"AN" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 28709.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Operación na que se utiliza a calandra.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Utilizar a calandra sobre un tecido, un papel ou un cartón.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de aves da familia dos aláudidos ao que pertencen algunhas calandras.
-
-
Persoa de aspecto descoidado ou ridículo.
-
Vaca vella.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo da xerga dos cesteiros de Mondariz que corresponde á voz ‘peseta’.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de crustáceos da subclase dos copépodos. En moitas localidades mariñas constitúen os organismos máis abundantes do zooplancton e son probablemente os animais máis abundantes do mundo. Trátase, en consecuencia, do elemento maioritario na dieta de peixes que teñen importancia económica e ecolóxica, tales como a sardiña ou o bacallau e, xunto cos eufásidos, son o alimento principal das baleas.
-
VER O DETALLE DO TERMO
escolapio.
-
VER O DETALLE DO TERMO
san (Peralta de la Sal, Huesca 11.9.1557 - Roma 1648) Eclesiástico e educador, fundador da orde dos Escolapios. Estudiou xurisprudencia e filosofía na Universitat de Lleida e teoloxía nas de València e Alcalá de Henares. Ordenado sacerdote o 17 de decembro de 1583, desempeñou diversas responsabilidades eclesiásticas en Aragón e Catalu-nya, ata que en 1592 se estableceu en Roma onde no 1597 fundou unha escola gratuíta, que máis tarde se converteu na Congregación Paulina de Nosa Señora da Escola Pía, elevada a orde relixiosa por Gregorio XV en 1621, e destinada á educación dos sectores populares. En 1638 enviou a Melchiorre Alacchi a Guissona para abrir o primeiro colexio da Escola Pía na Península Ibérica. Calasanz foi un dos primeiros que se preocupou por realizar por toda a Europa católica un labor eficaz de formación elemental establecendo unha organización escolar e preocupándose pola formación dos mestres. Ademais, apoiou a creación dun ensino popular e gratuíto que...
-
VER O DETALLE DO TERMO
Batalla que tivo lugar o 30 de xullo do ano 1000, preto de Calatañazor, na actual provincia de Soria, entre unha coalición de tropas navarras, leonesas e castelás dirixidas polo conde castelán Sancho García contra os musulmáns de Almanzor. Aínda que as tropas cristiás saíron derrotadas, a lenda converteu esta loita nunha desfeita musulmana.
-
PERSOEIRO
Director artístico. Traballou nos obradoiros da súa familia antes e despois da Guerra Civil española. Malia os problemas iniciais, engorde se introduciu en distintas producións co apoio das empresas Cinesol, Jesús Saiz e Argos. Despois da súa etapa no cine, a partir de 1972 desenvolveu o seu labor profesional en TVE. Entre as decoracións máis destacadas pódense sinalar os filmes: Calabuch (1956), Bajo el cielo andaluz (1959), España insólita (1964), Las últimas horas (1965) e El Amor Brujo (1967).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Ilustrador. Coñécese como o pai da chamada escola valenciana e introdutor das formas pop na ilustración infantil e xuvenil. Cultivou o deseño gráfico, o cartelismo e a publicidade. Gañou, entre outros, o Premio Nacional de Ilustración en 1989.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘bailarín’.
-
PERSOEIRO
Arquitecto, enxeñeiro e escultor. Cursou diversos estudios artísticos e arquitectónicos en València e Zúric, cidade onde se estableceu en 1981. Nas súas esculturas predominan as formas xeométricas puras. Realizou obras en diversos países europeos, como a Stadelhofen Railway Station (Zúric, 1984), a estación do TGV en Lyon (1994) ou a estación de Spandau (Berlín, 1991); en España, a ponte do Alamillo (Sevilla, 1991), a torre de telecomunicacións de Montjuïc (Barcelona, 1992), a ponte da Alameda (València, 1995), a sala municipal de Alcoi (1995), o recinto feiral de Tenerife (1996) ou a ponte de Campo Volantin (Bilbao, 1997). En 1993 foi nomeado doutor honoris causa pola Universitat Politécnica de València. Participou na construción da Ciudad de las Artes y las Ciencias de València. En outubro do ano 2000 celebrouse en Florencia a exposición “Calatrava, scultore, ingegnere, architectto”, mostra retrospectiva da súa obra. Foi galardoado no ano 1999 co Premio Príncipe de Asturias das...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Médico. Catedrático de botánica e cirurxía en Montpellier, cara ao 1568 volveu a València como catedrático de cirurxía. É autor de Cirugía universal y particular del cuerpo humano (1580), publicada conxuntamente cun tratado de anatomía e outro sobre a sífilis, e da edición corrixida da Chirugia (Cirurxía), de Guiu de Caulhac.
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Parte posterior e avultada do pé, sobre a que se apoia ao andar.
-
Parte traseira do zapato, da media ou do calcetín, sobre a que descansa o talón.
-
-
-
Parte sobre a que se apoia o talón en medias, calcetíns ou zapatos.
-
Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘media’.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘calcetín’.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Óso do tarso que no ser humano forma o talón do pé e aguanta todo o peso do corpo. Articúlase pola parte superior co astrágalo e por diante co cuboide; na parte posterior insírese o tendón de Aquiles e inferiormente presenta tuberosidades para as insercións dos músculos superficiais da planta do pé.
-
-
calcañar.
-
ETN Parte traseira do arado semellante pola súa localización ao calcañar do pé.
-
ETN Parte da gadaña que penetra no mango.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros que corresponde á voz ‘cadeira’.