"Vic" (Contén)

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Málaga, Andalucía, situado ao L da capital provincial, na Costa del Sol (25.302 h [2001]). A poboación está diseminada. Destaca na agricultura de regadío e de secaño, e na pesca. O seu recurso económico principal é o turismo, atraído polas praias do sector.

PERSOEIRO

Economista francés, marqués de Mirabeau. Adscrito á escola fisiocrática, foi partidario dun imposto que gravase a propiedade da terra, opoñéndose aos privilexios dos fermiers généraux. Escribiu L’amie des hommes ou traité sur le Population (1756) e Theorie de l’impôt (1760).

PERSOEIRO

Novelista. Cultivador de múltiples xéneros literarios, destacou como autor de novelas de folletín, e considérase, xunto con Roa Bárcena, o creador do conto mexicano. Os seus relatos foron reunidos postumamente en Los cuentos del general (1896). Escribiu tamén Tradiciones y leyendas mexicanas, en colaboración con Juan de Dios Peza, e a novela histórica e de costumes Calvario y Tabor (1923).

PERSOEIRO

Xurista e político. Ingresou na Unión Liberal en 1858 foi deputado polo distrito de Ortigueira (1858-1863), pola sección da Coruña (1865-1871) e senador pola Coruña (1871-1872).

PERSOEIRO

Xornalista e político, marqués de Rochefort-Luçay. Participou na insurrección popular de 1870 e aprobou a Comuna de París. Deputado (1885), converteuse en partidario do xeneral Boulanger e decantouse cara a un nacionalismo radical.

GALICIA

Político e enxeñeiro, irmán de Xosé Rodríguez de Vicente. Despois de rematar os seus estudos en Alemaña, emigrou a Bos Aires (1907). Afiliouse ao Partido Socialista Argentino (1912), foi secretario da xunta executiva da Federación Socialista da provincia de Bos Aires e deputado na mesma provincia (1914-1916). Dirixiu os xornais La Unión e La Acción, e colaborou en La Nación.

GALICIA

Xornalista e actor, irmán de Román Rodríguez de Vicente. Ocupou diversos cargos na administración dos xornais Terra Galega de Montevideo e La Nación de Madrid, e foi director desde 1936 da revista España en Bos Aires (1936). Membro fundador das Irmandades da Fala e alcalde de Baiona durante a Ditadura de Primo de Ribera, organizou unha compañía de teatro e elaborou guións para filmes e documentais. Recibiu a Gran Cruz de Isabel la Católica (1955).

PERSOEIRO

Neuropsiquiatra. Estudou medicina na Universidad de Salamanca, especializándose en psiquiatría e neuroloxía. Foi médico residente no Hospital de Toén e profesor do Colexio Universitario de Ourense. Membro numerario da Sociedad Española de Historia Nacional e do Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento, escribiu diversos artigos e publicou Los macizos montañosos orensanos e El Parque de San Lázaro (1990).

GALICIA

Pintor. Artista postimpresionista, destacaron as súas paisaxes, caracterizadas polos espazos amplos. Está representado no Museo Quiñones de León. Das suas obras destaca Islas Cíes (1972).

PERSOEIRO

Debuxante. Correspondente de Faro de Vigo (1980) e da axencia EFE (1996), colaborou en A Nosa Terra, Xornal Diario, Diario de Granada, A Peneira e O Caminhense, e nas emisoras Radio Vigo, Radio Popular, Radio Noroeste e Radio Jornal Caminhense. Publicou A Guarda: claves para coñecela sen présas (1992). Recibiu o I Premio de Xornalismo Vila da Guarda.

GALICIA

Adestrador de baloncesto. Coñecido como Cholas, dirixiu diversos equipos de baloncesto nas ligas masculina e feminina, entre eles o Celta de Vigo que se proclamou campión de España na tempada 1998-1999. Adestrou a Selección Nacional feminina, coa que acadou dúas medallas de bronce no Eurobasket de Francia 2001 e no de Grecia 2003, ademais da medalla de ouro na Universiada. Participou nos Xogos Olímpicos de Atenas 2004 e abandonou a selección en xaneiro de 2005.

PERSOEIRO

Político ruso. Presidiu a derradeira Duma (1911-1917) e, ao producirse a Revolución de Febreiro de 1917, buscou a abdicación do tsar e un pacto cos socialistas. O triunfo bolchevique fíxoo fuxir a Serbia.

PERSOEIRO

Pintor e escenógrafo. Cultivou os temas folclóricos e históricos dentro dun estilo decorativista e adheriuse ao grupo Mir Iskusstva. Como escenógrafo colaborou cos ballets de Diaghilev.

GALICIA

Poeta. Doutor en Dereito pola Universidad de Madrid, foi profesor na Universidade de Santiago de Compostela. Dotado dunha gran sensibilidade, publicou Huellas (1932), en que insire composicións modernistas e vangardistas, e De mar a mar. Poemas (1932-1933) (1934), con poemas seleccionados por Juan Ramón Jiménez. Deixou inéditas dúas obras, Ápices e Tierra, que se publicaron postumamente en Obras Poéticas (1970), acompañadas dos poemarios xa coñecidos.

PERSOEIRO

Pintor e gravador belga. De formación realista, cultivou, en estilo naturalista, temas simbolistas influído por Baudelaire. Traballou o óleo, o pastel e sobre todo, o gravado. Ademais das súas primeiras obras La Peine de Mort e La Médaille de Waterloo, ilustrou Les diaboliques (1884) de Barbey d’Aurevilly (1879), Le vice suprême de Péladan (1883) e La Grande Lyre de Mallarmé (1887).

PERSOEIRO

Militar e político ruso, conde de Rostopčin. Axudante de campo do Tsar Paulo I de Rusia, foi mariscal e ministro de Asuntos Exteriores (1798). Contrario á alianza con Francia, foi destituído (1801). Foi gobernador de Moscova (1812).

PERSOEIRO

Historiador e arqueólogo ucraíno. Realizou diversas viaxes de estudo á Rusia meridional, pero coa Revolución Rusa marchou a EE UU (1918) e naturalizouse estadounidense. Foi profesor nas universidades de Wisconsin (1920-1925) e Yale (1925-1944). Das súas obras destacan Iranians and Greeks in South Russia (1922), The Social and Economic History of the Roman Empire (1926), A History of the Ancient World (1926-1928) e The Social and Economic History of the Hellenistic World (1941).

PERSOEIRO

Violoncellista e director de orquestra acerbaixano. Formouse en Moscova, Sostakovic, Gliere e Britten. Director de orquestra desde 1968, dirixiu a Orquestra Sinfónica Nacional de Washington (1977-1994). Estreou a Sinfonía Concertante en mi menor, opus 125 (1952), de Sergej Prokof’ev, a Cello Simphony (1963) e a Sonata para violocello e piano (1961), de Benjamin Britten. En 1990 foille restablecida a cidadanía soviética, perdida en 1978 por negarse catro anos antes a actuar no seu país ata que existise liberdade artística. Deu numerosos concertos benéficos, dos que destacan os celebrados pola paz en Berlín (1989), tras a caída do muro, e ese mesmo ano en Rusia. Recibiu o Premio Lenin (1963) e o Premio Príncipe de Asturias da Concordia (1997).