"ISM" (Contén)

Corrente filosófica derivada do sistema hegeliano e que tivo unha influencia moi diversa posteriormente. Os discípulos de G. W. F. Hegel, continuadores das súas ideas e métodos, dividíronse entre unha dereita de tipo teísta, na que destacaron pensadores como Göschel e Daub; unha esquerda ateísta representada, entre outros, por A. Ruge, B. Bauer, L.A. Feuerbach e D. F. Strauss; e unha postura media entre ambas as dúas liderada por J. E. Erdmann, K. Fischer e J. K. F. Rosenkranz. Nun principio K. Marx simpatizou cos hegelianos da esquerda e, aínda que acabou polemizando con eles ao limitar a actividade crítica ao campo teórico, conservou de Hegel o método dialéctico. A publicación a comezos do s XX dos Escritos de xuventude de Hegel desencadeou en Alemaña e Italia un renacemento das súas doutrinas. En Italia o idealismo hegeliano estivo representado por B. Croce e M. G. Gentile, e en Alemaña por R. Kroner, S. Mark e A. Liebert. Cómpre destacar tamén a presenza das ideas hegelianas...

hegelianismo.

Torsión que se produce sobre algúns órganos vexetais como os talos, pecíolos ou gabiáns.

Hipótese propugnada por Nikolaj Kopernik, que sitúa o Sol no centro do sistema solar e os planetas, cos seus satélites, os cometas e os asteroides xirando ao seu redor.

Rama da Astronomía dedicada ao estudo das ondas sísmicas xeradas no interior do Sol. Do seu estudo obtense información sobre o funcionamento interno da estrela e dos procesos que orixinan as reaccións nucleares e o vento solar.

fototropismo.

Trastorno extrapiramidal caracterizado polo movemento violento, involuntario e desordenado dunha extremidade, como se fose unha forte sacudida, causada por unha lesión no núcleo subtalámico do cerebro. Resulta afectada a extremidade contralateral á lesión cerebral.

Estado morboso debido a unha afección do fígado.

Presencia, nun mesmo individuo, de órganos sexuais masculinos e femininos, de tecido ovárico e testicular ou ben de órganos de reprodución que non presentan a típica característica dun só sexo. A pesar de que é normal nun certo número de invertebrados (anélidos, crustáceos e moluscos), é completamente excepcional dentro da especie humana. O pseudo-hermafroditismo ou xinandromorfismo consiste nunha malformación dos xenitais, caracterizada pola presenza nun mesmo individuo dalgunhas características aparentes dos dous sexos.

Nome co que os gregos designaban a Thot, deus exipcio da escritura, das ciencias e das artes. Considerábano un sabio fabuloso, autor dun gran número de tratados secretos de astroloxía, maxia e alquimia. Do seu nome deriva a denominación de filosofía hermética.

Estado constitucional hereditario, caracterizado por disfuncionalismos nerviosos, locomotores e circulatorios, e sobre todo por determinadas lesións traumáticas dos tegumentos.

Fenómeno dos individuos ou órganos de diferente forma cando esta se considera excepcional.

Propiedade característica de moitos fungos onde a reprodución sexual se simplifica ata que non é posible distinguir un micelio masculino dun feminino.

Condición de híbrido.

Ruído que se produce pola flutuación dun líquido nunha cavidade calquera do corpo.

Intoxicación lenta por mecurio.

Conxunto de fenómenos relacionados coa circulación de fluídos quentes e ricos en auga que constitúen un importante axente de metamorfismo xeolóxico.