"Rei" (Contén)

REINOS

Reino anglosaxón da Heptarquía habitado polos xutos. O Rei Etelberto I (560-616) acadou a hexemonía de toda Inglaterra ao S do Humber (593?), pero a partir do s VII o reino sucumbiu, primeiro á supremacía do Reino de Mercia e posteriormente ao de Wessex.

REINOS

Entidade territorial formada cara a mediados do s VIII a C   que se prolongou, aproximadamente, ata 350. Os seus límites estendíanse entre a primeira e a sexta catarata do Nilo, na rexión de Sennar, malia que nalgunhas ocasións a Baixa Nubia, entre a primeira e a segunda catarata, escapou ao seu control. Os especialistas déronlle este nome polo núcleo do territorio que correspondía co antigo Kuš dos exipcios. Isto explica o carácter africano da súa cultura, moi influída pola faraónica. Este carácter acentuouse a partir do s III a C cando os soberanos empezaron a ser enterrados en Meroe en lugar de en Napata. Unha gran parte da súa historia está mal documentada e as principais fontes sobre o Reino de Kuš son as faraónicas e as clásicas, mentres que as autóctonas, escritas en meroítico, resultan inaccesibles polo descoñecemento desta lingua. O epónimo da familia real cuxita foi Kašta (760 a C-751 a C), pero o creador do seu poder foi Py ou Piankhy (751-716 a C) que conquistou Exipto. Con...

SERRAS

Aliñación montañosa situada no S de Galicia que serve de fronteira hispano-lusa. Pola vertente galega esténdese desde a parroquia de Mociños (Quintela de Leirado) ata a de San Xes de Vilariño (Lobeira). Culmina nos 1.334 m de altitude do Codesal.

MONTES

Monte situado na parroquia do Cadramón (O Valadouro). O seu cumio acada os 850 m de altitude.

MONTES

Monte situado entre as parroquias do Cadramón (O Valadouro) e O Viveiró (Muras). O seu cumio acada os 900 m de altitude.

GALICIA

(Ferrol 1945) Actor, director e animador teatral. Diplomado pola Escola D Expresió de Barcelona, iniciou a súa traxectoria (1975) no movemento de teatro escolar potenciado desde as Universidades Laborais, para despois integrarse en Teatro Circo, grupo co que participou no espectáculo Os vellos non deben namorarse (1977). Foi un dos fundadores da Escola Dramática Galega e, durante o tempo que presidiu a entidade (1981-1985), potenciou un proceso de descentralización que levou á constitución, despois fallida,   dunha sección da Escola en Vigo. Da experiencia naceu a compañía profesional Teatro de Ningures, na que colaborou. No eido do teatro escolar potenciou a creación de grupos como Kalandraka. Desde 1981 promoveu a edición do Boletín de Información Teatral, que se converteu posteriormente na Revista Galega de Teatro. Ten publicado diversas colaboracións sobre o feito teatral e traballos de carácter pedagóxico.

PARROQUIA

Parroquia do concello da Fonsagrada baixo a advocación de santa María.

1. Lugar que se utiliza para gardar landras.

2. Sobras que quedan das landras que comen os porcos.

3. Dano ou destrución.

1. Lousa de pedra deitada sobre a que se acende o lume. Unhas veces disposta a rentes do chan, sen sobresaír del, e outras algo máis alta para que sexa máis cómodo o servicio. Se a elevación é grande, cómpre que a lousa sexa extensa para deixar por riba dela lugar para os tallos e escanos. Pode estar situada nun ángulo da cociña ou no centro, arrimada ao muro, situación que vai depender do espazo de que se dispoña xa que non é soamente a lareira o que hai que distribuír na peza. A forma pode ser rectangular, mais hainas cun entrante no lado principal para que a  persoa que se ocupe do lume poida achegarse a el, máis ao xeito. Moitas veces leva cambota e, a miúdo, no seu interior sitúase o caínzo ou canizo. Moitos levan a ambos os lados, por debaixo, dous madeiros enfrontados para apoiar neles as varas en que se penduran os chourizos e outras partes do porco que cómpre afumar para que se conserven. Se non hai cambota, o canizo vai ao aire, sempre por riba da lareira. Logo, o fume vaise polo...

2. Cociña da casa rústica ou tradicional, incluída a cambota.