"CAD" (Contén)

PERSOEIRO

Relixioso e escritor. Situado dentro da escola mercantil, foi un dos primeiros autores que sinalou a dependencia entre a importación de metais preciosos e a inflación. A súa obra principal foi Tratos y contratos de mercaderes y tratantes (1569), publicada co título de Suma de tratos y contratos.

1. Persoa que se dedica ao comercio por xunto con toda clase de produtos e cun alcance internacional, por oposición a tendeiro.

2. Membro do estamento mercador no Antigo Réxime. Comprendía as profesións ligadas ao comercio por xunto, incluídos os armadores e patróns de barcos, os banqueiros e cambiadores, os corredores de comercio, os cobradores de impostos e outros negociantes.

1. Calquera cousa que se pode comprar ou vender.

2. Conta de activo que recolle os resultados da actividade lucrativa da empresa. Xeralmente os movementos da conta de mercadorías desdóbranse nos movementos das compras, vendas e almacén.

3. Produto do traballo humano, útil para satisfacer as necesidades humanas e destinado ao intercambio no mercado.

1. Demostración de cariño que se lle fai a alguén con moita afectación.

2. Cousa insignificante e sen importancia.

1. Nome que se dá á corte imperial xaponesa.

2. Título que recibe o emperador de Xapón.

1. Nome que se dá á corte imperial xaponesa.

2. Título que recibe o emperador de Xapón.

1. Conxunto de mocos que se limpan dunha soa vez.

2. mocalla.

1. Golpe dado ou recibido cunha moca.

2. Golpe que se dá contra algo na cara.

1. Que ou quen modifica ou posúe a propiedade de modificar.

2. Aparato que serve para cambiar a dirección, a velocidade ou calquera outra característica dunha máquina.

PERSOEIRO

Escritor. Exerceu primeiro o ensino e logo traballou en tarefas editoriais. En Històries de la mà esquerra (Premio Joan Santamaria 1971) e El cafè de la granota (1985) recreou o pasado mítico da antiga Mequinenza, tema que retomou, cun alcance moito máis ambicioso, nas novelas Camí de Sirga (1988, Premio Joan Crexells 1988, premio Ciutat de Barcelona, Premi de la Crítica Serra d’Or e Premio Nacional de la Crítica 1989) e La galeria de les estàtues (1991). Recibiu o Premi dels Escriptors Catalans (2000) e a Creu de Sant Jordi (2001).

PERSOEIRO

Economista castelán. Defendeu a doutrina mercantilista, e explicou, nos seus Discursos (1619), as medidas que había que tomar para evitar a saída de produtos e metais preciosos do país e, ao mesmo tempo, favorecer a actividade económica interior.

MUNICIPIOS

Municipio de València, Comunitat Valenciana (18.631 h [2001]). O relevo é plano e a área non cultivada é mínima; conta con cultivos de secaño que se manteñen no sector occidental, aínda que en regresión, mentres que o regadío tradicional está no sector meridional, preto da vila, aínda que se foi estendendo cara ao interior grazas á canle real de Montcada. Os cítricos ocupan, case de xeito exclusivo, toda a zona regada. A industria está diversificada, destacando a téxtil, a pirotecnia, a metalurxia, a química e a construción.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya (28.295 [2001]). A súa economía baséase na industria, destacando os sectores metalúrxico, químico, da construción e dos materiais para a construción, especialmente o cemento.

DUCADOS

Antiga rexión histórica de Italia, que se enmarcaba nos actuais territorios de Emilia-Romaña, Marcas e a República de San Marino, que deu nome, a partir do s XII, a unha liñaxe nobre italiana de tradición xibelina. Tense noticia dun primeiro conde de Montefeltro, chamado Antonio , que obtivo o título nobiliario de Federico I Barbarrubia. Oddantonio da Montefeltro foi nomeado duque de Urbino en 1443 e foi sucedido, ao ano seguinte, polo condottiere Federico da Montefeltro . Á morte do seu fillo, Guidobaldo da Montefeltro (1472-1508), o ducado de Urbino pasou a Francesco Maria della Rovere.

1. Que ten cheiro a almiscre.

2. Que ten gusto de almiscre.

3. noz moscada.