"PAL" (Contén)

MONTES

Monte situado na parroquia de Barxa (A Gudiña). O seu cumio acada os 1.040 m de altitude.

FILOSOFOS

Filósofo e político hindú. Estudo as relixións orientais e o diálogo con Occidente. Foi vicepresidente (1951-1962) e presidente (1962-1967) de India e loitou pola abolición do sistema de castes. Escribiu The Philosophy of Rabindranath Tagore (1918), An Idealist View of Life (1932) e Religion and Society (1947).

CIDADES

Cidade do estado de Tamil Nadū, India, situada ao pé dos Ghates Occidentais (114.042 h [1991]).

PERSOEIRO

Frautista. Iniciou a súa carreira como solista en 1945. En París, xunto co Quinteto de Vento, formou o Conxunto Barroco de París. Conseguiu en varias ocasións o Grand Prix du Disque e outros moitos premios. Escribiu La flûte (1978).

CIDADES

Cidade da provincia de Xénova, situada en Liguria, Italia (29.534 h [2003]). Nela asináronse dous tratados ao remate da Primeira Guerra Mundial. O primeiro entre Italia e Serbia (1920) puxo fin o litixio no Mar Adriático. O segundo asinouse entre a URSS e Alemaña (1922), polo que ambos os dous países restablecían relacións diplomáticas e renunciaban ás débedas de guerra respectivas. Unha cláusula secreta permitía aos militares alemáns adestrar en URSS, coas armas que tiñan prohibidas polo Tratado de Versailles.

AFLUENTES

Afluente pola esquerda do río Sil que rega a parroquia de Freixido (Larouco).

PERSOEIRO

Historiador da medicina. Catedrático de Historia da Medicina na Universidade de Valladolid (1973). Escribiu Idealisme i positivisme en la medicina catalana (1973), Cirugía española ilustrada y su comunicación con Europa (1976), Medicina y ciencia en la España ilustrada (1981) e Historia de la cirugía (1993).

GALICIA

Mestre e escritor. Colaborador de diversas publicacións, como Faro de Vigo e El Progreso, no Almanaque Agrícola ZZ publicou os estudos “A zanfona” e “O oficio de canteiro”. É autor da triloxía sobre o mundo rural Un fachico de contos (1980), Contos para engaiolar (1984) e Contos da baiuca (1995), en que presenta personaxes e costumes populares. Ademais escribiu As bolboretas brancas (1989), premiado no IV Concurso Barco de Vapor, e O cabalo ceibe (2004), onde a través dos animais reivindica un mundo máis nobre e ecolóxico. Tamén no eido da literatura infantil tirou do prelo As botas de Zapeto (1992). Do seu interese pola etnografía e a recuperación das tradicións e da lingua popular xurdiu A cultura tradicional do pan (2002), en que introduce un apartado con refráns, cantigas e contos do folclore popular galego. Director de diversos traballos escolares premiados polo Museo de Pontevedra, recibiu o...

PERSOEIRO

Relixioso xesuíta. Reitor de Vilagarcía de Arousa, Burgos e Valladolid, foi autor de diversos catecismos que tiveron unha gran difusión e que se traduciron a diversas linguas.

PERSOEIRO

Novelista. Cultivador de múltiples xéneros literarios, destacou como autor de novelas de folletín, e considérase, xunto con Roa Bárcena, o creador do conto mexicano. Os seus relatos foron reunidos postumamente en Los cuentos del general (1896). Escribiu tamén Tradiciones y leyendas mexicanas, en colaboración con Juan de Dios Peza, e a novela histórica e de costumes Calvario y Tabor (1923).

1. Aplícase aos insectos lepidópteros provistos de antenas en forma de maza.

2. 1. Relativo ou pertencente aos ropalóceros.

   2. Insecto do grupo dos ropalóceros.

   3. Grupo de insectos lepidópteros, integrado por bolboretas coas antenas en forma de maza. Inclúe as denominadas bolboretas diúrnas típicas.

PERSOEIRO

Almirante británico, fillo do elector Frederico V de Palatinado, rei de Bohemia, e de Isabel Stuart. Durante a guerra civil inglesa, comandou a cabalaría real de Carlos I e acadou, nun primeiro momento, as vitorias de Worcester (1642) e Newsbury (1643), pero foi derrotado en Marston Moor (1644) e Naseby (1645) e capitulou finalmente en Bristol (1645). Coa Restauración volveu a Inglaterra (1660), onde formou parte consello privado de Carlos II. En 1644 foi nomeado duque de Cumberland.

PERSOEIRO

Filóloga. Doutora en Filoloxía Románica pola Universidade de Santiago de Compostela (1990), é   profesora titular (1993) desta disciplina na Universidade da Coruña. Foi membro do equipo de investigadores do Instituto da Lingua Galega (ILG), onde colaborou no Vocabulario ortográfico da lingua galega (VOLGa, 1985-1989) e no Arquivo do léxico galego e, desde 1990, é membro do Seminario de Lexicografía da Real Academia Galega (RAG). As súas liñas de investigación son a lingüística galega, en particular a lexicografía e a historiografía, a lingua francesa e a edición de textos medievais. Participou no proxecto de investigación Vocabulario fundamental da lingua galega (1987) e dirixiu e dirixe diferentes proxectos relacionados coa lexicografía e a edición de textos medievais. Formou parte do equipo redactor do Dicionario da lingua galega (1990) e do Dicionario da Real Academia Galega (1997), e participa na elaboración do Dicionario xeral da lingua galega (1997). En relación coa filoloxía francesa,...

MUNICIPIOS

Municipio situado na provincia de Santa Cruz de Tenerife, Canarias, capital da illa de La Palma (17.265 h [2001]). É un centro comercial e porto exportador. A súa economía baséase no turismo e nos cultivos de tabaco e plátanos.