"Az" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 2426.

  • CIDADES

    Cidade xónica de Asia Menor, na costa sur de Esmirna. Forma parte da Confederación Xónica e foi unha activa colonizadora (Abdera, Fanagorea e Tanais).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Derivado clorado do nitrazepam que se presenta en cristais de cor case branca que se forman a 237°C. Emprégase en medicina como anticonvulsivo no tratamento da epilepsia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Psicofármaco ansiolítico, derivado benzodiazepínico. Emprégase no tratamento da neurose con tensión e ansiedade, na abstinencia alcólica e como anticonvulsivo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Fármaco antipsicótico. É un aceite con olor a amina; o seu clorhidrato é un sólido moi soluble en auga que funde a 195°C. Emprégase como tranquilizante en estados psicóticos e, especialmente, na deshabituación ao alcol, como antiemético.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Situado en Sorrizo (concello de Arteixo), ten planta en forma de L con dous corpos rectangulares. No exterior destaca un balcón en ángulo. A portada principal está formada por un arco de medio punto no que se conservan dous escudos. Un deles, da época fundacional da casa, presenta as armas dos Rioboo, Villardefrancos, Castro e Figueroa, pois na segunda metade do s XVI pertenceu a Pedro Rioboo Villardefrancos e a Leonor Varela de Andrade. O segundo escudo pertence á época barroca e amosa as armas dos Bermúdez de Castro, Lobera, Caamaño, Andrade, Rioboo, Villardefrancos e Varela.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Construción de planta cuadrangular, situada en Sobrado (A Pobra de Trives). Unha solaina percorre o lado sur do edificio que acolle, no seu interior, un oratorio visible no exterior por medio dunha espadana. Na capela, aparece unha inscrición nun lintel que recolle a data e o nome do fundador da mesma: Suárez de Puga, cabaleiro da Real Orde de Carlos III en 1847. Cómpre destacar a decoración dos muros con motivos, como columnas, arcos e outros elementos decorativos. Conserva un pombal de planta rectangular.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Contrución nobre situada en Santa María de Leira (Ordes). Relacionada coa familia dos Queirís, fundárono Domingo Rodríguez de Vera e Aguiar e a súa dona María López de Verea. É de estilo barroco e conserva dous brasóns labrados sobre a fachada principal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Golpe debido ao lanzamento dun coio.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Elemento do arnés que protexía o corpo. Nos ss XIII e XIV designaba as defensas do corpo, ás veces con dúas pezas, unha para o peito e outra para o dorso, con manga e gorgueira compostas dunha cuberta superior de coiro, de onde provén o nome de coiraza, enriba de tres teas de cánabo, que levan no interior imbricadas placas de ferro, fixadas cada unha con tres cravos. O conxunto revestíase con seda. A partir do s XV continuouse dando o nome de coiraza ás placas, defensas do peito ou das costas, de ferro ou de aceiro, ás veces forradas de ricas teas.

    2. Revestimento formado por pranchas de ferro ou de aceiro que protexe a carrocería de certos vehículos ou barcos de guerra que levan blindaxe.

    3. Cuberta dura que protexe externamente o corpo de certos animais, como as tartarugas.

    4. Capa dura que se presenta na superficie dalgúns solos de países intertropicais. A súa formación débese á concentración de hidróxidos de ferro e aluminio. Tamén se denomina laterita.

    5. Revestimento protector dos cables eléctricos constituído por unha cuberta metálica continua e flexible.

    6. Cousa sen entidade física que protexe de algo. Ex: Utilizou a súa posición como unha coiraza diante dos compañeiros.

    7. Revestimento que protexía as antas megalíticas para resaltar a súa monumentalidade, debido a que marcaba dun xeito rotundo a oposición entre o espazo arquitectónico (a mámoa) e o natural (a paisaxe). Formado por pedras de tamaño regular, impedía a destrución da masa tumular. Posiblemente cubrise todo o conxunto tumular agás a lousa de cubrición da anta.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Situado en Duancos (Castro de Rei), ten planta rectangular e dúas alturas, a inferior maciza e a superior con vans. A fachada principal está feita con perpiaños, mentres que no resto do edificio se empregou a cachotería. No corpo central da fachada sitúase unha solaina apoiada sobre tres arcos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Actriz e pintora, filla de María Antonia Dans Boado. Coñecida como Rosalía Dans, estudiou arte dramática. No eido da pintura realizou exposicións na Coruña e Madrid, e participou en mostras colectivas como a I Mostra Unión Fenosa (1989). Participou na serie Los gozos y las sombras (1981), de R. Moreno Alba; interveu tamén en varias curtametraxes e nos filmes La gran comedia (1986), de Juan Pinzás, e Gallego (1987), de M. Octavio Gómez.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Xornalista. Exerceu a súa actividade profesional como correspondente do xornal Pueblo en Londres e como delegado da axencia EFE en Londres, Moscova e Nova York. Investigou a obra de diversos escritores galegos, entre eles, Lamas Carvajal e Curros Enríquez. Publicou o artigo “El Argot en la novela”, na revista Ínsula, e os ensaios A Virxe do Cristal e A Bretaña de Renán. Recibiu o premio dos Xogos Florais da Mariña pola súa poesía Cantigas do mar do Ferrol.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Mestre galego. Emigrado a Uruguay, foi director dunha escola en Montevideo. Ademais dedicouse ao ensino de xordos e, no 1884, propuxo a creación de colexios específicos para a súa educación. No 1891 resolveuse a creación dunha clase especial para xordos no colexio que dirixía.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor. En 1717 traballou no mosteiro franciscano de Santo Antonio de Herbón onde pintou o altar maior e os catro colaterais, á parte doutras obras menores. En 1742 documéntase de novo a súa presenza en Padrón, onde realizou o retablo maior de Seira (Sorribas).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor colombiano. Estudiou en Bogotá e residiu en La Habana, París e Barcelona. Da súa produción destacan os relatos El verano también moja las espaldas (1966) e Biografía del desarraigo (1974); as novelas Crónica de tiempo muerto (1975), Todo o nada (1980) e Tal como el fuego fatuo (1986); e o ensaio Textos al margen (1978).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PUBLICACIÓNS

    Publicación en galego que comezou a editarse na comarca do Morrazo no ano 1996, primeiro como quincenario e a partir do ano 2001 mensualmente. Pertenceu inicialmente ao grupo de comunicación Filmagal, ata que en maio de 2001 pasou a mans da empresa La Capital, editora de El Ideal Gallego, Diario de Arousa, Deporte Campeón e Diario de Ferrol. Dirixida por Antón Xil Alcántara e coordinada por Carlos Fuentes, conta cun consello de redacción formado por Iria Santaclara, Raquel Rey e Afonso Fernández. Contén información de carácter xeral que abrangue os concellos de Cangas, Moaña, Bueu e Marín. Insire unha sección dedicada a cada concello e, ademais, os apartados “Opinión”, “Deportes”, “Cultura”, “Servicio Galego de Colocación” e “Breves”. Inclúe tamén reportaxes de actualidade e diversos especiais dedicados ao mundo do motor, do fogar e da construción, entre outros.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Pazo de Villanueva de Achas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ou pazo de Anceis Situado en San Xoán de Anceis (Cambre), foi construído no s XVII en estilo barroco por Xoán Becerra Piñeiro, señor xurisdicional da parroquia. No exterior destacan diversos brasóns. Na capela, pegada á fachada, consérvase unha lápida que fai referencia á estancia do primeiro colexio dos xesuítas de Galicia (1874), despois da súa expulsión no s XVIII. Foi declarado Ben de Interese Cultural en 1981.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Casa señorial situada en San Tomé de Maside (Maside) fundada por don Bieito da Peña no s XVII. Trátase dun edificio de planta rectangular con construcións auxiliares acaroadas. Destacan a cheminea monumental de tres corpos e a portada arquitrabada e ornamentada que pecha o conxunto. Aínda que en mal estado, conserva os escudos de armas dos Somoza, Salgado, Enríquez e Nóvoa.

    VER O DETALLE DO TERMO