"ABI" (Contén)

1. Relativo ou pertencente á sílaba.

2. Canto en que cada nota corresponde a unha sílaba.

3. Sistema de escritura fonética en que cada signo representa unha sílaba ou un conxunto de fonemas, en oposición á escritura alfabética, que representa cada un dos fonemas, e á escritura ideográfica, que representa directamente as ideas das cousas, non os fonemas.

4. Fonema que pode ser núcleo silábico. Oponse a fonema asilábico.

5. Fonemas consonánticos e vocálicos átonos que se poden situar antes ou despois do núcleo silábico e poden funcionar como marxe inicial ou final dunha sílaba.

6. Punto de máxima sonoridade na sílaba, ocupado por unha vogal ou unha soante.

PERSOEIRO

Político ruso. Coñecido como V’ačeslav Mikhajlovič Molotov, en 1906 ingresou no partido bolxevique. Presidente do Consello de Comisarios do Pobo (1930) e do Komitern (1930-1934), en 1939 foi nomeado Comisario do Pobo e despois ministro de Asuntos Exteriores, e como tal asinou o pacto de non agresión xermano-soviética. Co inicio da destalinización (1956) foi destituído do seu cargo e expulsado do comité central do PCUS en 1957, e do partido en 1962. En 1984 foi readmitido no PCUS. Deu nome ao cóctel Molotov.

1. Calidade de sociable.

2. Modo en que se agrupan as especies dunha comunidade vexetal. Os individuos poden estar illados, reunidos en grupos máis ou menos grandes, ou constituíndo unha poboación continua.

PERSOEIRO

Escritor italiano. Coñecido como Cecco d’Ascoli, ensinou astroloxía en Boloña e Florencia, onde foi queimado acusado de herexía. Escribiu o poema alegórico-didáctico Acerba, no que se opuxo a Dante.

REXIÓNS

Rexión do SO de Alemaña, situada entre Baviera e Baden--Württemberg. Rexión histórica da antiga Xermania que comprendía o que agora é a porción S do land de Baden-Württemberg e o SO do land de Baviera, en Alemaña, o L de Suíza e Alsacia, estivo habitada por pobos prerromanos (s I a C). Os romanos constituíron a provincia de Retia. Ocupada polos alamáns no s III, foi conquistada por Carlos Martel no s VIII. Pipino o Breve creou nela dous condados, que, declarados independentes no s IX, foron sometidos polo Emperador Conrado I (917). En 1079 o Emperador Enrique IV nomeou duque de Suabia ao seu xenro Frederico I de Hohenstaufen. En 1152 o seu neto foi elixido rei de romanos (Federico I) e Suabia permaneceu como posesión dos Hohenstaufen ata 1268. A nobreza local, especialmente os condes de Würtemberg, apropiáronse das terras imperiais e ducais. En 1331 os cabaleiros suabos (ou nobres) fundaron unha liga señorial, a Schleglerbund, que loitou contra a liga das cidades...

1. Pechar algo con tabiques.

2. Dividir compartimentos por medio de tabiques.

3. Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, e do verbo dos daordes, ou xerga dos telleiros, que corresponde á voz ‘cohabitar’.

1. Parede de pouco grosor que divide os cuartos dunha casa.

2. División delgada e plana que separa dous ocos.

3. División que separa dúas cavidades orgánicas.