"Az" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 2426.
-
CIDADES
Cidade xónica de Asia Menor, na costa sur de Esmirna. Forma parte da Confederación Xónica e foi unha activa colonizadora (Abdera, Fanagorea e Tanais).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Derivado clorado do nitrazepam que se presenta en cristais de cor case branca que se forman a 237°C. Emprégase en medicina como anticonvulsivo no tratamento da epilepsia.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Psicofármaco ansiolítico, derivado benzodiazepínico. Emprégase no tratamento da neurose con tensión e ansiedade, na abstinencia alcólica e como anticonvulsivo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Fármaco antipsicótico. É un aceite con olor a amina; o seu clorhidrato é un sólido moi soluble en auga que funde a 195°C. Emprégase como tranquilizante en estados psicóticos e, especialmente, na deshabituación ao alcol, como antiemético.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Situado en Sorrizo (concello de Arteixo), ten planta en forma de L con dous corpos rectangulares. No exterior destaca un balcón en ángulo. A portada principal está formada por un arco de medio punto no que se conservan dous escudos. Un deles, da época fundacional da casa, presenta as armas dos Rioboo, Villardefrancos, Castro e Figueroa, pois na segunda metade do s XVI pertenceu a Pedro Rioboo Villardefrancos e a Leonor Varela de Andrade. O segundo escudo pertence á época barroca e amosa as armas dos Bermúdez de Castro, Lobera, Caamaño, Andrade, Rioboo, Villardefrancos e Varela.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Construción de planta cuadrangular, situada en Sobrado (A Pobra de Trives). Unha solaina percorre o lado sur do edificio que acolle, no seu interior, un oratorio visible no exterior por medio dunha espadana. Na capela, aparece unha inscrición nun lintel que recolle a data e o nome do fundador da mesma: Suárez de Puga, cabaleiro da Real Orde de Carlos III en 1847. Cómpre destacar a decoración dos muros con motivos, como columnas, arcos e outros elementos decorativos. Conserva un pombal de planta rectangular.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Contrución nobre situada en Santa María de Leira (Ordes). Relacionada coa familia dos Queirís, fundárono Domingo Rodríguez de Vera e Aguiar e a súa dona María López de Verea. É de estilo barroco e conserva dous brasóns labrados sobre a fachada principal.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Golpe debido ao lanzamento dun coio.
-
-
Elemento do arnés que protexía o corpo. Nos ss XIII e XIV designaba as defensas do corpo, ás veces con dúas pezas, unha para o peito e outra para o dorso, con manga e gorgueira compostas dunha cuberta superior de coiro, de onde provén o nome de coiraza, enriba de tres teas de cánabo, que levan no interior imbricadas placas de ferro, fixadas cada unha con tres cravos. O conxunto revestíase con seda. A partir do s XV continuouse dando o nome de coiraza ás placas, defensas do peito ou das costas, de ferro ou de aceiro, ás veces forradas de ricas teas.
-
Revestimento formado por pranchas de ferro ou de aceiro que protexe a carrocería de certos vehículos ou barcos de guerra que levan blindaxe.
-
Cuberta dura que protexe externamente o corpo de certos animais, como as tartarugas.
-
Capa dura que se presenta na superficie dalgúns solos de países intertropicais. A súa formación débese á concentración de hidróxidos de ferro e aluminio. Tamén se denomina laterita.
-
Revestimento protector dos cables eléctricos constituído por unha cuberta metálica continua e flexible.
-
Cousa sen entidade física que protexe de algo. Ex: Utilizou a súa posición como unha coiraza diante dos compañeiros.
-
Revestimento que protexía as antas megalíticas para resaltar a súa monumentalidade, debido a que marcaba dun xeito rotundo a oposición entre o espazo arquitectónico (a mámoa) e o natural (a paisaxe). Formado por pedras de tamaño regular, impedía a destrución da masa tumular. Posiblemente cubrise todo o conxunto tumular agás a lousa de cubrición da anta.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Situado en Duancos (Castro de Rei), ten planta rectangular e dúas alturas, a inferior maciza e a superior con vans. A fachada principal está feita con perpiaños, mentres que no resto do edificio se empregou a cachotería. No corpo central da fachada sitúase unha solaina apoiada sobre tres arcos.
-
GALICIA
Actriz e pintora, filla de María Antonia Dans Boado. Coñecida como Rosalía Dans, estudiou arte dramática. No eido da pintura realizou exposicións na Coruña e Madrid, e participou en mostras colectivas como a I Mostra Unión Fenosa (1989). Participou na serie Los gozos y las sombras (1981), de R. Moreno Alba; interveu tamén en varias curtametraxes e nos filmes La gran comedia (1986), de Juan Pinzás, e Gallego (1987), de M. Octavio Gómez.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Xornalista. Exerceu a súa actividade profesional como correspondente do xornal Pueblo en Londres e como delegado da axencia EFE en Londres, Moscova e Nova York. Investigou a obra de diversos escritores galegos, entre eles, Lamas Carvajal e Curros Enríquez. Publicou o artigo “El Argot en la novela”, na revista Ínsula, e os ensaios A Virxe do Cristal e A Bretaña de Renán. Recibiu o premio dos Xogos Florais da Mariña pola súa poesía Cantigas do mar do Ferrol.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Mestre galego. Emigrado a Uruguay, foi director dunha escola en Montevideo. Ademais dedicouse ao ensino de xordos e, no 1884, propuxo a creación de colexios específicos para a súa educación. No 1891 resolveuse a creación dunha clase especial para xordos no colexio que dirixía.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Pintor. En 1717 traballou no mosteiro franciscano de Santo Antonio de Herbón onde pintou o altar maior e os catro colaterais, á parte doutras obras menores. En 1742 documéntase de novo a súa presenza en Padrón, onde realizou o retablo maior de Seira (Sorribas).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor colombiano. Estudiou en Bogotá e residiu en La Habana, París e Barcelona. Da súa produción destacan os relatos El verano también moja las espaldas (1966) e Biografía del desarraigo (1974); as novelas Crónica de tiempo muerto (1975), Todo o nada (1980) e Tal como el fuego fatuo (1986); e o ensaio Textos al margen (1978).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
1colmado.
-
PUBLICACIÓNS
Publicación en galego que comezou a editarse na comarca do Morrazo no ano 1996, primeiro como quincenario e a partir do ano 2001 mensualmente. Pertenceu inicialmente ao grupo de comunicación Filmagal, ata que en maio de 2001 pasou a mans da empresa La Capital, editora de El Ideal Gallego, Diario de Arousa, Deporte Campeón e Diario de Ferrol. Dirixida por Antón Xil Alcántara e coordinada por Carlos Fuentes, conta cun consello de redacción formado por Iria Santaclara, Raquel Rey e Afonso Fernández. Contén información de carácter xeral que abrangue os concellos de Cangas, Moaña, Bueu e Marín. Insire unha sección dedicada a cada concello e, ademais, os apartados “Opinión”, “Deportes”, “Cultura”, “Servicio Galego de Colocación” e “Breves”. Inclúe tamén reportaxes de actualidade e diversos especiais dedicados ao mundo do motor, do fogar e da construción, entre outros.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Pazo de Villanueva de Achas.
-
VER O DETALLE DO TERMO
ou pazo de Anceis Situado en San Xoán de Anceis (Cambre), foi construído no s XVII en estilo barroco por Xoán Becerra Piñeiro, señor xurisdicional da parroquia. No exterior destacan diversos brasóns. Na capela, pegada á fachada, consérvase unha lápida que fai referencia á estancia do primeiro colexio dos xesuítas de Galicia (1874), despois da súa expulsión no s XVIII. Foi declarado Ben de Interese Cultural en 1981.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Casa señorial situada en San Tomé de Maside (Maside) fundada por don Bieito da Peña no s XVII. Trátase dun edificio de planta rectangular con construcións auxiliares acaroadas. Destacan a cheminea monumental de tres corpos e a portada arquitrabada e ornamentada que pecha o conxunto. Aínda que en mal estado, conserva os escudos de armas dos Somoza, Salgado, Enríquez e Nóvoa.