"PL" (Contén)

PERSOEIRO

Relixioso bieito. Foi predicador xeral da orde de San Bieito en Santiago de Compostela, onde foi secretario das Festas Minervais de 1697. Na obra publicada co gallo do certame, inseriu unha Oración poética.

1. 1. Que consta de diferentes partes.

   2. Que se repite varias veces.

2. Obra de arte que se produce en serie co fin de obter un número maior de exemplares. Deste xeito abarátase o custo e ponse fin ao concepto de obra de arte única.

1. Agrupación de n elementos dispostos ordenadamente nun conxunto. Cando n=2, fálase de parella, cando n=3, de trío ou triplete, e cando n=4 de cuaterno.

2. Nivel dexenerado formado por subniveis moi próximos. En espectroscopia, maniféstase coa aparición de liñas moi próximas entre si.

3. Conxunto de partículas que comparten certas propiedades, pero que se diferencian por un grupo de simetría. Hai distintos tipos de multipletes, segundo o número de compoñentes: dobretes, tripletes, octupletes, decupletes.

1. Acción e efecto de multiplicar ou multiplicarse.

2. 1. Operación aritmética que, dados dous números naturais a (multiplicando) e b (multiplicador), consiste en atopar un número, ab, ab ou a·b, que sexa o resultado de sumar b veces o número a. A multiplicación denomínase tamén produto e presenta as propiedades asociativa, conmutativa e distributiva respecto da suma. O elemento neutro da multiplicación identifícase sempre co número natural “1”.

   2. Segunda operación dun anel.

   3. Nome que se lles dá a certas operacións, como a composición de aplicacións ou a lei de composición externa dos espazos vectoriais.

3. 1. reprodución.

   2. reprodución asexual.

   3. multiplicación vexetativa

      Reprodución asexual das plantas, é dicir, a que non se efectúa por medio de sementes ou esporas sexuais, senón por gallos, rebentos, xemas, esporas asexuais ou ben polo procedemento da multiplicación in vitro de células indiferenciadas dos meristemas do ápice dos talos, que permite constituír un clon de xermolos capaces de xerar plantas idénticas á nai.

4. Operación realizada en lóxica sobre conceptos, proposicións ou relacións, que remata no produto lóxico.

5. ...

1. Que multiplica.

2. Número polo que outro número se multiplica.

3. Explosivo que se introduce no cebo dos proxectís ou das cargas explosivas principais e que serve para provocar a explosión da carga que estoura polo efecto do detonador.

4. Factor numérico que indica a proporción en que o incremento dunha determinada magnitude repercute na variación final doutra coa que estaba relacionada. O concepto de multiplicador foi introducido por Richard F. Kahn para explicar os efectos que produce un investimento determinado sobre o volume total de ocupación. Keynes adoptou e xeneralizou o concepto para que incluíse os efectos acumulativos que un investimento produce na renda, sinalando que estes son máis grandes ou máis pequenos consonte a propensión da comunidade ao consumo.

5. Parte dun tubo electrónico en que a corrente electrónica inicial é amplificada sucesivamente por un conxunto de dinodos alimentados a un potencial cada vez máis elevado. A corrente electrónica é amplificada e recollida polo ánodo ou colector.

6. Dispositivo ou circuíto electrónico que produce unha onda de saída en que a frecuencia é múltiplo exacto da entrada.

7. Circuíto rectificador que produce unha tensión continua de saída superior ao pico da tensión alterna de alimentación e aproximadamente igual a un múltiplo seu. Segundo o caso, recibe o nome de duplicador (ou dobrador), triplicador, etc, de tensión.

8. Sistema de transmisión do movemento en que o eixe de saída ten unha velocidade de rotación superior á do eixe de entrada. O cambio de marchas dos automóbiles adoita ser un multiplicador de velocidade cando se embraga a quinta velocidade (superdirecta); deste xeito, nas velocidades altas o motor xira a menos revolucións e o desgaste das pezas móbiles é menor.

1. Facer que algo aumente en número ou en cantidade.

2. Efectuar unha multiplicación.

3. Aumentar o número ou a cantidade de algo.

4. Reproducirse os seres vivos.

5. Facer unha persoa a tarefa de moitos ou estar en todo.

1. Que multiplica ou aumenta.

2. Aplícase á palabra que indica multiplicación dunha cantidade, dimensión ou tamaño, que se toma como unidade.

3. múltiplo.

1. Calidade de múltiple.

2. Gran cantidade ou variedade de cousas da mesma especie.

3. Dado un valor propio a dun operador lineal A dun espazo vectorial E, dimensión do subespazo vectorial de E formado polos vectores propios de A que teñen a por valor propio.

4. dexeneración.

5. Nun punto múltiple dunha curva, número de veces que a curva pasa por ese punto.

1. Que ou o que contén exactamente un certo número de veces outro número ou cantidade.

2. 1. Dado un número enteiro n, número m tal que m = an, onde a é tamén enteiro. Para os polinomios serve tamén unha definición análoga.

   2. mínimo común múltiplo [MCM]

      O máis pequeno dos números enteiros, ou polinomios, que son múltiplos comúns de dous ou máis números enteiros ou polinomios dados.