"RC" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor e poeta. Viviu en Francia desde 1912, onde entrou en contacto co ambiente das primeiras vangardas artísticas. Influído pola visión cubista de Metzinger e Le Fauconnier, instalouse en Barcelona (1914-1918), onde coñeceu a obra de Picabia e realizou a exposición Art Ornamental na galería Dalmau, na que presentou obras de estilo abstracto. De volta a París aproximouse ás propostas estéticas dadaístas e colaborou en revistas como Pereroz Dadá. En 1927 coñeceu a Ozenfant e a súa pintura entrou nunha fase de reflexión antroposófica (Natureza morta con cunca branca, 1928), aínda que sen esquecer a inspiración dadaísta (Paisaxes elásticas, 1930). Nos anos corenta a súa obra caracterizouse pola idea do musicalismo marcado pola interpretación onírica das temáticas da música, do mar ou da auga: Tema musical (1942) e Sinfonía de Salmos de Stravinskij (1957). Da súa obra poética destacan títulos como Foute inmobile ou Le Ciel-Cloche (1919-1965).

MONTES

Monte da serra dos Ancares, situado no límite da parroquia de Cereixedo (concello de Cervantes) co concello de Candín (comarca do Bierzo). O seu cumio acada os 1.857 m de altitude.

PERSOEIRO

Médico e explorador francés, fillo de Jean Martin Charcot. Dirixiu dúas expedicións ao Antártico nas que completou a cartografía desde o arquipélago de Palmer ata a illa Charcot (á que lle deu o seu nome). A primeira expedición realizouna entre 1903 e 1905 a bordo do Français, e a segunda de 1908 a 1910. Fixo investigacións, especialmente sobre o plancto, en Grenlandia, no Atlántico Norte e no Mediterráneo. Morreu ao naufragar o seu barco diante das costas de Islandia.

PERSOEIRO

Neurólogo. Creador da clínica de neuroloxía e profesor de anatomía patolóxica no hospital de La Salpêtrière, en París. Describiu un gran número de enfermidades do sistema nervioso, entre elas a esclerose lateral amiotrófica ou enfermidade de Charcot. Foi un dos primeiros en considerar o histerismo (que tratou por medio da hipnose) como unha afección psíquica. Os seus traballos puxeron a Freud no camiño dos seus descubrimentos psicanalíticos. Entre as súas obras cómpre destacar Leçons sur les maladies des vieillards et les maladies chroniques (Leccións sobre as enfermidades dos anciáns e as enfermidades crónicas, 1867), Leçons sur les maladies du système nerveux faites à La Salpêtrière (Leccións sobre as enfermidades do sistema nervioso realizadas en La Salpêtrière, 1873) e Clinique des maladies du système nerveux (Clínico das enfermidades do sistema nervioso, 1892-1893).

PERSOEIRO

Compositor. Foi discípulo de Carissimi en Roma e, á súa volta a Francia, colaborou no teatro con Molière. Ao redor de 1680 entrou ao servizo do Gran Delfín e foi profesor de música de Filipe, futuro duque de Orléans. Dende 1698 ata a súa morte foi maître de musique da Saint-Chapelle. Compuxo a música para as obras teatrais Le mariage forcé e Le malade imaginaire, de Molière e para a ópera Médée (1693). Dedicouse especialmente á musica relixiosa, compuxo numerosas misas (Messe pour les trépassés e Messe de minuit), motetes e musicou partes dos Salmos.

PERSOEIRO

Teólogo dominicano. Foi discípulo de Gardeil, Mondonnet, Lagrange e Sertillanges en Le Saulchoir, onde ensinou posteriormente. Mestre en teoloxía (1931), especializouse en historia da teoloxía medieval. En 1942 foi desposuído da súa cátedra. O seu pensamento influíu moito no movemento de reforma que conduciu ao Vaticano II.

REPUBLICAS

Estado independente situado ao N da illa de Chipre, no Mediterráneo oriental, ao S de Turquía (3.355 km2; 198.215 h [1996]), proclamado o de 15 de novembro de 1983 logo de nove anos de ocupación militar turca. Non está recoñecido internacionalmente máis que por Turquía e forma parte legal da República de Chipre.

CAPITAIS

Capital da provincia de Canterbury, na illa do Sur, Nova Zelanda (313.969 h [1996]), situada na chaira de Canterbury, a carón da baía Pegasus, na parte setentrional do istmo que une a península de Banks co resto da illa. A súa actividade principal desenvólvese no sector terciario. A cidade foi fundada en 1850 por anglicanos.

PERSOEIRO

Pintor estadounidense. Discípulo de Cole e continuador da Escola do Río Hudson, foi fundamentalmente paisaxista. Transformou a súa casa de Olana nun museo que amosa a súa obra. Da súa produción destaca O corazón de América e As cataratas do Niágara (1857)

RIOS

Río do Canadá, que atravesa as provincias de Saskatchewan e Manitoba, un dos máis longos do país. O seu nacemento pódese situar no lago La Loche. O seu curso adopta unha dirección SO-NL, coa que atravesa os lagos Peter Pond, Ile-à-la-Crosse, La Ronge, Trade, Sisipuk, Southern Indian e Northern Indian, entre outros. Desemboca na badía de Hudson, a carón do porto de Churchill, logo dun percorrido de 1.609 km e de drenar unha conca de 282.000 km2.

PERSOEIRO

Clérigo e escritor inglés. Suspendido dos cargos eclesiásticos, defendeuse nas sátiras The Apology (A apoloxía, 1761), The Ghost (A pantasma, 1762) e The Prophecy of Famine (A profecía da fame, 1763). Colaborou con John Wilkes na publicación de North Briton (Norte británico, 1762).

PERSOEIRO

Xeneral inglés. Loitou en Holanda (1671-1673) ao servizo de Carlos II de Inglaterra, e apoiou a Guillerme de Orange na revolución inglesa de 1688. A raíz da crise de sucesión española, Guillerme, xa rei de Inglaterra, nomeouno plenipotenciario seu en Holanda, onde organizou as forzas inglesas, holandesas e austríacas contra Luís XIV e venceuno en Flandres. Por esta vitoria recibiu o título de duque de Marlborough en 1702. Foi capitán xeneral das forzas inglesas e obtivo importantes vitorias, como a de Blenheim (1704), Ramaillies (1706), Oudenaarde (1708) e Malplaquet (1709).

PERSOEIRO

Político británico. Elixido deputado conservador en 1874, representou a sección progresista do seu partido. Formou o grupo fourth party (cuarto partido), unha pequena asociación de independentes do partido conservador e do partido liberal. En 1886 presidiu a Cámara dos Comúns e ocupou o cargo de ministro de Facenda.

PERSOEIRO

Político e escritor inglés. Fillo de Randolph H. S. Churchill. Ingresou no exército (1895) e foi correspondente de guerra para o xornal londinense Morning Post. Deputado conservador (1900), abandonou o seu partido para unirse aos liberais. Como subsecretario de estado para as colonias (1906) defendeu a Home rule irlandesa e a concesión da autonomía aos bóers. Foi ministro de Comercio (1908-1910) e do Interior (1910-1911) e primeiro lord do Almirantado (1911-1915). Posteriormente, exerceu como ministro de Municións (1917) e da Guerra (1919-1922). En 1924, en oposición ao que estaba a acontecer coa Revolución Rusa, volveu ao partido conservador. Nos anos trinta demandou con insistencia unha política de oposición ao expansionismo hitleriano. Ao desencadearse a Segunda Guerra Mundial foi nomeado primeiro ministro (1940). No exterior, malia as súas difíciles relacións con Stalin, cooperou coa URSS cando foi atacada por Hitler e apresurouse a establecer a Grande Alianza cos...

PERSOEIRO

Orador, escritor, político e filósofo. Nacido nunha familia de cabaleiros (ordo equestre), estudiou filosofía, retórica e leis en Roma, e completou a súa formación en Atenas, Rodas e Asia Menor entre os anos 79 e 77. De regreso a Roma adquiriu sona como avogado. No ano 70 apoiou a causa dos sicilianos contra Verres, antigo pretor da illa. Foi nomeado cuestor no ano 76, edil no 69, pretor urbano no 66 e elixido cónsul no 63. Coa intención de asegurar a orde dentro do Estado, tendeu a unir cabaleiros e senadores (concordia ordinum). O feito máis salientable do seu mandato foi a represión da conxuración de Catilina. Enfrontado con Pompeio, César e Craso, membros do primeiro triunvirato, sufriu o exilio no ano 58 por dar a orde de executar, sen xuízo previo, os cómplices de Catilina. Chamado de novo a Roma no 57, renunciou ao ideal de concordia ordinum polo consensus omnium bonorum, a reunión de todas as forzas vivas do Estado. Despoxado de relevancia política, retirouse...

1. Que sucede aproximadamente cada 24 h.

2. Aplícase ao ritmo biolóxico que ten un ciclo aproximado de vinte e catro horas, como a secreción de ACTH, os movementos de crecemento das plantas ou o ciclo de sono/actividade dos animais.