquearmos
branqueardes
branquearen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
branquea
-
-
branqueade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles branquear
branqueares
branquear
branquearmos
branqueardes
branquearen
Xerundio branqueando
Participio branqueado
branqueada
branqueados
branqueadas