"Lor" (Contén)

PERSOEIRO

Humanista. Catedrático de Retórica en Zaragoza e València (1561-1579), foi un dos epígonos do erasmismo español. Destaca a súa extensa obra didáctica formada por diversos opúsculos como De vera et facili imitatione Ciceronis (1560), El latino de repente (1573), Rhetorica (1567) e Vocabulario del humanista (1569). A disertación Campi eloquentiae (1573) marcou a plenitude do latín ciceroniano. Traduciu ao castelán as Elegantiae de Paulo Manucio.

GALICIA

Avogado e político. Foi asesor xurídico da Semana Verde de Galicia (1982-1991) e secretario xeral letrado da Fundación Semana Verde de Galicia (1991-1996). Elixido deputado no Parlamento de Galicia desde 1989, foi conselleiro de Xustiza, Interior e Relacións Laborais (1996-1999) e presidiu, entre 1996 e 1998, a Sociedade Galega de Medio Ambiente (SOGAMA). É secretario xeral do PP de Galicia desde 1999 e conselleiro de Xustiza, Interior e Administración Local desde 2003. Recibiu a Cruz de Honor de San Raimundo de Peñafort (2000).

PERSOEIRO

Músico e compositor. Desde moi novo exerceu a docencia musical en Lugo, onde entrou en contacto co folclore galego. As súas composicións entraron no repertorio de moitas corais galegas. Das súas obras destacan diversas composicións para canto e piano e as cancións “Malpocadiño...!”, con letra do poeta Alfonso de Vega e premiada en Lugo en 1949; “Desafío”, sobre textos de Xosé Trapero Pardo e galardoada no Certame Rexional de Santiago de Compostela de 1977; “Consello”, con letra de C. Sanmartín; e “O Merlo”, a nana “Do colo ao berce” e “Canta laberca!”, tamén baseadas en versos de Alfonso de Vega.

1. Relativo ou pertencente ás pasifloráceas.

2. Planta da familia das pasifloráceas.

3. Familia de violais composta por plantas gabeadoras, herbáceas ou leñosas, capreoladas, de follas alternas, enteiras ou divididas, estipuladas, frecuentemente con nectarios; de flores regulares, hermafroditas ou unisexuais, xeralmente pentámeras, de xineceo súpero e dispostas en cimas paucifloras, e de froitos en cápsula loculicida ou en baga. Danse, sobre todo, nas rexións cálidas de América e de África.

GALICIA

Gaiteira. Deu os seus primeiros pasos artísticos na escola de gaitas da Deputación de Ourense, de onde pasou ao grupo de folk Mutenrohi, co que gravou os discos Has bailar! (1997) e Cousas da Lúa (1999). Xa en solitario, actuou en festivais de Francia, México e Alemaña, e colaborou con The Chieftains, a Orquestra Sinfónica de Galicia e a Orquesta Sinfónica de Tenerife. Da súa discografía destacan os traballos Tolemia (1999) e Xilento (2001).

PERSOEIRO

Novelista e político. Foi ministro de Facenda (1850-1851) durante o goberno de J. J. de Herrera e participou no golpe de estado de 1857. Posteriormente foi deputado, cónsul en España e senador. Introduciu en México a novela folletinesca con El fistol del diablo (1845-1846). A súa obra presenta abundantes trazos costumistas. É autor de Compendio de la historia de México (1870) e Los bandidos de Río Frío (1889-1891).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Sevilla, Andalucía, situado na confluencia do Guadalquivir e o Genil, onde se forma o pantano de Peñaflor (3.728 h [2001]). Os recursos económicos principais proveñen da agricultura, da gandaría, da elaboración de aceites e fariñas e da industria de materiais da construción.

GALICIA

Escultora. Estudou na Escola de Artes Aplicadas da Coruña e ampliou estudos no Seminario de Estudos Cerámicos de Sargadelos (1979). Recibiu diversas bolsas para ampliar a súa formación en Italia e Minessota. Especializada en cerámica, posteriormente decantouse pola escultura en ferro con gran dominio da xeometría e da fusión de planos e polígonos. Da súa produción destaca Gardiáns, situada no Parque Escultórico da Torre de Hércules, e o Monumento a José Quiñones en Porto do Son. Recibiu o Premio Isaac Díaz Pardo (1999).

1. Calquera sal do ácido perclórico. Os perclorados presentan carácter fortemente oxidante, e os dos metais alcalinos empréganse na fabricación de explosivos e en análise química.

2. Anión de fórmula CIO 4 -.